Σχεδόν τρία χρόνια μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η σύγκρουση των δύο χωρών παίρνει άλλη τροπή μετά και την απόφαση του Μπάιντεν να δώσει το πράσινο φως για την χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς από την Ουκρανία αλλά και την πρώτη εκτόξευση βρετανικών πυραύλων Storm Shadow, νωρίτερα σήμερα.
Ο ειδικός αναλυτής, άμυνας και στρατιωτικών ζητημάτων, Simon Diggins κα ο πρώην ακόλουθος της Βρετανίας, επί αμυντικών θεμάτων σε Μόσχα και Κίεβο, σημειώνουν στο Sky News, για τη στρατιωτική δύναμη της Ουκρανία και της Ρωσίας τις πρώτες 1.000 μέρες του πολέμου αλλά και τι θα συμβεί στο μέλλον.
Ποια είναι η παρούσα κατάσταση στο πεδίο της μάχης;
Όταν τα τανκς μπήκαν στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, ο στόχος της Ρωσίας ήταν να καταστρέψει την τρέχουσα κυβέρνηση και να μετατρέψει ουσιαστικά την Ουκρανία σε μια χώρα προσκείμενη (ξανά) στη Μόσχα και όχι στη Δύση, είπε ο Simon Diggins.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Παρά το γεγονός ότι έχει αποτύχει μέχρι στιγμής να επιτύχει αυτόν τον στόχο, εκεί που είχε επιτυχία η Ρωσία είναι η εδραίωση του ελέγχου σε ένα «σημαντικό όγκο» της ανατολικής Ουκρανίας, όπως σημειώνει. «Οι ανατολικές επαρχίες περιλαμβάνουν μεγάλη βιομηχανική δύναμη της Ουκρανίας και παρέχουν μια χερσαία γέφυρα προς την Κριμαία, την οποία κατέλαβαν οι Ρώσοι το 2014», αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Από αυτή την προοπτική, οι Ρώσοι πιθανότατα τα κατάφεραν ή σίγουρα βρίσκονται σε καλό δρόμο. Ωστόσο δεν έχουν τον πλήρη έλεγχο του συνόλου των επαρχιών, έχουν όμως έναν σημαντικό όγκο». Ο Diggins πρόσθεσε πως σε ό,τι αφορά στη στρατιωτική τους θέση, τα ρωσικά στρατεύματα συνεχίζουν να προελαύνουν, αν και με πολύ αργούς ρυθμούς, και έχουν το πάνω χέρι στην «αναστάτωση» που μπορούν να προκαλέσουν μέσω αεροπορικών επιδρομών.
Ο John Foreman συμφωνεί μαζί του και ισχυρίζεται ότι επί του παρόντος η Ρωσία έχει την πρωτοβουλία στον πόλεμο και προηγείται τον τελευταίο χρόνο. Η ουκρανική εισβολή στην περιοχή του Κουρσκ της Ρωσίας μπορεί να αιφνιδίασε τη Μόσχα, αλλά «δεν άλλαξε την τροχιά του πολέμου» προς όφελος της Ουκρανίας, λέει χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον Diggins, η Ουκρανία δεν έχει «απολύτως καμία πιθανότητα» να ανακαταλάβει επαρχίες που βρίσκονται υπό ρωσική κατοχή, αλλά έχει αποδείξει ότι είναι επιτυχημένη στην άμυνα. «Η Ουκρανία πέτυχε μια στρατηγική νίκη, πιθανώς τη σημαντικότερη από όλες. Ό,τι είναι δηλαδή ανεξάρτητη και δυτικού προσανατολισμού», λέει ο στρατιωτικός αναλυτής.
«Αλλά αυτό έχει σημαντικό κόστος και ζημιά στις υποδομές».
Ποιοι οι πόροι της κάθε χώρας
Την Κυριακή ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν ενέκρινε τη χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς από την Ουκρανία κατά της Ρωσίας. Αυτό σημαίνει ότι οι Ουκρανοί θα μπορέσουν να εκτοξεύσουν τους ATACMS, που έχουν εμβέλεια 300 χλμ.
Ωστόσο σύμφωνα με τον Foreman αυτό δεν θα βοηθήσει την Ουκρανία να καταρρίψει την ρωσική αεράμυνα. «Η Ρωσία έχει χρησιμοποιήσει κάθε όπλο που έχει στη φαρέτρα της για να επιχειρήσει και να κερδίσει τον έλεγχο».
