Από τη μία πλευρά η κυβερνητική παράταξη θα κληθεί να υπερασπιστεί την πολιτική της κυριαρχία σε ένα πεδίο, την ευρωπαϊκή πολιτική, που αποτελεί προνομιακό της χώρο, από τότε που ο ιδρυτής της Κωνσταντίνος Καραμανλής πήγε κόντρα στο ρεύμα της εποχής και αποφάσισε να εντάξει τη χώρα στην τότε ΕΟΚ.
Στην αντίπερα όχθη, η αντιπολίτευση και ειδικότερα η κεντροαριστερά, η οποία καταγράφει στην παρούσα φάση απώλειες σε επίπεδο Ε.Ε και υπολείπεται δημοσκοπικά της κεντροδεξιάς, καλείται να πείσει ότι αποτελεί μια σοβαρή εναλλακτική για τον τόπο και τη στιβαρή εκπροσώπηση της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στο παρασκήνιο εξελίσσονται διαβουλεύσεις για το ενδεχόμενο συγκρότησης ενός μετώπου απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Το εγχείρημα αυτό έχει σε κάθε περίπτωση μεγάλο βαθμό δυσκολίας από τη στιγμή που ο Σύριζα μόλις βγαίνει από μια δύσκολη περίοδο εσωστρέφειας και αναταράξεων, που οδήγησε στη διάσπαση και τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού σχηματισμού στο χώρο της Αριστεράς, ο οποίος φιλοδοξεί να επηρεάσει και να δώσει το δικό του στίγμα στις πολιτικές εξελίξεις.
Ωστόσο, κανείς δεν πρέπει να λησμονεί ότι οι ευρωεκλογές αφορούν πρωτίστως την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, ενώ τα κόμματα στην Ελλάδα χρειάζεται και οφείλουν να θέσουν στην κρίση των πολιτών μια ολιστική ατζέντα σχετικά με τις μεγάλες προκλήσεις του κοντινού μέλλοντος και την προοπτική της κοινής πορείας στην ενωμένη Ευρώπη.
Όμως αξίζει να ανιχνεύσουμε σε ποιο πολιτικό περιβάλλον θα διεξαχθεί η εκλογική διαδικασία, αλλά και σε ποιο βαθμό έχει αναπτυχθεί η ευρωπαϊκή δημόσια σφαίρα στη χώρα μας. Τα αποτελέσματα του τελευταίου ευρωβαρόμετρου έχουν και θετικά στοιχεία που καταδεικνύουν την αύξηση του ενδιαφέροντος για τα τεκτενόμενα στην Ε.Ε.
Ειδικότερα, έξι μήνες πριν τη διεξαγωγή των ευρωεκλογών του Ιουνίου, επτά στους δέκα Ελληνίδες και Έλληνες πιστεύουν πως η χώρα έχει ωφεληθεί από την ένταξη στην ευρωπαϊκή οικογένεια και ότι οι ενέργειες της Ε.Ε έχουν αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή τους.
Αναγνωρίζουν δηλαδή τη σπουδαιότητα και το ρόλο που διαδραματίζει η Ευρώπη για τα όσα συμβαίνουν και στο εσωτερικό, αλλά και για το κλίμα σταθερότητας και ειρήνης που έχει καλλιεργηθεί από τη στιγμή που τα ευρωπαϊκά κράτη αποφάσισαν να χαράξουν μια κοινή πορεία.
Μάλιστα, οι Έλληνες αναγνωρίζουν αυτή την πτυχή σε μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο 50% έναντι 34%. Ταυτόχρονα, ένα τεράστιο ποσοστό των Ελλήνων που φτάνει το 87% πιστεύει ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται στις Βρυξέλλες έχουν (θετικό ή αρνητικό) αντίκτυπο στην καθημερινότητα τους.
Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία από τα ποιοτικά στοιχεία της συγκεκριμένης έρευνας είναι ότι έχει αυξηθεί σημαντικά κατά 6% (σε σύγκριση με το Φθινόπωρο του 2018) το ενδιαφέρον των πολιτών στην Ελλάδα για τις ευρωεκλογές, άρα καταγράφεται μια αύξηση της τάσης για συμμετοχή που φτάνει στο 58%. Υπάρχουν ωστόσο ακόμη μεγαλύτερα περιθώρια για αύξηση του awareness σχετικά με μια πραγματικά σοβαρή πολιτική διαδικασία που πρέπει να μας αφορά όλους.
Στο πλαίσιο αυτό, μια στοχευμένη καμπάνια αφύπνισης της ελληνικής κοινωνίας δεν θα αποτελούσε καθήκον μόνο των τοπικών γραφείων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Κομισιόν, αλλά όλων των πολιτικών δυνάμεων στη χώρα, της Κυβέρνησης, των θεσμών, αλλά και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
Η Ευρώπη αποτελεί το σπίτι για κάθε πολίτη και η στήριξη των δημοκρατικών διαδικασιών και της συμμετοχής συνιστά ένα μεγάλο στοίχημα για τους επόμενους μήνες και όχι μόνο….
