Τις απειλές του προς το Ισραήλ κορύφωσε το βράδυ της Δευτέρας το Ιράν. Συγκεκριμένα, οι Ιρανικές δυνάμεις έκαναν μια ανάρτηση στο X με τη σημαία της χώρας, στην οποία το «Άστρο του Δαβίδ» μετατρέπεται σε φέρετρο.
Στη λεζάντα της ανάρτησης τους, οι Ιρανικές δυνάμεις γράφουν: «Το τέλος». Το σύμβολο, όμως, της ισραηλινής σημαίας που παραποίησαν είναι πολύ σημαντικό για τον εβραϊκό λαό, καθώς κρύβει από πίσω του μακρά ιστορία, αλλά και συμβολισμούς.
{https://x.com/IranMilitary__/status/1934670032904331570}
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η σημαία του Ισραήλ είναι άσπρη και μπλε, ενώ καθιερώθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1948. Πάνω της συμβολίζεται το «Άστρο του Δαβίδ». Πρόκειται για ένα εβραϊκό σύμβολο, το οποίο αποτελείται από δύο ισόπλευρα τρίγωνα. Του ενός η κορυφή κοιτάει προς τα πάνω και του άλλου προς τα κάτω. Σχηματίζουν συνολικά έξι κορυφές.
Σύμφωνα με την παράδοση των Εβραίων, το «Άστρο του Δαβίδ» είναι σύμβολο του Γιαχβέ. Το τρίγωνο με την κορυφή προς τα πάνω συμβολίζει τον πνευματικό κόσμο και τον Ουρανό. Αντιθέτως, το κάτω τρίγωνο συμβολίζει τη σαρκική φύση και τη Γη. Παράλληλα, η ένωση τους αντιπροσωπεύει την ένωση του αρσενικού με το θηλυκό.
Με τη λέξη «Γιαχβέ», ή και Ιεχωβά σε ορισμένες περιπτώσεις, αναφέρονται στο Θείο Όνομα, το λεγόμενο και Τετραγράμματο, που χρησιμοποιείται στην εβραϊκή βίβλο περίπου 6.823 φορές, περισσότερο από κάθε άλλο. Αποκαλύφθηκε στον Μωυσή από τον Θεό, κατά την ίδρυση των νέων σχέσεων του με τον λαό του Ισραήλ στη διαθήκη του Σινά.
Πρόκειται για το προσωπικό όνομα του Θεού των Ισραηλιτών, αυτό που αποκάλυψε ο Θεός στον Μωυσή με την μορφή τεσσάρων εβραϊκών συμφώνων (YHWH), εξ’ ου και η ονομασία «Τετραγράμματο».
Μετά την Βαβυλώνια αιχμαλωσία (6ος αι. π.Χ.), και ειδικότερα από τον 3ο αι. π.Χ.. οι Ιουδαίοι έπαψαν να χρησιμοποιούν το όνομα Γιαχβέ, κυρίως επειδή άρχισε προοδευτικά να θεωρείται υπερβολικά ιερό για να προφέρεται. Αντ' αυτού, το πρόφεραν ως «Αδωναΐ», που σημαίνει «Κύριος».
Η σημασία της λέξης σχετίζεται άμεσα με τα ρήματα «είμαι» και «υπάρχω». Όταν ο Θεός εμφανίστηκε στον Μωυσή, του είπε πως: «Εγώ είμαι ο Ων», φανερώνοντας έτσι την αιώνια και ανεξάρτητη οντότητα Του.
