Οι αντάρτες της Συρίας σχεδίαζαν την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ εδώ και έναν χρόνο, αποκαλύπτει σε συνέντευξή του ο ηγέτης τους, Abu Hafs al-Hamwi.
Η επιχείρηση οργανώθηκε με απόλυτη πειθαρχία και στενή συνεργασία των αντιμαχόμενων ομάδων σε όλη τη χώρα, αποκάλυψε ο κορυφαίος στρατιωτικός της βασικής ομάδας των ανταρτών, της Hayat Tahrir al-Sham’s (HTS).
Στη πρώτη του συνέντευξη σε διεθνές Μέσο από την πτώση του Άσαντ, ο επικεφαλής της στρατιωτικής πτέρυγας αποκάλυψε πως η δική του ομάδα, που έχει τη βάση της στα βορειοδυτικά της χώρας, επικοινώνησε με τους αντάρτες στο νότο για να δημιουργήσουν ένα ενιαίο μέτωπο με στόχο να περικυκλώσουν ολοκληρωτικά τη Δαμασκό και από τις δύο κατευθύνσεις.
Αποκάλυψε πως παρά το γεγνός ότι ο σχεδιασμός της επιχείρησης για την εκδίωξη του Άσαντ από την εξουσία, που ονομάστηκε «αποτρεπτική επιθετικότητα», είχε ξεκινήσει πριν από ένα χρόνο, η ομάδα προετοιμαζόταν εδώ και πολλά χρόνια. Από το 2019, η ομάδα της HTS ανέπτυξε ένα στρατιωτικό δόγμα που χρησιμοποιούσε για να μετατρέψει μαχητές που προέρχονταν από ανόμοιες, αποδιοργανωμένες ομάδες αντιπολίτευσης και τζιχαντιστές σε μια πειθαρχημένη μαχητική δύναμη.
Πώς ξεκίνησε η ανατροπή Άσαντ στη Συρία
«Μετά την τελευταία στρατιωτική επιχείρηση, τον Αύγουστο του 2019, κατά την οποία χάσαμε σημαντικά εδάφη, όλες οι επαναστατικές φατρίες συνειδητοποίησαν τον κρίσιμο κίνδυνο. Το θεμελιώδες πρόβλημα ήταν η απουσία ενοποιημένης ηγεσίας και ελέγχου στη μάχη», αποκάλυψε ο 40χρονος al-Hamwi, ο οποίος επιβλέπει την στρατιωτική πτέρυγα για πέντε χρόνια. Το συριακό καθεστώς ξεκίνησε μια επιχείρηση κατά των δυνάμεων της αντιπολίτευσης στη βορειοδυτική Συρία το 2019, απωθώντας με επιτυχία τις φατρίες στην επαρχία Ιντλίμπ.
Μετά από μια τελική μάχη, όπου η Τουρκία διαπραγματεύτηκε την εκεχειρία εκ μέρους των δυνάμεων της αντιπολίτευσης την άνοιξη του 2020, οι αντάρτες περιορίστηκαν σε μια μικρή περιοχή γης στη βορειοδυτική Συρία. Οι αντάρτες παρέμεναν σε αδιέξοδο με τις δυνάμεις του καθεστώτος μέχρι και πριν από λίγο καιρό.
Για να νικήσουν το καθεστώς Άσαντ, οι αντάρτες της HTS συνειδητοποίησαν ότι έπρεπε να βάλουν γερές βάσεις στη συμμαχία των φατριών της αντιπολίτευσης που είχαν απωθηθεί στην Ιντλίμπ. Τότε πρόσφερε σε άλλες ομάδες να συγχωνευθούν υπό την ηγεσία της, και όταν εκείνες αρνήθηκαν τις αντιμετώπισε. Πολέμησε ενάντια σε ομάδες όπως η θυγατρική της Αλ Κάιντα Hurras al-Din, η οποία απέρριψε την πιο ρεαλιστική ισλαμιστική προσέγγιση του HTS. Σύντομα, οι αντάρτες της HTS έγιναν η κυρίαρχη δύναμη στη βορειοδυτική Συρία.
