Στην παρέμβαση του, στην Υποεπιτροπή της Επιτροπής Οικονομικών που διερευνά το θέμα της απομείωσης του ελληνικού χρέους, ο κ. Δραγασάκης τόνισε παράλληλα την ανάγκη να υπάρξει συνταγματική πρόβλεψη για το ύψος του χρέους, όπως έκανε ήδη το Εκουαδόρ, ώστε καμία κυβέρνηση να μην μπορεί να το υπερβαίνει.
Από την πλευρά τους, με συναινετική διάθεση εμφανίστηκαν όλα τα κόμματα ως προς την σκοπιμότητα των εργασιών της Υποεπιτροπής, με ΝΔ και Δημοκρατική Συμπαράταξη να αίρουν τις επιφυλάξεις που είχαν.
«Ακόμα και τη καλύτερη λύση να πετύχουμε έχουμε την ιδιαιτερότητα ότι οι δανειστές μας είναι και οι ίδιοι υποχρεωμένοι. Δεν θεωρώ εύκολο λοιπόν να υπάρξει μεγάλη απομείωση του χρέους χωρίς και οι άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα να έχουν και την ανάλογη μεταχείριση. Άρα πρέπει να έρθουμε σε ένα καλύτερο επίπεδο και να διεκδικήσουμε από κοινού την αντιμετώπιση του, ώστε να υπάρξει μια πανευρωπαϊκή λύση που θα τους αφορά όλους», επισήμανε χαρακτηριστικά ο κ. Δραγασάκης.
«Εμείς θετικά προσεγγίζουμε αυτή την κατεύθυνση, γιατί το πρόβλημα του δημόσιου χρέους ξεπερνά την διάρκεια θητείας μιας κυβέρνησης», υπογράμμισε από την πλευρά του ο βουλευτής της ΝΔ Δημήτρης Σταμάτης, και προσέθεσε:
«Είναι ένα εθνικό θέμα, και ως τέτοιο πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Πρέπει να χαραχθεί στο διηνεκές μια εθνική γραμμή και να τα αντιμετωπίσουμε με προοπτική συντεταγμένου κράτους. Όχι να μετατρέψουμε την Επιτροπή σε κομματικό όργανο και αυτή για αυτή τη διάκριση την ευθύνη έχει η κυβέρνηση».
«Θα συμβάλλουμε στη συζήτηση για την απομείωση του χρέους με την προϋπόθεση ότι η πλειοψηφία δεν θα μας γυρίσει στην εποχή των θεωριών του "επονείδιστου και επαχθούς". Πολιτική προϋπόθεση για την επιτυχία της όποιας διαπραγμάτευσης είναι η χάραξη εθνικής γραμμής συνεννόησης», όπως την έχουμε επανειλημμένα διατυπώσει», ανέφερε ο βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Γιάννης Κουτσούκος.
«Η απομείωση του χρέους είναι ένα πολύ κρίσιμο ζήτημα και δεν μπορεί να απέχει από τις διαδικασίες η κοινοβουλευτική συμμετοχή. Εμπλέκονται και άλλα κοινοβούλια και η συζήτηση του θα πάρει μάκρος», απάντησε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και συμπλήρωσε:
«Δεν πρέπει αυτή η Επιτροπή να είναι φόρουμ αντιπαραθέσεων. Αν καταφέρουμε να διαμορφωθούν, αν όχι ταυτόσημες, έστω συγκλίνουσες απόψεις, αυτό θα βοηθήσει».
«Το πρόβλημα του χρέους δεν ταυτίζεται με τον χρόνο μιας κυβέρνησης. Αναζητούμε λύσεις μέσω των διαπραγματεύσεων. Υπάρχει απόφαση του Eurogroup με μέτρα μεσοπρόθεσμου χαρακτήρα και πώς μπορεί μακροπρόθεσμα να αντιμετωπιστεί», ανέφερε ο κ. Δραγασάκης και συνέχισε:
«Ακόμα και αν έρθουν πολύ ευνοϊκά τα πράγματα, μιλάμε για μια διαδικασία διαπραγμάτευσης μετά το 2018. Γι΄ αυτό πρέπει να μείνει ανοικτός ο ορίζοντας. Η ρύθμιση του ελληνικού χρέους είναι πρόκριμα για τη λύση του χρέους και άλλων χωρών. Υπάρχει παγκόσμιο ενδιαφέρον».
Έμφαση έδωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στην λειτουργία της επιτροπής και στη συναίνεση που πρέπει να υπάρξει ανάμεσα στα κόμματα, τονίζοντας χαρακτηριστικά:
«Το Κοινοβούλιο πρέπει να παρακολουθεί ενεργητικά και όχι παθητικά τις εξελίξεις και να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας μακροχρόνιας πολιτικής. Αυτό γίνεται μέσω αυτής της επιτροπής που πρέπει να λειτουργήσει ως κόμβος για να γίνουν καλύτερα κατανοητές οι θέσεις μας, με τεκμηρίωση των ζητουμένων. Για αυτό πρέπει να κληθούν να πουν την άποψη τους, χωρίς διακρίσεις, επιστήμονες, οργανισμοί, θεσμοί που μπορούν να συμβάλουν σε αυτή τη κατεύθυνση. Πρέπει ίσως να κληθούν ο κ. Τσακαλώτος και ο κ. Χουλιαράκης για να έχουμε πλήρη ενημέρωση.
Βασική προϋπόθεση αυτής της επιτροπής είναι να κατακτήσει ένα κλίμα διαλόγου. Δεν είναι εύκολο. Πρέπει να γίνουν υπερβάσεις. Το θέμα του χρέους προσφέρεται για υπερβάσεις γιατί το έχουμε μπροστά μας. Αν μπορεί να δουλέψει αθόρυβα, με συνέπεια και συνέχεια χωρίς να καλλιεργούμε πολεμικό κλίμα θα έχουμε θετικό αποτέλεσμα».
Ο κ. Δραγασάκης, μίλησε ακόμα για την ανάγκη να υπάρξει παιδεία και αυτογνωσία, ως προς τα αίτια που δημιούργησαν το χρέος αλλά και ως προς το πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, σημειώνοντας:
«Πρέπει να εξισορροπήσουμε τις εσωτερικές και τις εξωτερικές αιτίες. Τις φωνές που λένε ότι φταίνε μόνο οι έξω και εμείς δεν έχουμε ευθύνη. Ότι μπορούν να βοηθάνε ως φιλάνθρωποι. Αυτό αναπαράγει το πρόβλημα, δεν το λύνει, και άρα είναι θέμα παιδείας.
Δεν θεωρώ λύση την αγιοποίηση ή δαιμονοποίηση του δημοσιονομικού προβλήματος. Όταν δανείζεσαι μάλλον υπάρχει πρόβλημα. Μήπως λοιπόν πρέπει να μπει στην συνταγματική μεταρρύθμιση και ένα όριο στο χρέος; Άλλες χώρες, όπως το Εκουαδόρ το έχουν κάνει. Δεν μπορεί να υπάρχει δανεισμός απεριόριστα».
