Η περίμετρος της λίμνης είναι 32 χιλιόμετρα και μέσω μιας τεράστιας σήραγγας 30 χιλιομέτρων, το νερό της καταλήγει στην επίσης τεχνητή λίμνη του Μόρνου, την κύρια πηγή νερού σε ολόκληρη την Αττική.
Κρυονέρια
Σκαρφαλωμένο στις βορειοδυτικές πλαγιές του Φτερόπυργου, στην Ορεινή Ναυπακτία, σε υψόμετρο 1170 μέτρων και μόλις 15 χιλιόμετρα από την Άνω Χώρα, βρίσκεται ένα πετρόχτιστο χωριό με σπάνια φυσική ομορφιά.
Μέχρι και το 1927 έφερε την ονομασία Κουτουλίστα, ενώ μετονομάζεται σε Κρυονέρια λόγω των ατελείωτων υδάτινων πόρων που υπάρχουν μέσα αλλά και γύρω από το χωριό.
Τα πανύψηλα έλατα, οι καστανιές, καθώς και τα πλατύφυλλα πλατάνια, πλαισιώνουν τα Κρυονέρια με τον πιο όμορφο τρόπο.
Το καταπράσινο τοπίο σε συνδυασμό με τα λιθόχτιστα σπίτια με τις κεραμιδένιες στέγες, τις κρήνες και την ολοστρόγγυλη πλατεία στο κέντρο του χωριού, αποτελούν αρκετούς από τους λόγους εξερεύνησής του. Μέσα από τα Κρυονέρια ξεκινούν αρκετές διαδρομές για περιπάτους και όχι μόνο.
Διαδρομές στο δάσος, διαδρομές σε φαράγγια, διαδρομές σε καταρράκτες, διαδρομές με θέα και γενικά διαδρομές στην υπέροχη φύση γύρω από την αναζωογόνα λίμνη του Εύηνου που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το χωριό.
Θέση Περγάρι
Στην Ορεινή Ναυπακτία, λίγο έξω από το χωριό Κρυονέρια, υπάρχει μια εκπληκτική τοποθεσία που ονομάζεται Θέση Περγάρι.
Η διαδρομή μέσα από το δάσος δε θα μπορούσε να προ διαθέσει σε καμία περίπτωση τον επισκέπτη για αυτό που θα αντικρίσει φτάνοντας εκεί…
Το μικρό παρατηρητήριο είναι χτισμένο ακριβώς στο χείλος του γκρεμού, και από εκεί πάνω η εντυπωσιακή Ευηνολίμνη φαντάζει μαγική, ενώ είναι σαν να την βλέπεις μέσα από το φιλιστρίνι του αεροπλάνου.
Ο Εύηνος ποταμός μοιάζει με μικρό ρυάκι και η απεραντοσύνη των κορφών της Ναυπακτίας θαρρείς και συναγωνίζονται μαζί του για το ποιος θα βγει νικητής στα δικά σας μάτια…
Καταρράκτης Κάκαβου
Φεύγοντας από τα Κρυονέρια και ακολουθώντας τη διαδρομή προς Περδικόβρυση, υπάρχει μια σχετική πινακίδα που ενημερώνει τον επισκέπτη για μια ακόμα τοποθεσία μέσα στην καταπράσινη φύση, προς τους καταρράκτες Κάκαβου. Ο δρόμος μπορεί να είναι χωμάτινος, όμως δεν είναι πάνω από 300 μέτρα μέχρι το σημείο στάθμευσης.
Το μονοπάτι που πρέπει να διανύσει κανείς αν και ελάχιστα ανηφορικό είναι πολύ μικρής δυσκολίας. Μετά από περίπου 300 μέτρα, οι όχθες του ποταμού ξεπροβάλλουν μέσα από την πυκνή βλάστηση, ενώ κατά τόπους το νερό του ποταμού δημιουργεί μικρές γούρνες που τους καλοκαιρινούς μήνες προσφέρονται για δροσερές βουτιές, αφού η θερμοκρασία του νερού είναι μόλις 13 βαθμούς Κελσίου.
Ελάχιστα μέτρα μακρύτερα, μόλις 50, το ελαφρώς γλιστερό πλέον μονοπάτι φτάνει στο τέλος του, ακριβώς μπροστά στον καταρράκτη Κάκαβου. Το θέαμα που παρουσιάζει είναι πραγματικά μαγικό. Τα νερά του ποταμού πέφτουν από ύψος 8 μέτρων, σχηματίζοντας μια ακόμα πανέμορφη δροσερή λίμνη για τους τολμηρούς της υπόθεσης.
