Ο Μιχάλης Μητρούσης έδωσε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην εφημερίδα On Time Σαββατοκύριακο.
Μέσα σε όλα, δε, ο έμπειρος πρωταγωνιστής αναφέρθηκε στο σοβαρό τροχαίο ατύχημα που είχε πριν από λίγους μήνες με τη μηχανή του στη λεωφόρο Συγγρού.
Πέρυσι, δυο μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, μας «κοψοχόλιασες» με το σοβαρό τροχαίο που είχες με τη μηχανή σου.
Λοιπόν, για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, αυτή τη στιγμή δεν θα μιλούσαμε μαζί… θα ήμουν κάπου αλλού ή ανάπηρος. Ατυχία και τύχη συγχρόνως και ικανότητα. Μα πάνω απ’ όλα, η Μεγαλόχαρη, που άκουσε το «βοήθα Παναγία μου» και με προστάτεψε. Αυτό το τροχαίο ατύχημα ήταν πολύ οδυνηρό για μένα αλλά το συζητώ γιατί πρέπει να φυλαγόμαστε και όσοι οδηγούμε μηχανές και αυτοί που οδηγούν αυτοκίνητα και δεν προσέχουν τις μοτοσικλέτες, όπως αυτός που με χτύπησε.
Δεν μπορεί στη λεωφόρο Συγγρού, σε ίδιο δρόμο, να έρθει καταπάνω μου ένα αυτοκίνητο που να με τινάξει ψηλά στον αέρα, να πέσω με το κεφάλι, να γυρίσω ανάποδα, να έρθει από την κάθοδο και να κάνω το ανάποδο ψαλίδι, να σπάσω τα πόδια μου και να πάθω μόνο συντριπτικό κάταγμα περόνης και να κάτσω τέσσερις μήνες στο νοσοκομείο. Κι όμως, συνέβη. Ακόμα και τώρα έχω μια λάμα στο πόδι μου που, αν θέλω, τη βγάζω έπειτα από δυο χρόνια ή δεν τη βγάζω. Σημασία έχει ότι γλίτωσα τα χειρότερα και ότι πλέον επέστρεψα κανονικότατα στη δουλειά μου και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Τη μηχανή, όταν σε χτυπήσουν, την αφήνεις, δεν μένεις πάνω σε αυτήν. Γιατί αν ακολουθήσεις τη μηχανή, έχεις τελειώσει. Αν ακολουθούσα τη μηχανή και δεν έκανα το σάλτο, θα με είχε πάρω κάτω από το αυτοκίνητο του!
Πού βρίσκεται τώρα αυτή η υπόθεση;
Τον Ιανουάριο θα γίνει το δικαστήριο. Ευτυχώς που στο συγκεκριμένη σημείο, όπου έγινε το τροχαίο, υπήρχαν κάμερες οπότε καταγράφηκε το περιστατικό.
Νιώθεις ότι το «βοήθα Παναγία μου» εισακούστηκε, δηλαδή σε βοήθησε η Μεγαλόχαρη να γλιτώσεις;
Ναι, με «σκέπασε» η Παναγία και δεν σκοτώθηκα. Μερικούς μήνες μετά, μιλούσα με μια φίλη στο τηλέφωνο. Εγώ έχω ένα σπίτι στον Λαύκο του Πηλίου και κάνω κάποιες παραστάσεις χωρίς να πληρώνομαι και τα λεφτά πηγαίνουν στην εκκλησία. Αυτή λοιπόν η φίλη μου μου θύμισε λέγοντας μου: «Τι έκανες πέρυσι το καλοκαίρι, Μιχάλη; Μια παράσταση. Πληρώθηκες;». «Όχι, ούτε εγώ ούτε η σύντροφος μου, η Κωνσταντία. Το κάναμε για να συγκεντρωθούν κάποια λεφτά από το κόσμο και τα δώσαμε στην ενορία για να φτιαχτεί η σκεπή της εκκλησίας της Παναγίας μας» της απάντησα. «Όπως εσύ έκανες την προσπάθεια να σκεπάσεις την εκκλησία, το ίδιο και η Παναγία την ώρα που έπεσες, σε σκέπασε με τα φτερά της και σε έσωσε» κατέληξε η φίλη μου.
Εγώ αυτό το πιστεύω, γιατί το έζησα. Όλο αυτό έγινε σε δέκατα του δευτερολέπτου. Εκείνη τη στιγμή πραγματικά ένιωσα μια ζεστασιά και είπα μέσα μου «δεν θα πάθω τίποτα». Γι’ αυτό και σηκώθηκα όρ7θιος και το μόνο που έλεγα ήταν «το πόδι μου, το πόδι μου» γιατί είχα χτυπήσει. Επίσης, μιλώντας με έναν φίλο μου για το ατύχημα, του είπα πως «είχα Άγιο» και μου απάντησε: «Είχες ραμμένο άγγελο στα φτερά σου». Οδηγώ κοντά 50 χρόνια μοτοσικλέτα και δεν μου είχε συμβεί ποτέ κάτι. Αυτό που έζησα είναι απίστευτο. Χτύπησα με το κεφάλι κάτω, το κράνος έφυγε και άνοιξε.
