Διατεθειμένη να κάνει νέες υποχωρήσεις και να νομοθετήσει ακόμα και προληπτικά μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής εμφανίζεται η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να ολοκληρώσει τη δεύτερη αξιολόγηση της πορείας υλοποίησης του Μνημονίου ΙΙΙ. Παράλληλα, σήμερα έχει στραμμένο το βλέμμα στη συνεδρίαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) για την Ελλάδα.
Στην αποψινή συνεδρίαση, η διοίκηση του διεθνούς οργανισμού θα συζητήσει δύο εκθέσεις των τεχνοκρατών του για την Ελλάδα, στις οποίες επαναλαμβάνονται οι πάγιες θέσεις του Ταμείου περί μείωσης του αφορολογήτου ορίου, περικοπής συντάξεων, «ψαλιδίσματος» των μισθών στο Δημόσιο, κατάργησης φοροαπαλλαγών και επιδομάτων. Επιπλέον, στις νέες αυτές εκθέσεις το χρέος χαρακτηρίζεται «εξαιρετικά μη βιώσιμο», ενώ τίθενται ερωτήματα για τη βιωσιμότητα του τραπεζικού συστήματος και επισημαίνεται ότι πρέπει να υπάρχει «μαξιλάρι» 10 δισ. ευρώ για πιθανή νέα ανακεφαλαιοποίηση το 2018.
Η συζήτηση στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ δεν πρόκειται να οδηγήσει σε λήψη απόφασης για τον ρόλο του στο ελληνικό πρόγραμμα. Εντούτοις εκτιμάται ότι η συζήτηση αυτή θα δώσει το στίγμα των προθέσεων του Ταμείου. Χθες αίσθηση προκάλεσε η δήλωση του Τεντ Μάλοκ, που επελέγη από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ως πρέσβης στην Ε.Ε., ότι «από την οπτική γωνία ενός οικονομολόγου, υπάρχει πολύ ισχυρός λόγος για την Ελλάδα να βγει από το ευρώ».
Επόμενο ορόσημο για τη διαπραγμάτευση αποτελεί το Euro Working Group (EWG) της Πέμπτης. Μέχρι τότε η ελληνική πλευρά θέλει να υπάρξει φόρμουλα άρσης του αδιεξόδου. Ετσι, σύμφωνα με πληροφορίες, δηλώνει διατεθειμένη να αποδεχθεί την προκαταβολική ψήφιση ενός πακέτου μέτρων ύψους περί τα 2 δισ. ευρώ για την περίοδο μετά το 2018. Η κυβέρνηση προτείνει άλλο ένα πακέτο μέτρων, ύψους περίπου 2,5 δισ. ευρώ, να καθοριστεί τώρα, χωρίς όμως να νομοθετηθεί, και ζητάει να «σκιαγραφηθούν» τα μεσοπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους και να θεσπιστεί και «αντίστροφος κόφτης»: εάν υπερκαλυφθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι, η κυβέρνηση να διαθέτει την υπεραπόδοση για μείωση φόρων (ιδίως φόρων επιχειρήσεων, ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ) και αύξηση κοινωνικών δαπανών.
Ειδικά για το αφορολόγητο όριο, πιθανή θεωρείται η μείωση σε δύο δόσεις: μία από το 2018 στην περιοχή των 6.000-7.000 ευρώ, για να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό, και μία από το 2019, στην περιοχή των 5.000-6.000 ευρώ, εφόσον χρειαστεί να ενεργοποιηθεί ο ενισχυμένος «κόφτης». Σε κάθε περίπτωση τα μεγάλα θύματα του μέτρου αυτού θα είναι εκατομμύρια χαμηλόμισθοι και χαμηλοσυνταξιούχοι που θα δουν από το 2018 τις πενιχρές μηνιαίες αποδοχές τους να μειώνονται εκ νέου, είτε λόγω της επιβολής μηνιαίας παρακράτησης φόρου εισοδήματος για πρώτη φορά είτε λόγω αύξησης της ήδη επιβαλλόμενης μηνιαίας παρακράτησης φόρου.
