Ο κ. Κορκίδης υπογραμμίζει ότι «οι όποιες ελπίδες ανάκαμψης της αγοραστικής κίνησης στην ελληνική αγορά μεταφέρονται εκ νέου για την έναρξη της τουριστικής περιόδου τον Ιούνιο και στηρίζονται στην "εισαγώμενη" κατανάλωση, η οποία όμως υφίσταται μόνο στους καλοκαιρινούς προορισμούς και τις τουριστικές περιοχές».
Ο ίδιος σχολιάζει ότι η άποψη σχετικά με τις μικρές προσδοκίες από την ενδιάμεση εκπτωτική περίοδο οφείλεται στη συνηθισμένη για την εποχή καταναλωτική κόπωση λόγω των αυξημένων οικογενειακών υποχρεώσεων και των μαθητικών εξετάσεων ενώ επιπλέον, «αναμένεται ότι οι αντιδράσεις τόσο πριν το κρίσιμο Eurogroup της 9ης Μαΐου, όσο και κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το ασφαλιστικό στην ολομέλεια της Βουλής στις 10 Μαΐου, θα έχει επίσης σοβαρές επιπτώσεις στη συνολική λειτουργία της αγοράς».
Σε ότι αφορά στην πορεία του τζίρου την πασχαλινή περίοδο ο κ. Κορκίδης ανέφερε ότι οι απώλειες στο τζίρο της αγοράς, σε σύγκριση με τη περυσινή αντίστοιχη περίοδο, υπολογίζονται σε -7%, με τη μείωση στην ένδυση-υπόδηση να κυμαίνεται στο 8-10%, στα καύσιμα 5-7%, στα είδη δώρων στο 5-6% και στα τρόφιμα-ποτά στο 3-4%. Όπως αναφέρει, «σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις και λαμβάνοντας υπόψη δειγματοληπτικά τον όγκο και την αξία των αποδείξεων, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδος η συνολική πασχαλινή κατανάλωση εκτιμάται ότι μειώθηκε από πέρυσι κατά περίπου 180 εκ. ευρώ».
Ακόμη στη δήλωσή του ο κ. Κορκίδης αναφέρει ότι «η αγορά πληρώνει καθημερινά, ακριβά το κόστος της παρατεταμένης διαπραγμάτευσης, αφού το διαθέσιμο εισόδημα και το ποσοστό αποταμίευσης των νοικοκυριών από τις αρχές του έτους μειώνονται συνεχώς και η καταναλωτική δαπάνη υποχωρεί με ρυθμό -1,5% το τρίμηνο, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος …» και καταλήγει:
«Επειδή λοιπόν ο χρόνος λειτουργεί εις βάρος μας, επαναλαμβάνω ότι έστω και την ύστατη ώρα, λίγο πριν ένα νέο αδιέξοδο, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή, η πολιτική να θυσιαστεί για τη κοινωνία και την οικονομία και όχι το αντίθετο όπως συνήθως συμβαίνει. Οι αντοχές της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας έχουν εξαντληθεί μαζί με την υπομονή μας να βλέπουμε την απειλή του Grexit να πηγαινοέρχεται. Οι μικρομεσαίοι μετά από τόσες θυσίες, δεν αποδεχόμαστε το δίλημμα "συμφωνία ή εκλογές", ούτε αντέχουμε επαναλαμβανόμενα πολιτικά λάθη, που προκαλούν τα "πάθη" της αγοράς...».
