Όταν οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν επικίνδυνα, η φροντίδα των φυτών σε γλάστρες αποτελεί πραγματική πρόκληση.
Επειδή οι γλάστρες περιέχουν περιορισμένο χώμα και ζεσταίνονται πολύ πιο γρήγορα από το έδαφος, η υγρασία εξατμίζεται σε χρόνο μηδέν, πράγμα που σημαίνει ότι τα φυτά αυτά χρειάζονται πολύ πιο συχνή φροντίδα.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, κατά τη διάρκεια ενός καύσωνα τα περισσότερα φυτά σε γλάστρες πρέπει να ελέγχονται τουλάχιστον μία φορά κάθε πρωί και μπορεί να χρειαστούν πότισμα μία ή ακόμα και δύο φορές την ημέρα, ανάλογα με το είδος τους, το μέγεθος της γλάστρας και το ύψος της θερμοκρασίας.
Το πιο συνηθισμένο λάθος που γίνεται με τη ζέστη είναι ότι δεν ποτίζουμε αρκετά, καθώς πολλοί διατηρούν το ίδιο ποτιστικό πρόγραμμα ανεξάρτητα από τις ακραίες καιρικές συνθήκες.
Ποια είναι η καλύτερη ώρα για πότισμα
Η καλύτερη ώρα για πότισμα είναι το πρωί, επειδή τα φυτά απορροφούν το νερό πιο αποτελεσματικά, έχοντας περάσει τη νύχτα σε πιο δροσερό περιβάλλον για να ανακάμψουν.
Με αυτόν τον τρόπο ενυδατώνονται σωστά και προετοιμάζονται για τη ζέστη της ημέρας. Κατά τη διάρκεια παρατεταμένων περιόδων ακραίας ζέστης, καλό είναι να ελέγχουμε ξανά τις γλάστρες αργά το απόγευμα. Αν το χώμα είναι στεγνό σε βάθος περίπου πέντε εκατοστών κάτω από την επιφάνεια, τότε ένα δεύτερο πότισμα θα είναι ευεργετικό. Είναι σημαντικό όμως αυτό να γίνεται αρκετά νωρίς, ώστε η επιπλέον υγρασία στα φύλλα και στο χώμα να προλάβει να στεγνώσει πριν νυχτώσει, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης μυκήτων. Αντίθετα, το πότισμα το μεσημέρι είναι αναποτελεσματικό, καθώς η εξάτμιση από τον καυτό ήλιο εμποδίζει το νερό να απορροφηθεί σωστά από το χώμα.
Πώς πρέπει να ποτίζουμε
Εξίσου σημαντική με τη συχνότητα είναι και η μέθοδος του ποτίσματος. Το βιαστικό ρίξιμο νερού ή το κατάβρεγμα των φύλλων δεν επιτρέπει στο νερό να φτάσει εκεί που πρέπει. Το σωστό είναι να ποτίζουμε αργά και απαλά στη βάση των φυτών, κάνοντας μικρές παύσεις ώστε να προλαβαίνει το χώμα να ρουφήξει την υγρασία.
Συνεχίζουμε αυτή τη διαδικασία μέχρι να δούμε το νερό να τρέχει από τις τρύπες αποστράγγισης στο κάτω μέρος, δείγμα ότι το χώμα έχει απορροφήσει τη μέγιστη δυνατή ποσότητα.
Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει πάντα να συνυπολογίζουμε τρεις βασικούς παράγοντες: το μέγεθος της γλάστρας, το είδος του φυτού και την ακριβή θερμοκρασία. Οι μεγαλύτερες γλάστρες συγκρατούν περισσότερο χώμα, το οποίο διατηρεί την υγρασία για μεγαλύτερο διάστημα και προστατεύει τις ρίζες από τη ζέστη, ενώ οι μικρότερες στεγνώνουν πολύ πιο γρήγορα.
Επίσης, τα φυτά που αποθηκεύουν νερό στα φύλλα τους, όπως τα παχύφυτα, έχουν μικρότερες απαιτήσεις σε σχέση με εκείνα που έχουν λεπτά φύλλα. Τέλος, ακόμα και μια μικρή άνοδος της θερμοκρασίας μπορεί να αλλάξει δραματικά τις ανάγκες των φυτών.
Έξυπνα κόλπα επιβίωσης
Υπάρχουν και μερικά έξυπνα κόλπα που βοηθούν τα φυτά να επιβιώσουν. Σε συνθήκες έντονης ξηρασίας, το χώμα μπορεί να συρρικνωθεί και να αποκολληθεί από τα τοιχώματα της γλάστρας, με αποτέλεσμα το νερό να γλιστράει στις άκρες και να χύνεται πριν φτάσει στις ρίζες. Αν συμβεί αυτό, πρέπει να ποτίζουμε πολύ αργά μέχρι το χώμα να διογκωθεί ξανά και να ακουμπήσει στα τοιχώματα, ή εναλλακτικά να βυθίσουμε τη γλάστρα σε έναν κουβά με νερό μέχρι το ύψος του χώματος για πλήρη ενυδάτωση.
Επιπλέον, επειδή ο καύσωνας στρεσάρει τα φυτά, καλό είναι να σταματάμε τη λίπανση και να αποφεύγουμε τα αυστηρά κλαδέματα κατά τη διάρκειά του.
Τέλος, η προσωρινή μεταφορά των γλαστρών σε ένα σκιερό μέρος μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην προστασία τους μέχρι να περάσει το κύμα της ζέστης.
Πηγή: marthastewart.com
