Κεντροδεξιά πολιτικός, η 66χρονη Γκεοργκίεβα έχει περάσει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπου κατείχε τη θέση της Επιτρόπου της ΕΕ για την ανθρωπιστική βοήθεια από το 2010 έως το 2014, αφού χρειάστηκε να αντικαταστήσει την τελευταία στιγμή τον αρχικό υποψήφιο της Βουλγαρίας.
Αναρριχήθηκε έως και τα υψηλότερα κλιμάκια της Παγκόσμιας Τράπεζας. Κατά τη θητεία της εκεί, έδωσε έμφαση στα θέματα της ισότητας των δύο φύλων και της μάχης κατά της κλιματικής αλλαγής.
Η Γκεοργκίεβα έχει πολύχρονη εμπειρία σε θεσμούς και διοικητικές θέσεις, ενώ προτάθηκε πολλές φορές για κορυφαία αξιώματα.
Για έναν χρόνο, από το 2015 έως το 2016, διετέλεσε αντιπρόεδρος της Επιτροπής Γιούνκερ αρμόδια για τον προϋπολογισμό και τους ανθρώπινους πόρους.
Έχει φήμη αξιωματούχου με ενέργεια και πείσμα, «που γνωρίζει πώς να δείχνει ατσάλινο χαρακτήρα όταν υπερασπίζεται μια υπόθεση που ενστερνίζεται ολόκαρδα», όπως περιέγραφε διπλωμάτης κατά την πρώτη της θητεία στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Ήταν μεταξύ αυτών που προτάθηκαν για τη διαδοχή του Πολωνού Ντόναλντ Τουσκ στο τιμόνι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, θέση που όμως εντέλει εξασφάλισε ο Βέλγος Σαρλ Μισέλ.
Το 2016, αυτή η διπλωμάτης, που αξιοποιεί την ικανότητά της να πείθει και να δημιουργεί συναίνεση, ήταν απρόσμενα φιναλίστ στη διαδικασία εκλογής του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, θώκου που τελικά κατέλαβε ο Πορτογάλος Αντόνιο Γκουτέρες.
Η Γκεοργκίεβα καλείται να αντιμετωπίσει πληθώρα προκλήσεων με κυριότερες τον εμπορικό πόλεμο ΗΠΑ- Κίνας και μία παγκόσμια οικονομία που κατεβάζει απότομα ταχύτητα. Η απόσυρση των ΗΠΑ, που έχουν την ισχυρότερη εκπροσώπηση στο Δ.Σ. του ΔΝΤ, από μεγάλες πολυμερείς συμφωνίες είναι επίσης κάτι που φέρνει νέα δεδομένα και ορθώνει εμπόδια. Δεν λείπουν άλλωστε οι επιμέρους κρίσεις σε οικονομίες, όπως αυτή της Αργεντινής, που έχει λάβει δάνειο ύψους 57 δισ. δολαρίων, αλλά δεν βλέπει φως στον ορίζοντα.
Αν και αρχικά τόσο η Βρετανία όσο και αναδυόμενες οικονομίες είχαν αφήσει να εννοηθεί ότι θα παρουσιάσουν δικούς τους υποψηφίους, η Γκεοργκίεβα, που έλαβε το χρίσμα των 27 της ΕΕ, ήταν τελικά η μόνη υποψήφια για τη θέση και επομένως η σημερινή ψηφοφορία ήταν ουσιαστικά τυπική.
Η επιλογή της δεν ήταν εύκολη υπόθεση και φανέρωσε τα ρήγματα και τις αντιθέσεις στους κόλπους του μπλοκ. Την περασμένη εβδομάδα, υποστηριζόμενη από τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, κέρδισε τη στήριξη και των υπόλοιπων μελών της ΕΕ και τελικά και των ΗΠΑ. Έτσι το αξίωμα έμεινε στην Ευρώπη, όπως συμβαίνει παραδοσιακά στη βάση ενός άτυπου διακανονισμού, που θέλει τους Αμερικανούς να ορίζουν με τη σειρά τους τον πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Ως παιδί η προσηνής γυναίκα με τα κοντά μαλλιά χαρακτηριζόταν το κοριτσάκι «που ποτέ δεν σήκωνε κεφάλι από τα βιβλία της».
Ο πατέρας της, ο Ιβάν, ήταν τεχνικός της οδοποιίας στην κομμουνιστική Βουλγαρία, όπου γεννήθηκε η Γκεοργκίεβα στις 13 Αυγούστου 1953, τη χρονιά που πέθανε ο Στάλιν.
Στα φοιτητικά της χρόνια, η ήσυχη κοπέλα γινόταν η «καρδιά της παρέας» στις γιορτές πιάνοντας πρόθυμα την κιθάρα της, αφηγείται ο Μπόρισλαβ Μπορίσοφ, πρώην συμφοιτητής της.
Μιλά άπταιστα ρωσικά κι ανέπτυξε καλές σχέσεις με τη Μόσχα κατά τη διάρκεια των ετών που ήταν επικεφαλής της διεύθυνσης της Παγκόσμιας Τράπεζας για τη Ρωσία, από το 2004 έως το 2007. Η καριέρα της στον θεσμό αυτό ξεκίνησε το 1993, έπειτα από μερικά χρόνια σπουδών, κυρίως στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) στις ΗΠΑ.
Σε πολιτικό επίπεδο, ποτέ δεν είχε αιρετό αξίωμα στη χώρα της, όπου οι συμπολίτες της την "ανακάλυψαν" με τον διορισμό της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ανήκει στη μετριοπαθή και φιλοευρωπαϊκή δεξιά του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ).
Είναι παντρεμένη και μητέρα ενός παιδιού.
Ο διορισμός της προκάλεσε μεγάλη υπερηφάνεια στους συμπολίτες της, με κάποιες εφημερίδες να τον χαιρετίζουν ως μια απόδειξη των ικανοτήτων της, αλλά και ως διπλωματική επιτυχία.
"Μόλις πριν από 20 χρόνια, η Βουλγαρία ήταν ανάμεσα στις χώρες εκείνες που είχαν εξασφαλίσει πρόγραμμα διάσωσης του ΔΝΤ", υπενθύμιζε η μεγάλης κυκλοφορίας οικονομική εφημερίδα Kapital στις αρχές του μήνα.
Η Γκεοργκίεβα θα αντικαταστήσει την 63χρονη Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία έγινε η πρώτη γυναίκα επικεφαλής του ΔΝΤ όταν ανέλαβε τα ηνία του οργανισμού το 2011 και η οποία θα ηγηθεί τώρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
