Οι απαιτήσεις για τα εργασιακά σε ομαδικές απολύσεις, συνδικαλιστικό νόμο, αλλά και σε κοινωνικά επιδόματα, παραμένουν αναλλοίωτες. Όμως είναι οι απαιτήσεις για το Ασφαλιστικό που βάζουν κυριολεκτικά «φωτιά» στη διαπραγμάτευση.
Το Ταμείο επιμένει να θεωρεί το Ασφαλιστικό της χώρας προβληματικό και να υπολογίζει ότι δημιουργεί έλλειμμα στα επίπεδα του 11% του ΑΕΠ της χώρας, ποσοστό σχεδόν τετραπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Για το λόγο αυτό ζητάει άμεσα εξοικονόμηση 1% του ΑΕΠ ή 1,8 δισ. ευρώ από μείωση συντάξεων, με κατάργηση της «προσωπικής διαφοράς», περιορίζοντας σημαντικά τις αποδοχές 1,4 εκατ. συνταξιούχων. Οι τεχνοκράτες του Ταμείου, θεωρούν ότι θα μειωθούν οι συντάξεις των υψηλοσυνταξιούχων που αποχώρησαν από την εργασία τους μετά από λίγα χρόνια εργασίας, μια μείωση που φτάνει έως και το 40% σε ακραίες περιπτώσεις. Αντίθετα, θεωρούν ότι θα αυξηθούν σε ποσοστό έως και 20% οι συντάξεις των χαμηλοσυνταξιούχων.
Το ΔΝΤ όμως επιφέρει καίριο χτύπημα και στο θεσμό της εθνικής σύνταξης. Τα 384 ευρώ που προκύπτουν σήμερα μετά από 20 έτη εργασίας, θεωρούνται… πολλά και έτσι προτείνεται η επανεξέτασή τους, έστω και σε βάθος χρόνου. Αιτία αυτής της πρότασης είναι η εκτίμηση ότι το ύψος της Εθνικής Σύνταξης λειτουργεί στο να περιορίζει την ανταποδοτική, άρα το σύστημα χάνει τον αναλογικό χαρακτήρα που θα έπρεπε να έχει.
Οι τεχνοκράτες του Ταμείου δεν κρύβουν την ενόχλησή τους για τις ελαφρύνσεις που προέβλεπε ο νόμος Κατρούγκαλου σε ειδικές ομάδες εργαζομένων (νέοι επιστήμονες) για το σκέλος των εισφορών και ζητά την κατάργησή τους. Ακόμα και για την έκτακτη παροχή που χορήγησε σε ένα μέρος των συνταξιούχων η κυβέρνηση, το ΔΝΤ εκφράζει ανοιχτά τη διαφωνία του, λέγοντας ότι έτσι, χάθηκε το όποιο όφελος της κατάργησης του ΕΚΑΣ από τη διετία 2016-2017.
Στα εργασιακά, το ΔΝΤ επιμένει για αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων από το 5% στο 10%, με ταυτόχρονη κατάργηση του υπουργικού βέτο. Παράλληλα, διαπιστώνει ότι τυχόν επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, απλώς θα δυσκολέψει την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων. Ζητάει εκσυχρονισμό του συνδικαλιστικού νόμου και επαναφορά του μέτρου της ανταπεργίας.
Στο σκέλος της Πρόνοιας, το Ταμείο επιμένει για κατάργηση επιδομάτων εξειδικεύοντας ότι ενδιαφέρεται για όσα αλληλεπικαλύπτονται. Μάλιστα συγχέει ενδεχόμενες περικοπές στις συντάξεις για να χρηματοδοτηθεί ένα μέρος από τον προϋπολογισμό του ΚΕΑ, σε μια ιδιότυπη αναδιανομή του εισοδήματος των πολιτών.
