Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι όροι και τα άρθρα που είχαν συμφωνηθεί στην ΕΓΣΣΕ του 2016 διατηρούνται, αλλά και επεκτείνονται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017. Με δεδομένο ότι εδώ και μία πενταετία οι Κοινωνικοί Εταίροι δεν μπορούν να καθορίζουν τις κατώτατες αποδοχές στον ιδιωτικό τομέα, η ΕΓΣΣΕ έχει περιοριστεί σε πιο «δεύτερο» ρόλο.
Όμως υπάρχουν σημεία της συμφωνίας που έχουν σημασία και ενδιαφέρουν τους πολίτες που εργάζονται στον τομέα της ιδιωτικής οικονομίας.
Ακριβέστερα, σύμφωνα με το άρθρο 1 της ΕΓΣΣΕ ορίζεται ξεκάθαρα ότι όλοι οι θεσμικοί όροι εργασίας που ορίστηκαν σε προηγούμενες Συμβάσεις και Διαιτητικές Αποφάσεις «αποτελούν ενιαίο σύνολο και εξακολουθούν να ισχύουν». Αυτό σημαίνει ότι διατηρείται σε ισχύ το επίδομα γάμου που αντιστοιχεί στο 10% του μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Επίσης, διατηρούνται και τα υπόλοιπα επιδόματα που σχετίζονται με τον κατώτατο μισθό. Αυτά είναι τα επιδόματα τέκνων, σπουδών, επικίνδυνης εργασίας και ωρίμανσης – πολυετίας. Ειδικά το τελευταίο, είναι ένα επίδομα που έχει «παγώσει» από το 2012 και απλώς διατηρείται, αλλά στην ουσία έχει καταστεί ανενεργό.
Επίσης, η ΕΓΣΣΕ τονίζει ότι «εάν κατά τη διάρκεια ισχύος της παρούσας ΕΓΣΣΕ, με οποιονδήποτε τρόπο, αρθεί οποιαδήποτε περιοριστική διάταξη, που έχει επιβληθεί με νομοθετική παρέμβαση στο περιεχόμενο της ΕΓΣΣΕ 2010-2011-2012, τότε θα ξεκινήσουν άμεσες διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό των μισθολογικών όρων της ΕΓΣΣΕ».
Επιπρόσθετα, στην Σύμβαση του 2016 υπήρχε ειδική αναφορά στο μεταναστευτικό πρόβλημα της χώρας και τονιζόταν ότι σε συνεργασία με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, θα επεδίωκαν οι κοινωνικοί εταίροι για υλοποίηση δράσεων, που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του προσφυγικού-μεταναστευτικού προβλήματος.
