"Ο όρος 'επαγγελματίας εθελοντής' είναι πάντα εντός εισαγωγικών" διευκρινίζει η κ. Φλοράν, πρόεδρος του Συλλόγου, κι εξηγεί: "εκπαιδευόμαστε γιατί κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο για τη δουλειά που κάνουμε. Πρόκειται όμως για μια δουλειά, για την οποία δεν υπάρχει πληρωμή, αλλιώς δεν θα ήμασταν εθελοντές...".
Μιλώντας για το περιεχόμενο και την ουσία της εκπαίδευσης των εθελοντών, σχολιάζει ότι αυτή ξεκινά από την έννοια της αποδοχής, καθώς τα παιδιά που έχουν εκδηλώσει παραβατική συμπεριφορά (και με τα οποία ασχολείται κυρίως ο Σύλλογος) έχουν κατεξοχήν ανάγκη να νιώσουν ότι γίνονται αποδεκτά.
"Πρόκειται για παιδιά που μεγάλωσαν σε δύσκολο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον και οπωσδήποτε έχουν προβλήματα με το νόμο. Μετά λοιπόν από το αίσθημα της αποδοχής, είναι απαραίτητο να μάθουν από τους εθελοντές ότι υπάρχουν όρια, τα όρια εκείνα που δεν τέθηκαν από το οικογενειακό τους περιβάλλον ή από το σχολείο, το οποίο ενδεχομένως έχουν εγκαταλείψει. Το επόμενο μάθημα για τους εθελοντές είναι να μην δείχνουν ότι λυπούνται τα παιδιά αυτά. Κανείς δεν θέλει να τον λυπούνται. Όλοι έχουν δικαίωμα σε μια ισότιμη συμπεριφορά και αυτή διδάσκεται" προσθέτει.
Μεταφέροντας την προσωπική της εμπειρία από την ομάδα προσωπικής ανάπτυξης στην οποία συμμετέχει, αποκαλύπτει ότι όταν πρωτοπήγε στο Σύλλογο, δυσκολευόταν να πει "όχι" σε παιδιά, απέναντι στα οποία αισθανόταν ότι έπρεπε να είναι πιο ανεκτική.
"Είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να πούμε και 'όχι' στα παιδιά, όταν κάτι τέτοιο επιβάλλεται από κανόνες και όρια που έχουμε στην καθημερινή μας ζωή. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι βασικό να λέμε 'όχι', γιατί τα όρια είναι αγάπη, είναι προστασία για τα παιδιά" σχολιάζει.
Σχετικά με το νόημα και τη χρησιμότητα της εκπαίδευσης που λαμβάνουν οι εθελοντές, εκτιμά πως, ουσιαστικά, αυτοί μαθαίνουν να λειτουργούν ως ένα νέο πρότυπο για τα παιδιά που δεν είχαν αντίστοιχα πρότυπα στην ως τώρα ζωή τους ή στις σχέσεις τους με τους συνομηλίκους τους.
"Από εκεί και πέρα, τα παιδιά αισθάνονται ασφάλεια, αποδοχή και είναι σε θέση να χτίσουν υγιείς αλληλεπιδράσεις και κοινωνικές σχέσεις, να εκμεταλλευτούν δημιουργικά και να διαχειριστούν σωστά τον ελεύθερο χρόνο τους. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η παραβατικότητα ξεκινά κατ' αρχήν από μια κακή διαχείριση του ελεύθερου χρόνου" σημειώνει.
Δεν παραλείπει, επίσης, να αναφέρει ότι η εκπαίδευση των εθελοντών θα αξιολογηθεί στο πλαίσιο προγράμματος, στο οποίο συμμετέχει ο Σύλλογος μαζί με την Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων και αντίστοιχους φορείς από τη Νορβηγία, το Λιχτενστάιν και την Ιρλανδία, υπό τη διαχείριση του Ιδρύματος Μποδοσάκη και με στόχο την σύνταξη ενός οδηγού καλών πρακτικών για τη βελτίωση της εκπαίδευσης των εθελοντών.
Στο Σύλλογο Φίλων - Εθελοντών της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων, που δημιουργήθηκε το 1992 και απέκτησε νομική υπόσταση το 1998, δραστηριοποιούνται περίπου 30 εθελοντές, οι οποίοι παρακολουθούν δίωρα σεμινάρια ανά δεκαπενθήμερο από ειδικούς ψυχολόγους και συμμετέχουν σε ομάδες προσωπικής ανάπτυξης. Στη συνέχεια, οι εθελοντές συμμετέχουν στα εργαστήρια δημιουργικής απασχόλησης, τα οποία παρακολουθούν παιδιά ηλικίας 13 έως 18 ετών που προέρχονται από την υπηρεσία επιμελητών του υπουργείου Δικαιοσύνης.
