Για πολλούς εφήβους οι πρώτες διακοπές χωρίς τους γονείς τους αποτελούν ένα σημαντικό πέρασμα στην ενηλικίωση.
Φυσικά, κάτι τέτοιο μπορεί να συνοδεύεται από μία ή δύο εβδομάδες άγχους για τους γονείς, που ανησυχούν για την ασφάλεια του παιδιού τους.
Οι γονείς συχνά φοβούνται ότι το παιδί τους δεν είναι αρκετά ώριμο για να αντιμετωπίσει πιθανούς κινδύνους - όπως η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, η χρήση ναρκωτικών, τα ατυχήματα από μπαλκόνια ή ακόμη κι η υπερβολική έκθεση στον ήλιο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αλλά σε ποια ηλικία είναι ασφαλές να ταξιδέψει ένα παιδί μόνο με φίλους;
Σύμφωνα με την ιδρύτρια της πλατφόρμας Mumsnet, Justine Roberts, η απάντηση δεν εξαρτάται τόσο από την ηλικία όσο από το επίπεδο υπευθυνότητας του εφήβου.
«Οι γονείς αναζητούν σημάδια όπως η ικανότητα να μαγειρεύει μόνος του, να διαχειρίζεται τον χρόνο και τα χρήματά του και να παίρνει λογικές αποφάσεις - ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το αλκοόλ», σημειώνει.
Οι περισσότεροι θεωρούν ότι τα 17 ή 18 είναι η κατάλληλη ηλικία για το πρώτο ταξίδι με φίλους. Κάποιοι αποδέχονται και τα 16, υπό προϋποθέσεις - για παράδειγμα αν ο έφηβος είναι ώριμος και ταξιδεύει με μια πιο υπεύθυνη παρέα μεγαλύτερων σε ηλικία. Σε κάθε περίπτωση, τα 17 φαίνεται να είναι το ελάχιστο όριο για τους περισσότερους.
Η Roberts επισημαίνει επίσης ότι η ηλικία των 18 ετών συνοδεύεται από λιγότερα νομικά και πρακτικά εμπόδια στο ταξίδι, κάτι που διευκολύνει την κατάσταση.
Ο Matt Buttery, διευθύνων σύμβουλος του προγράμματος γονικής καθοδήγησης Triple P UK & Ireland, τονίζει ότι κάθε οικογένεια είναι διαφορετική και δεν υπάρχει μία και μοναδική απάντηση για το πότε είναι σωστό να επιτραπούν οι διακοπές χωρίς γονείς.
«Οι γονείς πρέπει να λάβουν υπόψη όχι μόνο την ηλικία αλλά και την ωριμότητα και την ικανότητα του παιδιού να διαχειρίζεται ευθύνες στην καθημερινότητά του», τονίζει.
Η Tanith Carey, συγγραφέας του βιβλίου What’s My Teenager Thinking?, προτείνει στους ανήσυχους γονείς να εστιάσουν στα οφέλη μιας τέτοιας εμπειρίας:
«Αντί να βλέπετε το επικείμενο ταξίδι ως περίοδο διαρκούς ανησυχίας, σκεφτείτε τι θα μάθει το παιδί σας για τον εαυτό του και τις αναμνήσεις που θα δημιουργήσει. Οι πιθανότητες να συμβεί κάτι σοβαρό στο εξωτερικό δεν είναι μεγαλύτερες απ’ ό,τι σε μια νυχτερινή έξοδο στη γειτονιά», λέει.
Ωστόσο, η ανησυχία των γονέων παραμένει. Ιδού οκτώ πρακτικές συμβουλές για να μειώσετε το άγχος σας και να αυξήσετε την ασφάλεια του εφήβου:
1. Ορίστε τρόπους επικοινωνίας
Η επικοινωνία είναι κρίσιμη. Συμφωνήστε πώς και πόσο συχνά θα επικοινωνείτε. Ο Buttery τονίζει ότι οι ξεκάθαρες προσδοκίες, τα όρια και η ειλικρινής επικοινωνία χτίζουν εμπιστοσύνη.
Η Carey συστήνει να κρατήσετε την επαφή σε χαμηλό επίπεδο - π.χ. μέσω οικογενειακής ομάδας στο WhatsApp - ώστε να μην αισθάνεται το παιδί πως το παρακολουθείτε διαρκώς.
2. Βοηθήστε στον προγραμματισμό
Αν το παιδί σας το επιτρέψει, βοηθήστε το να οργανώσει το ταξίδι. Έτσι ενημερώνεστε για τις λεπτομέρειες και έχετε ευκαιρία να περάσετε ποιοτικό χρόνο μαζί.
3. Δείξτε εμπιστοσύνη
Είτε συμμετέχετε στον σχεδιασμό είτε όχι, δείξτε θετική στάση. Αν δείξετε εμπιστοσύνη, είναι πιο πιθανό να σας συμπεριλάβει στις αποφάσεις του - κάτι που θα σας κάνει να νιώθετε πιο ασφαλείς όταν θα λείπει.
4. Μοιραστείτε ταξιδιωτικές συμβουλές
Αν το παιδί ζητήσει συμβουλές, μοιραστείτε τις δικές σας εμπειρίες. Π.χ. η Carey προτείνει να του θυμίσετε να αντιγράψει σημαντικά έγγραφα και να κρατήσει στοιχεία έκτακτης ανάγκης.
5. Χρησιμοποιήστε εφαρμογές εντοπισμού
Η Roberts λέει ότι πολλοί γονείς χρησιμοποιούν εφαρμογές κοινής τοποθεσίας για να ελέγχουν διακριτικά πού βρίσκεται το παιδί τους. Συχνά δημιουργούν και ομαδικές συνομιλίες με άλλους γονείς για ανταλλαγή πληροφοριών.
6. Μιλήστε έξυπνα για την ασφάλεια
Αντί για απαγορεύσεις του τύπου «μην κάνεις αυτό ή εκείνο», μιλήστε πιο γενικά και ώριμα - π.χ. για τους κινδύνους του να αναμειγνύει κανείς αλκοόλ με ύψη (π.χ. μπαλκόνια).
Θυμίστε ότι η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ ή ουσιών αυξάνει τις πιθανότητες ατυχημάτων και καθιστά κάποιον πιο ευάλωτο σε εγκληματικές ενέργειες.
7. Συζητήστε τρόπους αντίστασης στην πίεση των συνομηλίκων
Ακόμα και στα 17, οι έφηβοι μπορεί να υποκύψουν στην πίεση των φίλων τους. Η Carey συνιστά να τους θυμίσετε περιστατικά που ένιωσαν άβολα με παρότρυνση συνομηλίκων και να τους δώσετε εναλλακτικούς τρόπους να πουν «όχι», όπως:
«Δεν το νιώθω», «Δεν είναι για μένα», «Δε θέλω να κάνω κάτι που θα χαλάσει τις διακοπές μας».
Η Roberts καταλήγει: «Πάνω απ’ όλα, οι γονείς θέλουν να αισθάνονται σιγουριά ότι το παιδί τους θα σεβαστεί τους κανόνες, θα κρατά επαφή και θα είναι - κατά το δυνατόν - λογικό».
Πηγή: Independent
