Η διάταξη ορίζει ότι οι συμβάσεις θα έχουν ισχύ έως το τέλος του 2017, δηλαδή για ενάμιση έτος από τώρα. Ωφελούμενοι αυτής της τροπολογίας είναι εκατοντάδες εργαζόμενοι στον καθαρισμό και στη φύλαξη, ανά την επικράτεια, που με αυτό τον τρόπο «βάζουν πόδι» στο δημόσιο και αποκτούν έμμεσα, δικαίωμα στο να γίνουν μόνιμοι υπάλληλοι. Υπενθυμίζεται ότι ειδικά για τις καθαρίστριες του υπουργείου Εργασίας, είχε υπογραφεί ανάλογη σύμβαση το καλοκαίρι του 2015. Όμως τώρα διευρύνεται σημαντικά ο αριθμός των ωφελούμενων.
Το υπουργείο Εργασίας εκτιμά ότι με τον τρόπο αυτό, οι εργολαβικές εταιρίες απομακρύνονται από αυτές τις συμφωνίες και έτσι θα μπορεί να υπάρξει εξοικονόμηση δαπάνης. Επίσης, σε αρκετές περιπτώσεις, τόσο καθαρίστριες όσο και εργαζόμενοι προερχόμενοι από εταιρίες φύλαξης, έχουν μείνει απλήρωτοι διάστημα έως και 6 μήνες, παρά το γεγονός ότι κάλυπταν πόστα στο υπουργείο Εργασίας. Όμως προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι επιλέγεται η λύση της υπογραφής ατομικών συμβάσεων εργασίας, μιας και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου, διατείνεται ότι επιδιώκει, στις διαπραγματεύσεις της με τους θεσμούς, την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, γενικότερα... Επιπρόσθετα, δημιουργείται ένας εύλογος αριθμός εργαζομένων, που θα μπορεί να διεκδικήσει μελλοντικά, μονιμοποίηση στο δημόσιο. Έως τότε θα βρίσκεται σε ιδιότυπη «ομηρία», ακόμα και για ψηφοθηρικούς λόγους...
Στην ίδια τροπολογία, σε άλλη διάταξη, επικυρώνεται η παράταση ισχύος του προγράμματος αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης έως το τέλος του τρέχοντος έτους, για τους δήμους εκείνους που δεν επιλέχθηκαν για την πιλοτική εφαρμογή του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης. Έτσι, η επιδότηση σίτισης, ενοικίου και η δωρεάν παροχή ηλεκτρικού ρεύματος θα διατηρηθούν σε πάνω από 290 δήμους πανελλαδικά, έως το τέλος του έτους, με κόστος στα επίπεδα των 103, 5 εκατ ευρώ. Επίσης, έως τα τέλη Οκτωβρίου παρατείνονται οι Κοινωνικές Δομές Φτώχειας.