«Χρησιμοποιεί ιρανικά drones σε μία σταθερή επιχείρηση να κουράσει τους Ουκρανούς και την ίδια ώρα βάζει στη μάχη πυραύλους κρουζ και βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς. Η Ρωσία βελτιώνει επίσης την εκρηκτική ισχύ των drones της και χρησιμοποιήσει βόμβες ολίσθησης για να ανατινάξει τις ουκρανικές θέσεις.
»Έχουμε δει μεγαλύτερη χρήση drones και πυραύλων κρουζ παραγωγής Ουκρανίας, αλλά όχι ακόμη στα επίπεδα που απαιτούνται για να έχουν αποφασιστικό στρατιωτικό ή οικονομικό αποτέλεσμα» σημειώνει.
Από την πλευρά του ο Diggins ανέφερε ότι τα είδη όπλων που μπορεί ήδη να χρησιμοποιήσει η Ουκρανία, για να χτυπήσει ρωσικούς στόχους εντός των συνόρων της, είναι οι βρετανικοί πύραυλοι Storm Shadow και οι γαλλικοί πύραυλοι SCALP. Ήδη νωρίτερα την Τετάρτη έγινε η πρώτη εκτόξευση των Storm, Shadow.
Η Ουκρανία ζητά τώρα από τους συμμάχους της Δύσης μη πυρηνικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και αποτελεσματικά συστήματα αεράμυνας. Ένα από αυτούς θα μπορούσε να είναι ο γερμανικός πύραυλος Taurus.
Την ίδια ώρα οι ΗΠΑ χαλάρωσαν τους περιορισμούς στη χρήση του ATACMS όταν η Ρωσία άρχισε να αναπτύσσει βορειοκορεατικά χερσαία στρατεύματα στον πόλεμο. Όταν ρωτήθηκε για την ανάπτυξη βορειοκορεατικών στρατευμάτων, ο Diggens απάντησε ότι πρόκειται για μία «ανησυχητική εξέλιξη». Ωστόσο, προβλέπει μακροπρόθεσμα, προκλήσεις για τη Ρωσία εάν συνεχίσει να χρησιμοποιεί ξένους στρατιώτες.
«Πιθανώς είναι όλοι πειθαρχημένοι, αλλά δεν είχαν καμία πραγματική εμπειρία πολέμου», είπε αναφερόμενος στους Βορειοκορεάτες. «Νομίζω ότι οι Ρώσοι δεν θα θέλουν να θεωρηθούν ότι εξαρτώνται υπερβολικά από αυτούς.
Τονίζει ότι «υπάρχει μία πρόκληση στη χρήση δυναμικού από άλλη χώρα: Βάζετε τα στρατεύματα της Βόρειας Κορέας εναντίον της σύγχρονης Δύσης, όπως είναι τώρα οι Ουκρανοί, και μπορεί να καταλήξουν με πολύ βαριές απώλειες».
Πώς θα μπορούσαν να είναι οι επόμενες 1.000 ημέρες;
Οι ειδικοί προβλέπουν ένα τέλος για τον πόλεμο χωρίς κάποια διευθέτηση και με κανένα σημαντικό κέρδος για καμία από τις δύο χώρες.
«Στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, ανεξάρτητα από το ποιος κέρδισε την προεδρία, υπάρχει πίεση να τελειώσει ο πόλεμος, πιθανώς με κάποιον αδιευθέτητο συμβιβασμό», λέει ο Foreman. Χωρίς σταθερές εγγυήσεις ασφαλείας ή οποιαδήποτε κατάπαυση του πυρός, η Ρωσία θα είναι σε θέση να ανασυνταχθεί και να επιτεθεί ξανά , σημειώνουν ενώ ο Diggins προβλέπει πως είναι πιθανή μίας μορφής κατάπαυση του πυρός ίσως τους επόμενους 6 με 9 μήνες αλλά με κάποιο είδος συμφωνίας «ανταλλαγής γης για ειρήνη».
«Το επόμενο δύσκολο κομμάτι είναι αν η Δύση θα διατηρήσει την υποστήριξη στην Ουκρανία» όπως λέει ενώ ο Diggons αμφιβάλλει πως «η Ουκρανία θα επιτύχει γρήγορη ένταξη στο ΝΑΤΟ. Μία από τις προϋποθέσεις που θα χρειαστεί ο Πούτιν για να συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός θα είναι να μην μπορεί να είναι επίσημα μέλος του ΝΑΤΟ» καταλήγει.
