Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη υπηρεσία της Ευρωπαικής Επιτροπής, καμιά από τις καταγγελίες του ΣΠΕΦ (παραβίαση τις οδηγίας για τις ΑΠΕ, παράνομη συνύπαρξη της εισφοράς με τον ΦΠΑ και παραβίαση του δικαιώματος ιδιοκτησίας) δεν αποτελεί περίπτωση παραβίασης του κοινοτικού δικαίου και, ως εκ τούτου, η υπόθεση οδηγείται στο αρχείο.
Ειδικότερα, όσον αφορά την καταγγελία του ΣΠΕΦ ότι η έκτακτη εισφορά παραβιάζει την οδηγία για τη συμμετοχή των ΑΠΕ έως το 2020, η Γενική Διεύθυνση Ενέργειας της Κομισιόν σημειώνει ότι «αυτή τη στιγμή δεν διαπιστώνουμε παραβίαση της οδηγίας που να απορρέει από τη θέσπιση της “ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης” επί των φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων όπως περιγράφετε».
Επιπλέον, σε ό,τι αφορά το θέμα της έμμεσης φορολόγησης που θέτει ο ΣΠΕΦ η υπηρεσία αποφαίνεται ότι «η ελληνική εισφορά αλληλεγγύης μπορεί κάλλιστα να συνυπάρχει με τον ΦΠΑ στον βαθμό που το κοινοτικό δίκαιο, ως έχει επί του παρόντος, δεν περιλαμβάνει καμία συγκεκριμένη διάταξη που να αποκλείει ή να περιορίζει την εξουσία των κρατών μελών να θεσπίζουν φόρους, δασμούς ή άλλα τέλη εκτός από τους φόρους κύκλου εργασιών».
Για την καταγγελία ότι η εν λόγω έκτακτη εισφορά παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματα ιδιοκτησίας, στο έγγραφο επισημαίνεται ότι «το γεγονός και μόνο ότι οι ελληνικές αρχές κατέστησαν τις επενδύσεις σε εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές λιγότερο ελκυστικές επιβάλλοντας ειδικό φόρο στα έσοδα των εν λόγω εγκαταστάσεων δεν μπορεί από μόνο του να θεωρηθεί ότι συνιστά παράβαση του δικαιώματος των επενδυτών στην ιδιοκτησία».
Επιπλέον, στην απάντηση αναφέρεται ότι «η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα αποτελούν παράβαση του δικαιώματος στην ιδιοκτησία», ωστόσο η Κομισιόν είναι αντίθετη στην εισαγωγή αλλαγών στα καθεστώτα στήριξης οι οποίες τροποποιούν αναδρομικά τους όρους των επενδύσεων σε υφιστάμενες εγκαταστάσεις και απειλούν να υπονομεύσουν το ευνοϊκό επενδυτικό κλίμα για τις ΑΠΕ
