Είναι ιδιαίτερα εύγλωττος και ευθύβολος, το παρουσιαστικό του δεν προδίδει μαχητικό στέλεχος, αλλά έχει αυτό που θα λέγαμε ...ελληνικά «baby face», απεχθάνεται τις γραβάτες και προτιμά τα σκούρα μπλε καρό πουκάμισα. Μέλος της νεολαίας έγινε στα 15 του, όταν ήταν ακόμα μαθητής και πρόεδρος της τάξης του. «Πρόσεξα ότι η πολιτική δεν είναι και τόσο πληκτική όσο λένε», λέει σήμερα αιτιολογώντας αυτήν του την απόφαση. Προέρχεται από μια μέση γερμανική οικογένεια. Η μητέρα του είναι υπάλληλος ενός γερμανικού γραφείου ευρέσεως εργασίας και ο πατέρας του είναι ένας απλός εφοριακός υπάλληλος.
Τώρα πλέον εμφανίζεται όμως με μεγάλη άνεση μπροστά στις κάμερες και έχει κάνει εδώ και καιρό δύσκολη τη ζωή της ηγεσίας του κόμματος -ιδίως του προέδρου Μάρτιν Σουλτς- με την καμπάνια «No GroKO», δηλαδή «Όχι στον μεγάλο συνασπισμό», της οποίας ηγείται. Έχει πολιτογραφηθεί ως αντάρτης στο κόμμα του και -ουσιαστικά- ως ηγέτης της ξεχασμένης αριστερής ιδεολογικής τάσης του SPD. Εργάζεται παράλληλα και για έναν βουλευτή. Κάτι που προϊδεάζει για καριέρα επαγγελματία πολιτικού. Ο δρόμος όμως της κομματικής ανόδου δεν είναι πάντα στρωμένος με ....κόκκινα γαρύφαλλα, έστω και σε ένα αριστερό κόμμα, όπως θέλει να λέγεται ακόμα το SPD, αλλά με πολλούς συμβιβασμούς, λένε ο κακεντρεχείς.
Μπορεί η Ευρώπη, ίσως και ο κόσμος να έχουν στραμμένα τα βλέμματά τους σήμερα στην Γερμανία, όπως δήλωσαν ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ο πρώην πρόεδρος του SPD και ο Μάρτιν Σουλτς, ο νυν πρόεδρος, αλλά όλη η Γερμανία έχει στραμμένο το βλέμμα της εδώ και μέρες στον 28χρονο ηγέτη της σοσιαλδημοκρατικής νεολαίας. Με την μαχητικότητά του, τα εξόχως φιλολαϊκά επιχειρήματα του και την ρητορική του δεινότητα αποτελεί ουσιαστικά τον κυριότερο αντίπαλο του μεγάλου συνασπισμού και επομένως και του ίδιου του Μάρτιν Σουλτς.
Ο Κέβιν Κιούνερτ, ο οποίος έχει δικό του Hashtag: #KevinKühnertKönnteKotzen, όπερ σημαίνει μεθερμηνευόμενο : «o Κέβιν Κιούνερτ θα μπορούσε να ξεράσει» (στη σκέψη ενός μεγάλου συνασπισμού)..., είναι πλέον περιζήτητος στις τηλεοπτικές συζητήσεις και νοιώθει το ίδιο άνετα όσο και στις κομματικές συγκεντρώσεις και τα συνέδρια. Ο μέχρι το καλοκαίρι άγνωστος νεαρός πολιτικός, έχει γίνει πλέον σταρ και είναι μάλιστα περιζήτητος και από τα ξένα τηλεοπτικά δίκτυα και τις εφημερίδες. Φίλοι και εχθροί ομολογούν ότι πρόκειται ολοφάνερα για ένα φυσικό πολιτικό ταλέντο.
Ο φοιτητής των Πολιτικών Επιστημών το απέδειξε από την πρώτη μέρα της εκλογής του την Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2017. Τη ημέρα εκείνη, η ηγεσία του SPD -μη φρονίμως ποιούσα- δήλωνε κατηγορηματικά -μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων για σχηματισμό κυβέρνησης Τζαμάικα, δηλαδή μεταξύ Χριστιανοδημοκρατών, Φιλελευθέρων και Πρασίνων- ότι απορρίπτει ένα νέο μεγάλο συνασπισμό με τους Χριστιανοδημοκράτες για να ανακρούσει πρύμνα αμέσως μετά... Υπό τις συνθήκες αυτές ο Μάρτιν Σουλτς έπρεπε να παραστεί στο συνέδριο της νεολαίας στο Ζααρμπρίκεν (24-27 Νοεμβρίου), όπου προέτρεψε τα μέλη της να συγκατατεθούν στο νέο μεγάλο συνασπισμό. «Ο Μάρτιν (έτσι αποκαλεί τον πρόεδρο του κόμματος ο ...αναιδής Κέβιν Κιούνερτ) μίλησε σωστά. Μίλησε για τη νέα γενιά η οποία θα αναλάβει αύριο κομματικές ευθύνες σε αυτό το κόμμα. Θα μου άρεσε όμως να μείνει κάτι και σε μας για να το συνδιαμορφώσουμε. Η νεολαία θέλει ευχαρίστως να το κάνει. Η νεολαία, λοιπόν, έχει την πεποίθηση ότι ο μεγάλος συνασπισμός είναι μια μεγάλη ανοησία», βροντοφώναξε από το μικρόφωνο στην ομιλία του ο νεοφώτιστος σταρ της γερμανικής πολιτικής σκηνής υπό τις ουρανομήκεις επευφημίες των νεαρών συνέδρων. «Είναι ο Κόρμπιν μας», λένε χαριτολογώντας οι νεαροί οπαδοί του, υπαινισσόμενοι τον Βρετανό πολιτικό, ο οποίος στις τελευταίες εκλογές προσήλκυσε ιδίως νέους ψηφοφόρους...
