Αρχικά η Μυρτώ Πισπινή είπε: «Δεν είμαι πια ηθοποιός εδώ και πολλά χρόνια. Είμαι ψυχοθεραπεύτρια πια. Το μόνο που κρατώ από την προηγούμενη μου ζωή είναι πως είμαι 20 χρόνια καθηγήτρια υποκριτικής στη σχολή της Μαίρης Τράγκα».
Και συντετριμμένη από τον θάνατο του γιου της, Χρήστο που τον έχασε με τραγικό τρόπο όπως είπε.
Συγκεκριμένα είπε: «Πριν από περίπου 11 μήνες έχασα το μοναχοπαίδι μου, τον γιο μου, 27 ετών. Τον Χρήστο. Τον έχασα με έναν πολύ τραγικό τρόπο που δε θα ήθελα να πω. Ακόμη μέσα μου υπάρχει η λέξη αδιανόητο. Ένας γονιός που χάνει το παιδί του.
Από τις πρώτες ώρες εγώ σαν κουτάβι ένιωθα την ανάγκη αν υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων που έχουν το ίδιο βίωμα, να πάω να χωθώ. Είχα τρομερή ανάγκη να μοιραστώ από την πρώτη στιγμή. Ήμουν διατεθειμένη να μετακομίσω σε άλλη πόλη αν υπήρχε ομάδα πενθούντων γονέων…»!
Και πρόσθεσε: «Ακόμη αιμορραγώ. Πρέπει να ζήσω χωρίς ένα κομμάτι της ύπαρξής μου. Πρέπει να μάθεις να ζεις με αυτό και να το αποδεχτείς ότι αξίζει τον κόπο να ζεις. Δεν έχω χάσει κανέναν άλλον, ούτε τους γονείς μου. Και έχασα το παιδί μου, χωρίς καμία γεύση τι εστί θάνατος».