Με την πολιτική διοίκηση να ενώνεται σιγά σιγά, ο 40χρονος al-Hamwi ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στην εκπαίδευση των μαχητών της ομάδας και την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου στρατιωτικού δόγματος. «Μελετήσαμε διεξοδικά τον εχθρό, αναλύοντας τις τακτικές του, μέρα- νύχτα, και χρησιμοποιήσαμε αυτές τις ιδέες για να αναπτύξουμε τις δικές μας δυνάμεις» είπε ο Al-Hamwi.Η ομάδα, που αποτελούνταν από αντάρτες, έγινε σιγά σιγά μια πειθαρχημένη μαχητική δύναμη. Δημιουργήθηκαν στρατιωτικοί κλάδοι, μονάδες και δυνάμεις ασφαλείας.
Όπλα, πυρομαχικά και drones
Η HTS άρχισε επίσης να παράγει δικά της όπλα, οχήματα και πυρομαχικά. Εξοντωμένη από το καθεστώς Άσαντ, το οποίο είχε αεροπορία και την υποστήριξη της Ρωσίας και του Ιράν, η ομάδα γνώριζε ότι έπρεπε να είναι δημιουργική για να αξιοποιήσει στο έπακρο τους περιορισμένους πόρους της. Παράλληλα, δημιουργήθηκε μια μονάδα drone με μηχανικούς και άλλους ειδικούς. «Ενώσαμε τις γνώσεις τους και θέσαμε σαφείς στόχους: χρειαζόμασταν drones αναγνώρισης, drones επίθεσης και drones «αυτοκτονίας», με έμφαση στην εμβέλεια και την αντοχή», είπε ο al-Hamwi. Όπως είπε η παραγωγή των drone ξεκίνησε το 2019.
Το τελευταίο μοντέλο drone ονομάστηκε «Shahin» από τον ίδιο τον Αλ Χάμουι. Στα αραβικά σημαίνει γεράκι, και «συμβολίζει την ακρίβεια και τη δύναμή». Το drone Shahin αναπτύχθηκε για πρώτη φορά εναντίον των καθεστωτικών δυνάμεων πριν από λίγες μέρες, με καταστροφικά αποτελέσματα. Η ομάδα έστειλε μηνύματα στους αντάρτες στο νότο πριν από ένα χρόνο και άρχισε να τους συμβουλεύει για το πώς να δημιουργήσουν ένα ενιαίο πολεμικό μέτωπο. Η νότια Συρία βρισκόταν υπό τον έλεγχο του καθεστώτος από το 2018, και παρά τις συνεχείς μάχες, οι αντάρτικες ομάδες αναγκάστηκαν να παραμείνουν στη σκιά. Μεγάλο μέρος της στρατιωτικής ηγεσίας της νότιας αντιπολίτευσης ήταν εξόριστο στην Ιορδανία, όπου διατηρούσε επαφή με τις αντίστοιχες ομάδες τους.
Με τη βοήθεια των ανταρτών της HTS, ιδρύθηκε μια αίθουσα επιχειρήσεων, που συγκέντρωνε τους διοικητές περίπου 25 ομάδων ανταρτών στο νότο. Ο καθένας από αυτούς θα συντόνιζε τις κινήσεις των μαχητών του μεταξύ τους και μετά μαζί με την HTS στον βορρά. Ο στόχος ήταν οι αντάρτες της HTS και οι σύμμαχοί τους να προσεγγίσουν από τον βορρά να συναντηθούν με το άλλο μέτωπο από τον νότο στη Δαμασκό.
Η κρίσιμη μέρα της ανατροπής Άσαντ στη Συρία
Στα τέλη Νοεμβρίου, η ομάδα αποφάσισε ότι είχε έρθει η κατάλληλη στιγμή. Προτεραιότητα της ομάδας των ανταρτών ήταν να σταματήσει τις περιφερειακές δυνάμεις, υπό την ηγεσία χωρών όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία, να «συνεργαστούν» με το καθεστώς Άσαντ μετά από χρόνια διπλωματικής απομόνωσης.
