Όπως ανακοίνωσε σήμερα ο πρόεδρος της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι το διοικητικό συμβούλιο, που συνεδρίασε στο Βίλνιους της Λιθουανίας, αποφάσισε να παρατείνει τουλάχιστον έως τα μέσα της επομένης χρονιάς, από το τέλος του 2019, την περιόδο που τα επιτόκια θα παραμείνουν παγωμένα. Η απόφαση αυτή όπως εξήγησε ο ίδιος στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε, οφείλεται κατά κύριο λόγο στην παρατάση της αβεβαιότητας που επικρατεί στο διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον.
Η αβεβαιότητα αυτή σε συνδυασμό με την υποχώρηση του διεθνούς εμπορίου και το κύμα προστατευτισμού που έχει επικρατήσει, έχουν συμβάλλει στην αποδυνάμωση της αναπτυξιακής προοπτικής της ευρωπαικής οικονομίας. Αυτό αντανακλάται στην επι τα χείρω αναθεώρηση των προβλέψεων της ΕΚΤ για το ρυθμό ανάπτυξης της ευρωπαικής οικονομίας το 2020 και το 2021. Ετσι σύμφωνα με τις προβλέψεις του Ιουνίου ο ρυθμός αύξηση του ΑΕΠ για φέτος θ΄αυξηθεί οριακά στο 1,2% έναντι 1,1% που προέβλεπε η ΕΚΤ τον Μάρτιο. Όμως για το 2020 η πρόβλεψη για το ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ υποχώρησε στ 1,4% από 1,2%, ενω για το 2021 το ΑΕΠ προβλέπεται ν΄αυξηθεί κατά 1,4% έαντι 1,3% που ήταν η προγενέστερη πρόβλεψη.
Σε ό,τι αφορά τον πληθωρισμό, οι οικονομολόγοι της ΕΚΤ αναμένουν ότι θα φθάσει φέτος στο 1,3% (από 1,2% που εκτιμούσαν τον Μάρτιο 2019) και θα ενισχυθεί σταδιακά στο 1,5% (από 1,4% τον Μάριο του 2019) το 2020 και στο 1,6% το 2021. Ο επικεφαλής της ΕΚΤ υπεραμύνθηκε της πολιτικής των αρνητικών επιτοκίων, ενώ επανέλαβε ότι η Κεντρική Τράπεζα είναι ανα πάσα στιγμή να χρησιμοποιήσει πρόσθετα όπλα εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Απέφυγε ωστόσο να προσδιορίσει ποιές είναι οι συνθήκες εκείνες που θ΄ανάγκαζαν την ΕΚΤ να προχωρήσει σε μείωση των επιτοκίων της ή να ξεκινήσει εκ νέου το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE). Πάντως προς το παρόν η Κεντρκή Τράπεζα συνεχίζει ν΄αγοράζει ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά αντικαθιστώντας τα ομόλογα που ωριμάζουν. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση ο επικεφαλής της ΕΚΤ διευκρίνισε ότι η απόφαση για διατήρηση αμετάβλητων των επιτοκίων ήταν ομόφωνη προσθέτοντας ότι η νομισματική πολιτική διαθέτει ακόμη αρκετά περιθώρια.
