Η υποψήφια για Όσκαρ ηθοποιός μίλησε στο podcast που φιλοξενήθηκε από τους Dax Shepard και Monica Padman. Μεταξύ των θεμάτων που συζήτησαν ήταν η πρώτη μεγάλη ταινία της ηθοποιού που ήταν το Desperado το 1995, σε σκηνοθεσία του Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ και με πρωταγωνιστή τον Αντόνιο Μπαντέρας. Η Χάγιεκ είπε ότι αγωνίστηκε πολύ για να γυρίσει την ερωτική σκηνή, αν και όταν της προτάθηκε ο ρόλος είχε ενθουσιαστεί. Συνεχίζοντας είπε ότι στο σενάριο δεν υπήρχε κάποια αναφορά για ερωτική σκηνή και πως αυτή εντάχθηκε στη συνέχεια.
Ακολούθως είπε ότι ο Ροντρίγκεζ ήταν ο «αδελφός της» και η τότε σύζυγός του, παραγωγός Ελίζαμπεθ Αβελάν η «καλύτερη φίλη της» κι έτσι συμφώνησε να κάνει τη σκηνή σε κλειστό σετ με παρόντες μόνο τέσσερα άτομα.
«Έτσι, όταν ήταν να αρχίσουμε τα γυρίσματα, άρχισα να κλαίω» είπε και πρόσθεσε ότι έλεγε στους άλλους τρεις: «Δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω. Φοβάμαι».
«Ένα από τα πράγματα που φοβόμουν ήταν ο Αντόνιο, ήταν απόλυτα κύριος και τόσο καλός και ήμασταν πολύ καλοί φίλοι, αλλά ήταν πολύ ελεύθερος. Δεν φοβόταν, για αυτόν δεν ήταν τίποτα. Άρχισα να κλαίω και σκεφτόμουν: "Θεέ μου. Αισθάνομαι απαίσια". Και ένιωθα τέτοια ντροπή που έκλαιγα».
Η Χάγιεκ κατέστησε σαφές αρκετές φορές ότι ο Ροντρίγκεζ και ο Μπαντέρας «ήταν καταπληκτικοί» και ότι ο Ροντρίγκεζ «δεν με πίεσε ποτέ», αλλά παρόλα αυτά, η στιγμή ήταν πολύ τραυματική και την θυμάται έντονα.