Παράλληλα, ήθελε να σταματήσει τις εντεινόμενες αεροπορικές επιθέσεις στη βορειοδυτική Συρία και τους κατοίκους της.
Τέλος, οι αντάρτες της HTS είδαν ότι οι διεθνείς σύμμαχοι του Άσαντ ήταν απασχολημένοι και αυτό δημιούργησε ένα στρατηγικό άνοιγμα.
Η Ρωσία, η οποία παρείχε την πλειοψηφία της εναέριας υποστήριξης, είχε ανοιχτό μέτωπο στην Ουκρανία. Το Ιράν και η Χεζμπολάχ, των οποίων οι μαχητές ήταν οι πιο σκληροί χερσαίοι στρατιώτες του Άσαντ, είχαν μέτωπο με το Ισραήλ.
Η επιχείρηση των ανταρτών της HTS ξεκίνησε μπαίνοντας στο Χαλέπι στις 29 Νοεμβρίου. Οι μαχητές της Χεζμπολάχ προσπάθησαν να υπερασπιστούν την πόλη, αλλά σύντομα υποχώρησαν. Η πόλη, η δεύτερη μεγαλύτερη της Συρίας, έπεσε γρήγορα. Για να απελευθερωθεί από το έλεγχο των ανταρτών το 2016, το καθεστώς Άσαντ είχε χρειαστεί τέσσερα χρόνια, γεγονός που εξέπληξε τους αντάρτες.
«Είχαμε μια πεποίθηση, που βασιζόταν σε ιστορικό προηγούμενο, ότι «η Δαμασκός δεν μπορεί να πέσει μέχρι να πέσει το Χαλέπι». είπε ο al-Hamwi.
Όταν όμως έπεσε το Χαλέπι, η προέλαση των ανταρτών στο βορρά ήταν φαινομενικά ασταμάτητη. Τέσσερις ημέρες αργότερα, η αντιπολίτευση κατέλαβε τη Χάμα. Στις 7 Δεκεμβρίου, οι αντάρτες ξεκίνησαν την επίθεσή τους στη Χομς. Κατέλαβαν την πόλη μέσα σε λίγες ώρες.
Οι αντάρτες στο νότο έπρεπε να περιμένουν μέχρι να πέσει η Χομς για να ξεκινήσουν τη δική τους εξέγερση στο νότο, σύμφωνα με τον Abu Hamzeh, αρχηγό της Αίθουσας Επιχειρήσεων για την Απελευθέρωση της Δαμασκού, αλλά ο ενθουσιασμός τους για τις εξελίξεις τους έκανε να ξεκινήσουν νωρίτερα.
Οι αντάρτες απώθησαν γρήγορα τον συριακό στρατό από την Ντάραα και έφτασαν στη Δαμασκό πριν το κάνει η HTS.
Στις 8 Δεκεμβρίου, ο Μπασάρ αλ Άσαντ εγκατέλειψε τη χώρα. Ο Al-Hamwi, γεωπόνος μηχανικός που αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της Δαμασκού και εκτοπίστηκε από το καθεστώς Άσαντ μαζί με την οικογένειά του στην Ιντλίμπ, είπε ότι θα αναλάβει ρόλο στη νέα πολιτική κυβέρνηση.
Η προοπτική της οικοδόμησης μιας νέας χώρας δεν είναι εύκολη υπόθεση και ο ίδιος το αναγνωρίζει. Υπάρχουν φόβοι από τις θρησκευτικές μειονότητες ότι η ισλαμιστική ομάδα μπορεί να επιβάλει το δικό της δόγμα.
«Δηλώνουμε ότι οι μειονότητες στη Συρία είναι μέρος του έθνους και έχουν το δικαίωμα να ασκούν τις τελετουργίες, την εκπαίδευση και τις υπηρεσίες τους όπως κάθε άλλος Σύρος πολίτης. Το καθεστώς φύτεψε διχασμό και προσπαθούμε, όσο το δυνατόν περισσότερο, να γεφυρώσουμε αυτές τις διαφορές», δήλωσε ο ίδιος, σε συνέντευξή του στον Guardian.