"Μέσα από τα εργαστήρια, που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων -από τη θεατρική έκφραση, τα εργαστήρια διακοσμητικού κεριού, τις ξύλινες κατασκευές, το κόσμημα έως και την κατασκευή ρομπότ σε συνεργασία με τον πατέρα Αθηναγόρα, ιδρυτή του 'Φάρου του κόσμου'- παιδιά που έχουν επιδείξει παραβατική συμπεριφορά, αλλά και παιδιά που βρίσκονται σε αντίστοιχο κίνδυνο, μαθαίνουν να εξασκούν επαγγελματικές δεξιότητες, αλλά και να αναπτύσσουν κοινωνικές ικανότητες, με αποτέλεσμα να απομακρύνονται από αρνητικές συμπεριφορές" προσθέτει η κ. Φλοράν.
Στους σκοπούς του Συλλόγου περιλαμβάνονται, επίσης, η κάλυψη των αναγκών των κοινωνικών αποκλειόμενων ανηλίκων σε νομική υποστήριξη, υγειονομική συμπαράσταση, εκπαίδευση, σίτιση, στέγαση, ψυχοκοινωνική υποστήριξη, εργασιακή ένταξη και γενικότερα η ανάδειξη των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι ανήλικοι.
Εθελόντρια στο Σύλλογο και μια Ελβετίδα που αγάπησε πολύ την Ελλάδα
Στο δυναμικό του Συλλόγου ανήκει από το 2007 και η Ελβετίδα Μιρέιγ Ντορέ, η οποία βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη στα 22 της χρόνια, όταν παντρεύτηκε Έλληνα και δημιούργησε εδώ την οικογένειά της. Θέλοντας να προσφέρει, ανακάλυψε τον Σύλλογο Φίλων - Εθελοντών της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων και αντιλήφθηκε ότι γίνεται σε αυτόν πολύ σοβαρή δουλειά, όπως λέει.
"Βλέποντας πως υπάρχουν σοβαρά κενά στην κοινωνική πολιτική αλλά και ελλείψεις οικονομικών πόρων για την υποστήριξη του έργου του Συλλόγου, άρχισα να ψάχνω για να βρω μια λύση. Μετά από παρότρυνση του πρώην γενικού προξένου της Ελβετίας Νίκου Μπάζα, δημιούργησα εκεί τον Σύλλογο 'Les enfants de Salonique A.A.B.', που έλαβε νομική υπόσταση το 2012. Μέσω αυτού διοργανώνονται εκδηλώσεις, συναυλίες, εκθέσεις. Ο αντίκτυπος που έχουν είναι μεγάλος και συγκεντρώνονται σημαντικά χρηματικά ποσά, ενισχύοντας το Σύλλογο στη Θεσσαλονίκη με 10 έως 12 χιλιάδες ευρώ το χρόνο, κατά μέσο όρο" τονίζει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ η κ. Ντορέ, αντιπρόεδρος πλέον του Συλλόγου.
Η ίδια αναφέρει ότι στην Ελβετία υπάρχει ένας μεγάλο αριθμός φιλελλήνων, οι οποίοι βοηθούν πραγματικά. "Κι εγώ γεννήθηκα στη Γενεύη, αλλά επειδή έζησα πολλά χρόνια στην Ελλάδα, πλέον νιώθω Ελληνίδα. Σήμερα, που η Ελλάδα έχει μια εικόνα τσαλακωμένη στο εξωτερικό, λόγω των γεγονότων, είναι πολύ σπουδαία η δράση των φιλελλήνων του εξωτερικού" σχολιάζει.
Μιλώντας για τα παιδιά που εκδηλώνουν παραβατικότητα τονίζει: "δεν γεννιόμαστε παραβατικοί, αλλά γινόμαστε".
"Για μένα", τονίζει, "το πιο σημαντικό από όλα είναι ένα χαμόγελο κι ένα βλέμμα ευτυχίας από ένα τέτοιο παιδί, που έχοντας ζήσει πολύ δύσκολη παιδική ηλικία νιώθει εκείνη τη στιγμή ότι το σεβόμαστε, ότι του δίνουμε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή....".
