Καλείται αφενός να διατηρήσει την πολιτική της κυριαρχία και να διασφαλίσει μια ακόμη πενταετία, όντας η μεγαλύτερη δύναμη στις Βρυξέλλες, αφετέρου να επεκτείνει την επιρροή της στην κοινωνία, περιορίζοντας ή και αναχαιτώντας την επέλαση των ακραίων και λαϊκίστικων κομμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Οι πολιτικοί οργανισμοί που έχουν αντιευρωπαϊκό αποτύπωμα ή τοποθετούνται στα άκρα της σχετικής κλίμακας, εμφανίζονται ενδυναμωμένοι σε ολόκληρη την Ευρώπη και είναι έτοιμοι, αν δεν αλλάξουν εντυπωσιακά τα δεδομένα, να κερδίσουν περισσότερες έδρες στη σύνθεση της επόμενης ευρωβουλής. Τα όσα διαδραματίζονται το τελευταίο διάστημα στη Γερμανία με την ενίσχυση του AfD προκαλεί μεγάλο προβληματισμό και στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και στα υπόλοιπα μέλη της Ε.Ε.
Σε άλλες περιπτώσεις, όπως στην Αυστρία, στην Ουγγαρία και την Πολωνία εμφανίζεται ένα έντονο κύμα αμφισβήτησης κεντρικών επιλογών των Βρυξελλών, αφήνοντας περιθώρια στους λαϊκιστές να αναπτύξουν έντονη δράση, αυξάνοντας τα ποσοστά τους. Αλλά και στην Ελλάδα, η μετατόπιση της Νέας Δημοκρατίας προς το κέντρο και την κεντροαριστερά άφησε το περιθώριο σε δυνάμεις που βρίσκονται στα δεξιά της να γιγαντωθούν και να λάβουν συνολικά πάνω από εξακόσιες χιλιάδες σταυρούς στις τελευταίες εθνικές εκλογές.
Μεγάλες προκλήσεις παντού στην Ε.Ε.
Πώς λοιπόν απαντούν τα κεντροδεξιά και λαϊκά κόμματα στην Ευρώπη απέναντι στην προοπτική μιας ιστορικής ανόδου της άκρας δεξιάς; Στην παρούσα φάση οι πολίτες αντιμετωπίζουν μεγάλες προκλήσεις παντού στην Ε.Ε και αναζητούν λύσεις στα πολυάριθμα προβλήματα που προκάλεσε ανάμεσα σε άλλα και η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Είναι βέβαιο ότι η τωρινή πολιτική συγκυρία επιβάλλει στην ευρωπαϊκή κεντροδεξιά να διαχειριστεί τα πράγματα περισσότερο με όρους πολιτικούς, παρά με επικοινωνιακούς ελιγμούς και γενικόλογους αφορισμούς κατά των πολιτικών της αντιπάλων.
Σε κάθε περίπτωση η επικοινωνία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια κάθε πολιτικής οικογένειας να πετύχει τους στόχους της ιδιαίτερα σε περιόδους εκλογικών διαδικασιών. Ωστόσο, προτεραιότητα έχει η διαμόρφωση ενός ελκυστικού αφηγήματος που θα αγγίζει ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, λ.χ τη μεσαία τάξη και τις ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες και θα απαντά με στοχευμενές λύσεις στις μεγάλες προκλήσεις της επόμενης μέρας. Η γραφειοκρατική προσέγγιση, ο άκρατος ελιτισμός και ο αδικαιολόγητος εφησυχασμός δεν έχουν καμία θέση στο πνεύμα στρατηγικής των λεγόμενων ευρωπαϊκών δυνάμεων, αλλά κυρίως του ΕΛΚ, το οποίο χρειάζεται να δώσει ένα σαφές στίγμα για τον οδικό χάρτη που πρέπει να ακολουθήσει η Ευρώπη την περίοδο 2024-2029.
Η αλήθεια είναι ότι το εγχείρημα αυτό καταγράφει σημαντικό βαθμό δυσκολίας από τη στιγμή δε που ένα μεγάλο κομμάτι της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα και αναζητεί εναλλακτικές ακόμα και στις ανοιχτές δεξαμενές που αναβλύζουν την τοξικότητα του λαϊκισμού και του εξτρεμισμού.
Αξιοποιώντας μια φράση ενός σοσιαλιστή πολιτικού, του Γιώργου Παπανδρέου, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η Ε.Ε οφείλει να κάνει την επανάσταση του αυτονόητου, στη συγκεκριμένη στιγμή να πορευτεί με βάση τις αρχές και τις αξίες των ιδρυτών της, να βάλει στο επίκεντρο της πολιτικής της τον κάθε Ευρωπαίο, να διαμορφώσει ασφαλείς κανόνες για το μέλλον, να αυξήσει την ανθεκτικότητα της, συνδυάζοντας την παράδοση με την καινοτομία, το σεβασμό στον άνθρωπο με την προστασία της ευρωπαϊκής επικράτειας, τα δικαιώματα των μειονοτήτων με τις χριστιανικές αξίες. Πρόκειται για μία εξίσωση για δυνατούς λύτες, όπου οι επικρατούσες κεντροδεξιές δυνάμεις θα σηκώσουν εύλογα το μεγαλύτερο βάρος.
