Πέρυσι, ο Ντόναλντ Τραμπ υποσχέθηκε ότι θα τερμάτιζε τον πόλεμο στην Ουκρανία σε «24 ώρες».
Την περασμένη εβδομάδα, δήλωσε ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει καμία πρόοδος στις διαπραγματεύσεις της Κωνσταντινούπολης έως ότου ο ίδιος και ο Ρώσος ομόλογός του «βρεθούν μαζί» και «ξεκαθαρίσουν τα πράγματα από κοντά».
Τη Δευτέρα ο Αμερικανός πρόεδρος άλλαξε και πάλι γνώμη. Μετά από μια δίωρη τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πούτιν, δήλωσε ότι οι όροι μιας ειρηνευτικής συμφωνίας θα μπορούσαν να καθοριστούν μόνο έπειτα από απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας - ίσως με τη βοήθεια του Πάπα.
Ο Τραμπ δεν έχασε την αισιοδοξία του για την προοπτική της ειρήνης, αναρτώντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι οι δύο πλευρές θα ξεκινήσουν «αμέσως» διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός και τερματισμό του πολέμου.
Φυσικά το Κρεμλίνο δεν εμφανίστηκε να συμμερίζεται τα συναισθήματα αυτά: Ο Πούτιν δήλωσε μόνο ότι η χώρα του είναι έτοιμη να συνεργαστεί με την Ουκρανία για τη διαμόρφωση ενός «μνημονίου για μια πιθανή μελλοντική ειρηνευτική συμφωνία». Συζητήσεις για μνημόνια και μια «πιθανή» ειρήνη στο μέλλον δύσκολα μοιάζουν με το είδος του στέρεου εδάφους πάνω στο οποίο μπορούν να οικοδομηθούν γρήγορα συμφωνίες με διάρκεια.
Ο Πούτιν τόνισε και πάλι ότι οποιαδήποτε λύση θα πρέπει να αντιμετωπίζει τις «βαθύτερες αιτίες» του πολέμου - όπως είναι η επιθυμία της Ουκρανίας για στενότερους δεσμούς με την Ευρώπη.
Ίσως η πιο «ανησυχητική» ωστόσο εξέλιξη της χθεσινής συνομιλίας είναι το γεγονός πως ο Τραμπ δέχεται «να κάνει πίσω» - αποδεχόμενος «οι όροι [της όποιας συμφωνίας] να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των δύο μερών».
Πολλοί αντιλήφθηκαν τη δήλωση αυτή ώς ένα σημάδι ότι οι ΗΠΑ θα εγκαταλείψουν τελικά το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Αργότερα τη Δευτέρα, ο Τραμπ διευκρίνισε ότι δεν θα πάψει να διαμεσολαβεί για συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών, ωστόσο αναγνώρισε ότι έχει μια «κόκκινη γραμμή στο κεφάλι του». «Βγαίνουν μεγάλοι εγωισμοί, αλλά νομίζω ότι κάτι θα συμβεί», είπε. «Και αν δεν συμβεί, εγώ θα κάνω πίσω και θα πρέπει να συνεχίσουν αυτοί».
Μια τέτοια κίνηση, ωστόσο, συνοδεύεται από μια σειρά από κρίσιμα ερωτήματα.
Εάν ο Τραμπ αποφασίσει πως πλέον «νίπτει τας χείρας του» για το ουκρανικό, όπως έχουν επίσης απειλήσει ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, σημαίνει ότι οι ΗΠΑ θα τερματίσουν επίσης κάθε στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο;
Αυτή η προοπτική είναι λογικό να τρομάζει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι. «Είναι ζωτικής σημασίας για όλους μας να μην απομακρυνθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες από τις συνομιλίες και την επιδίωξη της ειρήνης», υποστήριξε μετά το τηλεφώνημα Τραμπ-Πούτιν.
Ο Τραμπ έχει εκφράσει στο παρελθόν την απογοήτευσή του τόσο με τον Πούτιν όσο και με τον Ζελένσκι, καθώς οι προσπάθειες επίλυσης της τριετούς σύγκρουσης εξακολουθούν να... σέρνονται. Έχει κατηγορήσει τον Ουκρανό ηγέτη ότι «τζογάρει με τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο» σε μια εκρηκτική συνάντηση τον Φεβρουάριο στο Οβάλ Γραφείο ενώ, τον Απρίλιο, έχει δηλώσει «πολύ θυμωμένος» και «τσαντισμένος» με τον Πούτιν.
Αφήνοντας στην άκρη το αφήγημα του Τραμπ για όσα συνέβησαν τη Δευτέρα, ο ανταποκριτής του BBC στη Βόρεια Αμερική Anthony Zurcher σημειώνει πως απ'ότι φαίνεται η Ουκρανία και η Ρωσία είναι έτοιμες να συνεχίσουν κάποιου είδους συνομιλίες - και η συζήτηση σε οποιαδήποτε μορφή αποτελεί σίγουρα πρόοδο μετά από σχεδόν τρία χρόνια πολέμου. Μένει να καθοριστεί αν η ρωσική ομάδα θα είναι κάτι περισσότερο από τη χαμηλού επιπέδου αντιπροσωπεία που ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη για να συναντηθεί με τους Ουκρανούς την περασμένη Παρασκευή.
Την ίδια ώρα ο Τραμπ κρατάει την υπόσχεση της μείωσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας - όπως και το σενάριο νέων εμπορικών συμφωνιών και οικονομικών επενδύσεων - ως δέλεαρ προκειμένου να «σύρει» τον Πούτιν προς μια ειρηνευτική συμφωνία. Το ανέφερε και πάλι στις δηλώσεις του μετά το τηλεφώνημα της Δευτέρας, στο οποίο δεν έγινε καμία απολύτως αναφορά σε ενδεχόμενες κυρώσεις των ΗΠΑ στις ρωσικές τράπεζες ή τις εξαγωγές ενέργειας της Μόσχας.
