Την εµβληµατική Ελληνίδα ερµηνεύτρια Νάνα Μούσχουρη τίµησε πριν από λίγες ηµέρες ο ∆ήµος Βάρης – Βούλας – Βουλιαγµένης, καθώς µε απόφαση του ∆ηµοτικού Συµβουλίου την ανακήρυξε επίτιµη δηµότη και της απονεµήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο της πόλης. Η εκδήλωση τιµής στη µεγάλη καλλιτέχνιδα µε τη διεθνή καριέρα πραγµατοποιήθηκε την περασµένη Τρίτη, στο Πολιτιστικό Κέντρο «Ιωνία» της Βούλας. Η Νάνα Μούσχουρη έχει τιµηθεί πολλάκις για τη συνεισφορά της στον ελληνικό και τον παγκόσµιο πολιτισµό, και µάλιστα το γαλλικό κράτος τής είχε απονείµει την τιµητική διάκριση «Ταξιάρχης του Εθνικού Τάγµατος της Λεγεώνας της Τιµής» το 2019.
Μεταξύ των πολλών βραβείων που έχει λάβει είναι και το Echo Music Prize από τη Γερµανική Ακαδηµία Φωνολογίας το 2015 για το σύνολο της σπουδαίας καριέρας της. Η διεθνούς φήµης καλλιτέχνις µίλησε στο Secret και στην Σάσα Σταμάτη για τη νέα τιµητική διάκριση, αλλά και για την πορεία της στη µουσική. Παράλληλα, µας εξήγησε πώς έχει παραµείνει σεµνή και ταπεινή όλα αυτά τα χρόνια, αναφέρθηκε στην περιπέτεια της υγείας της, ενώ µας απάντησε για το αν σκέφτηκε ποτέ να βγάλει τα γυαλιά της.
Η διεθνούς φήµης καλλιτέχνιδα µίλησε στο Secret και αναφέρθηκε στη νέα τιµητική διάκριση, αλλά και στην πορεία της στη µουσική. Όπως εξήγησε, έχει παραµείνει σεµνή και ταπεινή όλα αυτά τα χρόνια, ενώ αναφέρθηκε στην περιπέτεια της υγείας της και απάντησε για το αν σκέφτηκε ποτέ να βγάλει τα γυαλιά της.
«Είµαι πολύ συγκινηµένη και πολύ υπερήφανη. Συγκινηµένη γιατί είναι κάτι που ξέρω την αξία που έχει, την εµπιστοσύνη που µου έδειξαν, και έχω µια µεγάλη ευθύνη για αυτό. Αλλά είµαι συγχρόνως και περήφανη γιατί µε διάλεξαν. Εχουµε όλοι την αξιοπρέπειά µας, τη ζωή µας, αλλά δεν σηµαίνει ότι αξίζεις αυτό. Είναι µια µεγάλη τιµή που µου γίνεται» ανέφερε για την τιμητική διάκρισή να γίνει επίτιµη δηµότης Βάρης – Βούλας – Βουλιαγµένης λαμβάνοντας το Χρυσό Μετάλλιο της πόλης.
Κάνοντας αναφορά στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε την επιτυχία της σχολίασε: «Το διαχειρίστηκα πολύ απλά, γιατί πουλούσα δίσκους και λέγαµε µετά ότι θα κάνουµε έναν άλλον δίσκο. Επρεπε να είναι καλύτερος από τον προηγούµενο, µε το δικό µας γούστο βέβαια, να µη χάσουµε την πίστη του κόσµου σ’ εµάς, να µην παρουσιαστούµε µε κάτι προκλητικό ή δεν ξέρω εγώ τι, και µε αυτόν τον τρόπο συνεχίσαµε. Ο άνδρας µου ευτυχώς -που τον γνώρισα πολύ νέο- είναι της δουλειάς, παραγωγός µου, πρόσεχε και µου έλεγε: "Μην κάνεις λάθος, µην παρασυρθείς", γιατί υπάρχουν πολλά πράγµατα που µπορεί να σε παρασύρουν».
Η Νάνα Μούσχουρη μίλησε και για τα γυαλιά της, τα οποία μετά από όλα αυτά τα χρόνια αποτελούν το σήμα κατατεθέν της: «Μέχρι και ο Μπελαφόντε δεν ήθελε τα γυαλιά µου, γιατί κανένας δεν φορούσε γυαλιά εκείνη την εποχή, και µου έλεγε: "∆εν είναι δυνατόν να βγαίνεις µε τα γυαλιά". ∆εν τα ήθελαν στην αρχή. Κάποτε, µάλιστα, όταν ήµουν στην Αµερική µε τον Μπελαφόντε, που µε διάλεξε για να τραγουδήσω µαζί του, ήρθε ο ίδιος και µου είπε: "Θέλω να βγάλεις τα γυαλιά σου. ∆εν µπορώ, υποφέρω να σε βλέπω µε τα γυαλιά στη σκηνή. Κανένας δεν φοράει γυαλιά"» ανέφερε αρχικά.
«Επειτα από αυτό, έβγαλα τα γυαλιά µου και τραγούδησα τρία βράδια χωρίς αυτά. Επειτα από τρία βράδια, του είπα: "Κοιτάξτε, το καταλαβαίνω τι σκέφτεστε εσείς, αλλά εγώ αισθάνοµαι πολύ άσχηµα χωρίς τα γυαλιά µου. Κατ’ αρχάς, έχω µυωπία, δεν βλέπω καλά, και έπειτα θέλω να είµαι ο εαυτός µου. Εχω ανάγκη να φοράω γυαλιά. Θα τα φορέσω. Αν δεν σας αρέσουν, θα φύγω µαζί µε τα γυαλιά µου". Αν δεν ήθελε να αποδεχτεί τα γυαλιά µου, θα έφευγα τελείως από την παράσταση. Και µου είπε: "Εντάξει, θα το σκεφτώ". Πήγε και το σκέφτηκε, µε τους µουσικούς του ή µόνος του, και γύρισε πίσω ένα τέταρτο µετά και µου είπε: "Ξέρεις, αποφάσισα να σε κρατήσω και εσένα και τα γυαλιά σου"» συμπλήρωσε.
Τέλος η σπουδαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια αποκάλυψε τι συνέβη με την περιπέτεια της υγείας της: «Το 2015 είχα καρκίνο στο πάγκρεας. Είµαι ακόµα εδώ. Πέρασα, µάλιστα, και περιτονίτιδα. Είχα πολλά πράγµατα. Ολοι φοβούνται. Όταν είσαι έξω από τη χώρα σου, είσαι πιο ευαίσθητη, και γι’ αυτό τα πήγα πολύ δύσκολα. Αλλά τελικά άκουσα τον γιατρό µου – ήταν πολύ καλός γιατρός. Και τον έχω µέχρι και τώρα. Ο γιατρός µου ήταν για µένα η σωτηρία. Οταν έχω κάτι, πηγαίνω εκεί για να µε φροντίσει. Εχω περάσει πολλά».
