Η Ελεάνα Βραχάλη ανέφερε σχετικά με την ασθένειά της πως «Η σκλήρυνση κατά πλάκας φυσικά και άλλαξε τη ζωή μου. Από παιδί είχα γενικά την τάση σε οτιδήποτε σκοτεινό εγώ να βρίσκω τη φωτεινή χαραμάδα, είχα μία ροπή προς το φως. Η δημιουργικότητα ήταν για μένα διέξοδος, η μόνη δίοδος».
Επιπλέον, η δημοφιλής στιχουργός σημείωσε ότι «Αυτά που θεωρούμε αυτονόητα, όπως το να πάρεις το πιρούνι και να το βάλεις στο στόμα, εγώ δεν μπορούσα να κεντράρω. Έκανα τρία τέταρτα να κουμπώσω την πιτζάμα μου, το να κάνω μπάνιο και όλα αυτά τα αυτονόητα άρχισαν να γίνονται μία ιεροτελεστία. Αναγκαστικά σε κάνει να επαναπροσδιορίζεις ακόμα και τα βασικά. Να χαίρεσαι τη στιγμή και να μπορείς να την απολαύσεις, γιατί δεν είναι δεδομένη».
Μεταξύ άλλων μίλησε για την ιδιαίτερη συγκυρία που βίωσε, όταν διαγνώστηκε με σκλήρυνση κατά πλάκας, αφού δήλωσε πως «Στα 24 μου, που έγινε η διάγνωση, βγήκε και το πρώτο μου τραγούδι Ήμουν ακόμη στο νοσοκομείο, δεν είχα βγει, και μου είχε στείλει ο Μιχάλης Χατζηγιάννης να ακούσω το πρώτο μας τραγούδι, το "Είναι επικίνδυνα εδώ". Ήταν πολύ περίεργο το συναίσθημα».
Η Ελεάνα Βραχάλη κατέληξε λέγοντας: «Σταμάτησα να τα μετράω τα τραγούδια μου, όταν έφτασα κάπου στα 250 τραγούδια. Όταν είσαι καλά, μπορείς να απολαύσεις τον καφέ σου και να ζεις τις στιγμές σου χωρίς δυσκολία, είσαι ευτυχής. Τόσο απλά. Νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει αυτή η διαδρομή προς το φως και, όταν μας είναι δύσκολο, να ζητάμε βοήθεια. Να μην το περνάει κανένας μόνος του».
