Αφορμή για να ξεσηκωθούν οι περίπου 700 εργαζόμενοι, οι μισοί μόνιμοι και οι υπόλοιποι συμβασιούχοι, ήταν το γεγονός ότι η διοίκηση πριν από μία εβδομάδα, ενημέρωσε ότι σταματάει κάθε διάλογο για υπογραφή νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και ότι προτίθεται να διατηρήσει μόνο τα τέσσερα επιδόματα που έχουν μείνει «ζωντανά» μετά τις μνημονιακές παρεμβάσεις (σπουδών, τέκνων, προϋπηρεσίας, βαρέων και ανθυγιεινών). Σε μια τέτοια περίπτωση, οι εργαζόμενοι κινδύνευαν με μειώσεις έως και 40% στις μηνιαίες αποδοχές τους και έτσι προχώρησαν σε απεργιακές κινητοποιήσεις.
Το πρόβλημα, όμως, με τη λειτουργία της επιχείρησης είναι πολύ πιο βαθύ. Το 2014 από τα λιπάσματα Καβάλας (ΕΛΦΕ, πρώην ΒΦΛ), ιδιοκτησίας Λαυρεντιάδη, δημιουργήθηκαν δύο θυγατρικές, η ΕΛΛΑΓΡΟΛΙΠ και η PFIC, με τους εργαζόμενους να υποχρεώνονται σε έναν ιδιότυπο «δανεισμό» διάρκειας έξι μηνών, σε μία από τις δύο. Ουσιαστικά, η ίδρυση αυτών των εταιριών, υποκρύπτει προσπάθεια να καλυφθούν τυχόν χρέη προς την Εφορία. Όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, παρά το γεγονός πως το εργοστάσιο δούλευε κανονικά, εντούτοις τα έσοδα της επιχείρησης κατέγραφαν μειώσεις.
Όπως σημειώνει σε ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Χημικής Βιομηχανίας Ελλάδος (ΟΕΧΒΕ), «μοναδικός στόχος των εργοδοτών είναι να οδηγήσουν το σύνολο των εργαζομένων στους μνημονιακούς μισθούς και στην πλήρη φτωχοποίηση της κοινωνίας». Επισημαίνει δε ότι «οι εργαζόμενοι της βιομηχανίας λιπασμάτων Ν. Καρβάλης, Καβάλας, εργάζονται κάτω από δύσκολες συνθήκες σε μια βαριά χημική βιομηχανία που η ανθυγιεινότητα συνδέεται άμεσα με το προσδόκιμο ζωής».
