Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι όσοι επιμένουν να προσανατολίζονται με βάση τη μνήμη τους αντί να χρησιμοποιούν GPS είναι απλώς πεισματάρηδες ή αρνούνται να ακολουθήσουν την τεχνολογία.
Στην πραγματικότητα, όμως, η στάση αυτή συχνά συνδέεται με βαθύτερους τρόπους σκέψης και αντίληψης του χώρου και όχι με άρνηση της προόδου. Η πλοήγηση μέσω μνήμης αποτελεί μια δεξιότητα που βασίζεται στην παρατήρηση, στην εμπειρία και στην ενεργή συμμετοχή του ανθρώπου στο περιβάλλον του.
Οι άνθρωποι που θυμούνται διαδρομές, δρόμους και σημεία αναφοράς συνήθως έχουν αναπτύξει ισχυρή χωρική αντίληψη. Αντί να ακολουθούν παθητικά οδηγίες από μια οθόνη, προσπαθούν να κατανοήσουν τη δομή μιας πόλης ή μιας περιοχής. Έτσι δημιουργούν έναν «νοητικό χάρτη», ο οποίος τους βοηθά όχι μόνο να μετακινούνται, αλλά και να αισθάνονται πιο συνδεδεμένοι με τον χώρο γύρω τους. Η διαδικασία αυτή ενεργοποιεί τη μνήμη και την κριτική σκέψη, σε αντίθεση με την αυτόματη εξάρτηση από την τεχνολογία.
Επιπλέον, η συνεχής χρήση GPS μπορεί να περιορίσει την ικανότητα προσανατολισμού. Όταν κάποιος βασίζεται αποκλειστικά στις ψηφιακές οδηγίες, συχνά δεν παρατηρεί πραγματικά τη διαδρομή που ακολουθεί. Αντίθετα, όσοι επιλέγουν να χρησιμοποιούν τη μνήμη τους εξασκούν διαρκώς τον εγκέφαλό τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι απορρίπτουν την τεχνολογία· πολλοί από αυτούς χρησιμοποιούν GPS όταν βρίσκονται σε εντελώς άγνωστα μέρη ή όταν χρειάζονται ταχύτητα και ακρίβεια.
Ακόμη, η επιλογή της πλοήγησης χωρίς GPS μπορεί να σχετίζεται με την ανάγκη για αυτονομία. Ορισμένοι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση όταν μπορούν να βασιστούν στις δικές τους ικανότητες αντί σε μια εφαρμογή. Η αυτονομία αυτή δεν είναι ένδειξη πείσματος, αλλά έκφραση εμπιστοσύνης στον εαυτό τους και στις εμπειρίες που έχουν αποκτήσει με τον χρόνο.
Πηγή spacedaily.com