Ο καταρράκτης Κάκαβου λοιπόν, έχει πάρει το όνομα του από το ομώνυμο ρέμα, ενώ έχει νερό καθ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Κοντά στον καταρράκτη, υπήρχε στο παρελθόν ένας παλιός νερόμυλος που χρησιμοποιούνταν ως πλυσταριό, όμως στις μέρες μας διακρίνεται μονάχα η μάντρα του.
Περδικόβρυση
Κατά το παρελθόν, μέχρι και το 1927 έφερε την ονομασία Σινίστα, με ρίζες που ανάγονται στους βυζαντινούς χρόνους. Για την ακρίβεια, πολλά υπήρξαν τα αντικείμενα που βρέθηκαν κατά καιρούς στην περιοχή και φανέρωσαν την ύπαρξη αρχαίου αιτωλικού οικισμού. Είναι χτισμένη κοντά στη νότια όχθη του Εύηνου σε υψόμετρο 661 μέτρων, στις βόρειες πλαγιές του όρους Τσεκούρα.
Τα παραδοσιακά χτισμένα σπίτια της Περδικόβρυσης, από πελεκητή πέτρα με σκεπή από πέτρινες πλάκες και οι μεγάλες αυλές με κάθε λογής πολύχρωμα λουλούδια, ξεχωρίζουν στο μικρό αυτό χωριό με τους ιδιαίτερα φιλόξενους ανθρώπους. Τα τρεχούμενα νερά από τις βρύσες του χωριού ξεδιψούν τους διαβάτες, ενώ στην αυλή του παλιού λιθόχτιστου σχολείου του, δυστυχώς κλειστό πια στις μέρες μας λόγω έλλειψης μικρών παιδιών, βρίσκεται μνημείο Πεσόντων.
Περπατήστε μέχρι το Κεφαλόβρυσο στην κορυφή του χωριού μέσα στο καταπράσινο ελατόδασος για να ζήσετε υπέροχες εμπειρίες φύσης και μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε την κεντρική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου εντός του χωριού με την Ωραία Πύλη του ναού που χρονολογείται στο 1749, ημερομηνία κατασκευής της εκκλησίας…
Αράχοβα
Αράχοβα Ναυπακτίας: Ονομασία σλαβικής προέλευσης που σημαίνει καρυδότοπος. Και μπορεί στο παρελθόν να γραφόταν με “ω”, όμως από το 1940 διορθώνεται και έτσι εναρμονίζεται απόλυτα με την πλούσια δασική βλάστηση που την περιβάλλει.
Σε απόσταση 81 χλμ. βόρεια της Ναυπάκτου και 52 χλμ. νότια του Καρπενησίου, χτισμένη αμφιθεατρικά σε υψόμετρο από 650 ως 1100 μέτρα, στις πλαγιές του βουνού Κοκκινιά, στέκει αγέρωχη και ατενίζει την τεχνητή λίμνη και τα στενά του Εύηνου ποταμού. Και η θέα αυτή είναι πραγματικά μοναδική και σου κόβει την ανάσα.
Η πέτρινη πλακόστρωτη πλατεία της έχει την πιο έντονη μυρωδιά του χθες. Εάν βρεθείς εκεί, το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι απλά να κλείσεις τα μάτια στο παρόν, αφήνοντας την καρδιά να βρεθεί στην “Αράχωβα” εκείνη με τα παραδοσιακά λιθόχτιστα σπίτια, τις πέτρινες βρύσες, τα ακούραστα αλώνια, τα αιωνόβια πλατάνια, το Δημοτικό Σχολείο, το Αγροτικό Ιατρείο, τον Δασικό Σταθμό, τα καφεπαντοπωλεία και τους νερόμυλους, σε μία εποχή που το ρεύμα ήταν μια άγνωστη λέξη και η μοναδική επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο ήταν το “εξελιγμένο” τηλέφωνο του χωριού, που έφτασε εκεί το 1930 και πατώντας το μηδέν καθάριζαν κάπως τα παράσιτα που ακούγονταν στο βάθος της γραμμής… Γιατί στην Αράχοβα, είναι όλα εκεί…
Και στη μέση του χωριού, χτισμένος αρχικά πριν από 500 περίπου χρόνια, ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου, πολιούχου και προστάτη του χωριού, με τον μεγάλο αιωνόβιο πλάτανο στον περίβολό του…
{https://www.youtube.com/watch?v=nuxj4q6g8Ks}
