Κανείς δεν θέλει να εργάζεται χωρίς να παίρνει μισθό, ή ακόμα χειρότερα, χωρίς να πρέπει να πληρώσει για να βρίσκεται εκεί. Όχι όμως και στην Κίνα.
Εκεί άνεργοι νέοι πληρώνουν εταιρείες για βρίσκονται εκεί και να προσποιούνται ότι εργάζονται. Αυτό έχει οδηγήσει σε έναν αυξανόμενο αριθμό τέτοιων παρόχων.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται εν μέσω της υποτονικής οικονομίας και της αγοράς εργασίας της Κίνας. Η ανεργία των νέων στην Κίνα παραμένει πεισματικά υψηλή, σε ποσοστό άνω του 14%. Καθώς οι πραγματικές θέσεις εργασίας στην Κίνα είναι όλο και πιο δύσκολο να βρεθούν, ορισμένοι νέοι προτιμούν να πληρώνουν για να πάνε σε ένα γραφείο παρά να μένουν απλώς κλεισμένοι στο σπίτι.
Ο 30χρονος Shui Zhou είχε μια επιχείρηση τροφίμων που απέτυχε το 2024. Φέτος τον Απρίλιο άρχισε να πληρώνει 30 γιουάν (4,20 δολάρια) την ημέρα για να πηγαίνει σε μία μακέτα γραφείου που διαχειρίζεται μια επιχείρηση που ονομάζεται Pretend To Work Company, στην πόλη Ντονγκουάν. Εκεί μαζί με πέντε «συναδέλφους» του κάνουν το ίδιο πράγμα: κάνουν ότι εργάζονται.
«Νιώθω πολύ χαρούμενος», λέει ο ίδιος. «Είναι σαν να συνεργαζόμαστε ως ομάδα».
Τέτοιες επιχειρήσεις εμφανίζονται τώρα σε μεγάλες πόλεις σε όλη την Κίνα, συμπεριλαμβανομένων των Σεντζέν, Σαγκάης, Ναντζίνγκ, Γουχάν, Τσενγκντού και Κουνμίνγκ. Τις περισσότερες φορές μοιάζουν με πλήρως λειτουργικά γραφεία και είναι εξοπλισμένες με υπολογιστές, πρόσβαση στο διαδίκτυο, αίθουσες συσκέψεων και αίθουσες για τσάι.
Και αντί οι συμμετέχοντες να κάθονται απλώς, μπορούν να χρησιμοποιήσουν τους υπολογιστές για να αναζητήσουν εργασία ή για να προσπαθήσουν να ξεκινήσουν τις δικές τους νεοσύστατες επιχειρήσεις. Μερικές φορές η ημερήσια χρέωση, συνήθως μεταξύ 30 και 50 γιουάν, περιλαμβάνει μεσημεριανό γεύμα, σνακ και ποτά.
Ο δρ. Christian Yao, ανώτερος λέκτορας στη Σχολή Διοίκησης του Πανεπιστημίου Βικτώρια του Ουέλινγκτον στη Νέα Ζηλανδία, είναι ειδικός στην κινεζική οικονομία.
«Το φαινόμενο της προσποίησης ότι εργάζεσαι είναι πλέον πολύ συνηθισμένο», λέει. «Λόγω του οικονομικού μετασχηματισμού και της αναντιστοιχίας μεταξύ εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, οι νέοι χρειάζονται αυτά τα μέρη για να σκεφτούν τα επόμενα βήματά τους ή για να κάνουν διάφορες δουλειές ως μεταβατικό στάδιο. Οι εταιρείες προσποίησης εργασίας είναι μια από τις μεταβατικές λύσεις».
Ενώ οι συμμετέχοντες μπορούν να φτάνουν και να φεύγουν όποτε θέλουν, ο 30χρονος Zhou συνήθως φτάνει στο γραφείο μεταξύ 8 π.μ. και 9 π.μ. Μερικές φορές φεύγει αφού έχει φύγει ο διευθυντής της επιχείρησης.
Ο δρ. Biao Xiang, διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Ανθρωπολογίας Max Planck στη Γερμανία, λέει ότι η τάση της προσποίησης της εργασίας στην Κίνα προέρχεται από ένα «αίσθημα απογοήτευσης και αδυναμίας» σχετικά με την έλλειψη ευκαιριών εργασίας.
Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Pretend To Work στην πόλη Ντονγκουάν είναι ο 30χρονος Feiyu (ψευδώνυμο). «Αυτό που πουλάω δεν είναι ένας σταθμός εργασίας, αλλά η αξιοπρέπεια του να μην είσαι άχρηστος άνθρωπος», λέει.
Ο ίδιος ήταν άνεργος στο παρελθόν, όταν έκλεισε λόγω covid η προηγούμενη επιχείρηση λιανικής που είχε. «Ήμουν σε κατάθλιψη και λίγο αυτοκαταστροφικός», θυμάται. «Ήθελα να αλλάξω την κατάσταση αλλά δεν ήμουν ανίσχυρος».
Φέτος τον Απρίλιο άρχισε να διαφημίζει το Pretend To Work και μέσα σε ένα μήνα όλοι οι σταθμοί εργασίας ήταν γεμάτοι. Οι υποψήφιοι νέοι εργαζόμενοι πρέπει να υποβάλουν αίτηση.
Ο Feiyu λέει ότι το 40% των πελατών είναι πρόσφατοι απόφοιτοι πανεπιστημίου που έρχονται για να βγάλουν φωτογραφίες για να αποδείξουν την εμπειρία πρακτικής άσκησης στους πρώην καθηγητές τους. Ενώ ένας μικρός αριθμός από αυτούς έρχεται για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της πίεσης των γονιών τους, επειδή δεν έχουν δουλειά.
Το άλλο 60% είναι ελεύθεροι επαγγελματίες. Η μέση ηλικία είναι περίπου 30 ετών, με τον νεότερο να είναι 25 ετών.
Επίσημα, αυτοί οι εργαζόμενοι αναφέρονται ως «επαγγελματίες ευέλικτης απασχόλησης».
Μακροπρόθεσμα, ο Feiyu λέει ότι είναι αμφισβητήσιμο εάν η επιχείρηση θα παραμείνει κερδοφόρα. Αντίθετα, του αρέσει να τη βλέπει περισσότερο ως ένα κοινωνικό πείραμα. «Χρησιμοποιεί ψέματα για να διατηρήσει την αξιοπρέπειά της, αλλά επιτρέπει σε ορισμένους ανθρώπους να βρουν την αλήθεια», λέει. «Αν βοηθάμε μόνο τους χρήστες να επεκτείνουν τις υποκριτικές τους δεξιότητες, είμαστε συνένοχοι σε μια ήπια εξαπάτηση.
«Μόνο βοηθώντας τους να μετατρέψουν τον ψεύτικο χώρο εργασίας τους σε ένα πραγματικό σημείο εκκίνησης, αυτό το κοινωνικό πείραμα μπορεί πραγματικά να ανταποκριθεί στην υπόσχεσή του».
Με πληροφορίες του BBC
