Εκατομμύρια πρόσφυγες σε παγκόσμια κλίμακα διατρέχουν κίνδυνο να δουν την κατάστασή τους, ήδη επισφαλή, να χειροτερεύει εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής - προειδοποιεί σήμερα ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, καλώντας την COP30 να διαθέσει κεφάλαια για τους πλέον ευάλωτους.
Σύμφωνα με έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), ο αριθμός των χωρών που είναι εκτεθειμένες σε ακραίο βαθμό στους κινδύνους συνδεόμενους με την κλιματική αλλαγή αναμένεται να αυξηθεί από τις τρεις στις 65 ως το 2040.
Αυτές ακριβώς οι 65 χώρες φιλοξενούν πάνω από το 45% των προσφύγων εξαιτίας ένοπλων συρράξεων.
«Ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα (...) καταστρέφουν σπίτια και βιός και αναγκάζουν οικογένειες - πολλές από τις οποίες είχαν ήδη φύγει για να σωθούν από τη βία - να τραπούν σε φυγή εκ νέου», εξηγεί ο επικεφαλής της Ύπατης Αρμοστείας, ο Φιλίπο Γκράντι.
«Πρόκειται για ανθρώπους που έχουν υποστεί ήδη τεράστιες απώλειες και βρίσκονται ξανά αντιμέτωποι με τα ίδια δεινά, με την ίδια καταστροφή. Συγκαταλέγονται σ’ αυτούς που πλήττονται πιο σκληρά από τις ακραίες ξηρασίες, από τις φονικές πλημμύρες, από τα κύματα καύσωνα άνευ προηγουμένου, και παρ’ όλ’ αυτά είναι αυτοί που διαθέτουν τους λιγότερους πόρους» για να αντεπεξέλθουν, συνεχίζει.
Κατά την UNHCR, στα μέσα της τρέχουσας χρονιάς 117 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν εκτοπιστεί εξαναγκαστικά εξαιτίας πολέμων, βιαιοτήτων, διωγμών. Τα τρία τέταρτα εξ αυτών ζουν σε χώρες που είναι εκτεθειμένες, σε υψηλό ως ακραίο βαθμό, σε κλιματικούς κινδύνους.
200 ημέρες ακραίας ζέστης τον χρόνο
Ως το 2050, 15 καταυλισμοί προσφύγων όπου καταγράφονται οι υψηλότερες θερμοκρασίες στον κόσμο, στην Γκάμπια, στην Ερυθραία, στην Αιθιοπία, στη Σενεγάλη και στο Μαλί, θα βιώνουν σχεδόν 200 ημέρες ακραίας ζέστης σε ετήσια βάση -- πρόκειται για πολύ μεγάλο κίνδυνο για την υγεία, αν όχι την ίδια την επιβίωση, των ανθρώπων που ζουν εκεί.
«Πολλές από αυτές τις τοποθεσίες διατρέχουν κίνδυνο να γίνουν αβίωτες, εξαιτίας του θανάσιμου συνδυασμού της ακραίας ζέστης και της υψηλής υγρασίας», κατά την Ύπατη Αρμοστεία.
Τα τελευταία δέκα χρόνια, οι καταστροφές εξαιτίας μετεωρολογικών φαινομένων προκάλεσαν τον εσωτερικό εκτοπισμό (εντός των χωρών καταγωγής) κάπου 250 εκατομμυρίων ανθρώπων, σύμφωνα με την UNHCR.
Αφότου ανέλαβε την προεδρία ο Ντόναλντ Τραμπ, οι ΗΠΑ, παραδοσιακά ο μεγαλύτερος πάροχος βοήθειας σε διεθνές επίπεδο, τη μείωσαν κατά πολύ. Η Ουάσιγκτον εισέφερε προτού αναλάβει πάνω από το 40% του προϋπολογισμού της Ύπατης Αρμοστείας. Άλλοι μεγάλοι δωρητές μείωσαν επίσης τις συνεισφορές τους.
«Οι περικοπές δαπανών περιορίζουν κατά πολύ τη δυνατότητά μας να προστατεύουμε πρόσφυγες και οικογένειες εκτοπισμένες εξαιτίας (...) ακραίων μετεωρολογικών φαινομένων», τονίζει ο κ. Γκράντι.
«Για να προληφθούν νέοι εκτοπισμοί, η χρηματοδότηση του αγώνα εναντίον της κλιματικής αλλαγής πρέπει να φθάσει στις κοινότητες που ζουν ήδη σε επισφαλείς συνθήκες», παροτρύνει. «Αυτή η COP πρέπει να οδηγήσει σε χειροπιαστές ενέργειες, όχι μάταιες υποσχέσεις».
