Ειδικότερα, το ΔΝΤ ζητεί απολύτως αυτόματο μηχανισμό, ενώ το Βερολίνο επιμένει ότι η όποια μελλοντική διευθέτηση πρέπει να εγκρίνεται από τη γερμανική Βουλή. Πάντως, η κατάσταση έως σήμερα είναι τελείως ρευστή και αλλάζει από εβδομάδα σε εβδομάδα.
Τα ερωτήματα που ανακύπτουν εάν τελικά το ΔΝΤ δεν μπει στο ελληνικό πρόγραμμα, είναι κυρίως δύο: Το πρώτο, αφορά στο πώς θα δοθεί στις αγορές το αναγκαίο σήμα για τη βιωσιμότητα του χρέους; Κυβερνητικοί παράγοντες συνιστούν στο σημείο αυτό «υπομονή», παραπέμποντας στην εξειδίκευση των μέτρων για το χρέος που θα εφαρμοστούν εμπροσθοβαρώς με τη λήξη του προγράμματος. Το δεύτερο ερώτημα, είναι εάν θα υλοποιηθούν η περικοπή των συντάξεων από την 1η Ιανουαρίου 2019 και του αφορολόγητου από την 1η Ιανουαρίου 2020 που νομοθετήθηκαν, μετά από απαίτηση του ΔΝΤ, εάν το Ταμείο αποχωρήσει από το πρόγραμμα και δεν υπάρξει αυτόματος μηχανισμός για το χρέος;
Αύριο οι επαφές κυβέρνησης-θεσμών
Στην πορεία της δ' αξιολόγησης, οι επαφές μεταξύ των υπουργών της κυβέρνησης και των επικεφαλής των κλιμακίων των θεσμών αρχίζουν αύριο στις 10.00, με πρώτα θέματα τις ιδιωτικοποιήσεις και την ενέργεια (11.00). Θα ακολουθήσουν η επισκόπηση (12.00) και τα θέματα της δημόσιας διοίκησης (15.30). Σύμφωνα με πληροφορίες από κυβερνητικούς παράγοντες, το κείμενο της συμφωνίας σε τεχνικό επίπεδο (staff level agreement) συντάσσεται ήδη από τα τεχνικά κλιμάκια. Ο αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών ανέφερε ότι οι επαφές σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων εξελίσσονται θετικά και «δείχνουν διάθεση για επίλυση των διαφορών», θεωρώντας ότι αυτό είναι καλό σημάδι για την επίτευξη staff level agreement έως το Eurogroup στις 24 Μαΐου, όπως είναι ο στόχος της κυβέρνησης.
Η επόμενη κομβική ημερομηνία είναι η 21η Ιουνίου (συνεδρίαση Eurogroup), καθώς, σύμφωνα με τον αξιωματούχο του υπουργείου Οικονομικών εκτιμάται πως θα έχει ολοκληρωθεί το σύνολο των 88 προαπαιτούμενων της δ' αξιολόγησης (εάν απομένουν ένα ή δύο που είναι χρονοβόρα δεν θεωρείται πρόβλημα, όπως έγινε με την γ' αξιολόγηση) και ταυτόχρονα επιδιώκεται να κλείσει η συμφωνία τόσο για το χρέος όσο και για τη μεταμνημονιακή παρακολούθηση.
Η Ευρώπη δεν χρησιμοποιεί την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη για μεταρρυθμίσεις, σύμφωνα με έκθεση του ΔΝΤ
Η ευρωπαϊκή οικονομική ανάπτυξη είναι ισχυρή, κυρίως χάρη στην εγχώρια ζήτηση, αλλά οι κυβερνήσεις δεν εκμεταλλεύονται επαρκώς τις καλές συνθήκες για να μειώσουν τα χρέη τους και να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις, σύμφωνα με έκθεση που δημοσιοποίησε σήμερα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).
Το ΔΝΤ προέβλεψε ότι η ανάπτυξη στις ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές οικονομίες, κυρίως η ευρωζώνη, θα επιβραδυνθεί στο 2,3% φέτος από το 2,4% το 2017 και στη συνέχεια στο 2,0% το 2019. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει την ίδια επιβράδυνση της ανάπτυξης.
«Σε καλές εποχές, ωστόσο, οι προσπάθειες για δημοσιονομική προσαρμογή και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις εξασθενούν», σύμφωνα με το ΔΝΤ.
