Η ελληνική πλευρά επιθυμεί το «πάγωμά» τους, λόγω της θετικής πορείας που καταγράφει η ελληνική οικονομία και των μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων που παράγει. Οι δανειστές από την πλευρά τους επιμένουν στην εφαρμογή των μέτρων που έχουν θεσπιστεί χωρίς καμία διαφοροποίηση. Ποιος είναι ο λόγος όμως, αυτής της επιμονής;
Τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι Θεσμοί και προκύπτουν από αναλογιστική μελέτη για το Ασφαλιστικό της Ελλάδας, δείχνουν ότι κατά τα αμέσως επόμενα έτη η συνταξιοδοτική δαπάνη θα ανέβει σημαντικά. Ο λόγος είναι ότι έρχονται χρονιές έως το 2022, που η έξοδος προς τη σύνταξη θα είναι μαζική.
Υπάρχει ένας πολύ σημαντικός αριθμός εργαζομένων, οι οποίοι εγκλωβίστηκαν κατά τα προηγούμενα έτη, από τις διαδοχικές αυξήσεις των ορίων ηλικίας. Μέχρι το 2022 όμως, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα συμπληρώσουν τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης και αναπόφευκτα, θα υποβάλλουν αίτηση για να βγουν στη σύνταξη. Έτσι, η συνταξιοδοτική δαπάνη πρόκειται να αυξηθεί σημαντικά και να κινηθεί πάνω από το όριο του 13% του ΑΕΠ που έχει θεσπίσει η ΕΕ. Μέχρι το… μακρινό 2040 που η εκτίμηση είναι ότι η Ελλάδα θα μειώσει την συνταξιοδοτική της δαπάνη στο 12,9% του ΑΕΠ μεσολαβεί μια 20αετία που με κάποιο τρόπο πρέπει να συγκρατηθεί η δαπάνη κοντά στα επίπεδα του 13%.
Γι’ αυτό και οι δανειστές επιμένουν να γίνουν περικοπές το 2019, που θα μειώσουν τη δαπάνη και ίσως την συγκρατήσουν σε υποφερτά επίπεδα και κατά τα επόμενα έτη.
Σε διαφορετική περίπτωση, τα όρια ηλικίας, ειδικά για περιπτώσεις όπου οι ασφαλισμένοι υπό προϋποθέσεις μπορούν να αποχωρήσουν από την εργασία τους πριν από 67ο έτος, κινδυνεύουν.
Άλλωστε τόσο ο ΟΟΣΑ όσο και η αρμόδια Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με ξεχωριστές εκθέσεις για την Ελλάδα που είδαν το φως της δημοσιότητας στις αρχές της εβδομάδας, έδειξαν τον δρόμο: Αύξηση των ενδιάμεσων ορίων ηλικίας για να συγκρατηθεί και άλλο η αύξηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης…