«Με τις οικονομικές προοπτικές να συνεχίζουν να βελτιώνονται βραχυπρόθεσμα, αλλά τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές να είναι λιγότερο λαμπρές, οι φορείς χάραξης της πολιτικής θα πρέπει να αδράξουν τη στιγμή για να ξαναδημιουργήσουν περιθώριο για δημοσιονομικούς χειρισμούς και να προωθήσουν μεταρρυθμίσεις προκειμένου να ενισχύσουν τη δυνητική ανάπτυξη», αναφέρεται στην έκθεση του Ταμείου.
Παρά την ισχυρή ανάπτυξη, κάποιες από τις μεγαλύτερες οικονομίες στην ευρωζώνη, όπως η Γαλλία, η Ιταλία ή η Ισπανία, υπήρξαν αργές στο να μειώσουν περαιτέρω τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα στην κατεύθυνση ενός ισοσκελισμένου προϋπολογισμού, ενώ σε άλλες χώρες, όπως το Βέλγιο, αυξάνεται το έλλειμμα.
«Σε πολλές οικονομίες, οι φορείς χάραξης πολιτικής αναμένεται να πασχίσουν για να φέρουν τα δημοσιονομικά ελλείμματα κοντά σε ένα ισοσκελισμένο προϋπολογισμό τα επόμενα λίγα χρόνια», ανέφερε το ΔΝΤ.
«Με αυτόν τον τρόπο, οι αυτόματοι σταθεροποιητές και τα δημοσιονομικά μέτρα στήριξης μπορούν να χρησιμοποιηθούν και πάλι, εάν υλοποιηθούν οι καθοδικοί κίνδυνοι. Επίσης, η σταθεροποίηση και η μείωση του δημόσιου χρέους θα βοηθήσει τις οικονομίες να αντιμετωπίσουν καλύτερα τις πιέσεις από τις αυξημένες δαπάνες για συντάξεις και υγειονομική περίθαλψη», σύμφωνα με την έκθεση.
Το ΔΝΤ σημείωσε επίσης ότι η ισχυρή οικονομική ανάπτυξη παρέχει μια ευκαιρία για ταχύτερη εμβάθυνση της οικονομικής ενοποίησης της ευρωζώνης, κυρίως μέσω της ολοκλήρωσης της τραπεζικής ένωσης.
Με τη Βρετανία, ένα σημαντικό χρηματοπιστωτικό κέντρο, να αναμένεται να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση τον Μάρτιο του 2019, η ΕΕ θα πρέπει να επισπεύσει τη δημιουργία μιας ένωσης κεφαλαιαγορών προκειμένου να διευρύνει τις χρηματοδοτικές επιλογές των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, να εναρμονίσει το πτωχευτικό δίκαιο και να προστατεύσει τα δικαιώματα των διασυνοριακών επενδυτών, σύμφωνα με το ΔΝΤ.
Το ΔΝΤ τάχθηκε υπέρ της ιδέας της δημιουργίας ενός ταμείου για τις 19 χώρες που είναι μέλη της ευρωζώνης προκειμένου να βοηθηθούν οι οικονομίες τους σε περιπτώσεις κρίσεων, για τις οποίες δεν ευθύνονται οι ίδιες.
Το ΔΝΤ το χαρακτήρισε αυτό «κεντρική δημοσιονομική δυνατότητα (CFC)» και είπε ότι θα πρέπει να βασίζεται στη λογική του δανεισμού και όχι των μόνιμων μεταβιβάσεων.
«Ο CFC θα μπορούσε να εφαρμόσει κάτι που είναι γνωστό ως 'usage premium', μέσω του οποίου μία χώρα καταβάλλει παραπάνω κεφάλαια σε καλές εποχές βάσει των μεταβιβάσεων που έλαβε σε δυσχερείς συνθήκες», σύμφωνα με το ΔΝΤ.
«Δεύτερον, το CFC θα μπορούσε να ορίσει ένα ανώτατο όριο στο ποσό που οι χώρες πρέπει να συνεισφέρουν προκειμένου να μην έχουν κάποιες χώρες υψηλή καθαρή συνεισφορά. Τέλος, θα μπορούσε να περιορίσει το ποσό που μπορεί να λάβει μία χώρα, ούτως ώστε αυτές οι μεταβιβάσεις να μην υποκαθιστούν την απαραίτητη προσαρμογή της πολιτικής», σύμφωνα με την έκθεση του ΔΝΤ.