Με την εμφάνισή του στο συνέδριο του SPD τον περασμένο Δεκέμβριο κατοχύρωσε στον πολιτικό χάρτη του κόμματος την άποψή του ως σημαντική και αποτελεί πλέον την προσωποποίησή του «Όχι» στον μεγάλο συνασπισμό, επισκιάζοντας ακόμα και μέλη της αριστερής πτέρυγας, τα οποία επίσης αντιτίθενται. Τελικά ταυτίστηκε με όλους όσους, και είναι πολλοί, πιστεύουν στο κόμμα ότι πρέπει επιτέλους να τεθεί ένα τέλος στην συγκυβέρνηση με τους Χριστιανοδημοκράτες. «Η ανανέωση του κόμματος θα γίνει εκτός μεγάλου συνασπισμού ή δεν θα υπάρξει», θα δηλώσει επίσης ο Κιούνερτ στο συνέδριο ξεσηκώνοντας την αίθουσα καταχειροκροτούμενος. Εν τω μεταξύ μιλά εξ ονόματος όλου του κόμματος και όχι μόνο της νεολαίας...Τέτοιο θράσος!
Στο SPD ξεκίνησε μια πάλη, όχι των τάξεων, αλλά των γενεών. Η νεολαία μπήκε μπροστά στον αγώνα κατά του τρίτου μεγάλου συνασπισμού με το επιχείρημα ότι αυτό θα είναι καταστροφικό για το κόμμα, το οποίο κατ΄αυτήν έχει ταυτιστεί πλέον στην συνείδηση των πολιτών με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των γερμανικών συντηρητικών κομμάτων και έχασε την αριστερή φυσιογνωμία του.
Το ρόλο του, ως αντιπάλου του «Ναι», ο Κέβιν Κιούνερτ τον παίζει άριστα, χάρη στην ευστροφία, τις ρητορικές του ικανότητες και την χαρισματική του προσωπικότητα. Δεν διατάζει μάλιστα να αντιπαρατεθεί ως ίσος προ ίσον ακόμα και με τον Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, έναν από τους καλύτερους πολιτικούς ρήτορες της γερμανικής πολιτικής σκηνής. Τον κατηγορούν όμως ότι «δεν κάνει σκέψεις», ή τουλάχιστον δεν τις αποκαλύπτει, για τη επόμενη μέρα ενός ενδεχόμενου «Όχι» σήμερα στο έκτακτο συνέδριο της Βόννης. Νευρικός πάντως δεν δείχνει ο Κέβιν όταν του τίθεται το ερώτημα. Ετοιμόλογος καθώς είναι απαντά ότι εάν το SPD συγκυβερνήσει με τους Χριστιανοδημοκράτες, τότε το ισχυρότερο κόμμα της αντιπολίτευσης θα είναι το ακροδεξιό «AfD» (Εναλλακτική για την Γερμανία) με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο Κοινοβούλιο και στην αντιπροσώπευση του στην προεδρία των επιτροπών της (μεταξύ άλλων και εκείνης του πολιτισμού, αλλά και του προϋπολογισμού, η οποία παρεμπιπτόντως αποφασίζει και για την χορήγηση ή μη των δόσεων στην Ελλάδα...).
Το μέλλον του Κέβιν Κιούνερτ στο κόμμα μπορεί κανείς να το εικάσει, αφού τόσο η σημερινή κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του SPD Αντρέα Νάλες όσο και ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ διετέλεσαν πρόεδροι της νεολαίας, των Jusos και υπήρξαν επίσης πολύ μαχητικοί. Ποτέ όμως δεν κατάφεραν να προσελκύσουν τόσο νωρίς και τόσο πολύ τα φώτα της δημοσιότητας όπως αυτός. Η πρώτη δεν δείχνει πάντως να ενθουσιάζεται από τις απόψεις του για τη συμφωνία με τους Χριστιανοδημοκράτες, όπως λ.χ. για το συνταξιοδοτικό και δηλώνει επιχειρηματολογώντας υπέρ του νέου μεγάλου συνασπισμού, ότι το SPD πέτυχε πολλά για το λαό, άρα οι απόψεις του «είναι εσφαλμένες». Εκείνος όμως επιμένει ότι «η συμφωνία δεν αποτελεί δα και καμιά καλή ζαριά».... και δηλώνει ευθέως ότι ενώ εκείνος παρέμεινε σταθερός στις απόψεις του κατά του μεγάλου συνασπισμού, ο Μάρτιν Σουλτς τις άλλαξε. Οι σχέσεις των δύο ηγετών έχουν φυσικά εν τω μεταξύ ψυχρανθεί. Ο πρόεδρος του SPD αρκέστηκε να του ευχηθεί «Καλή χρονιά» με ένα μήνυμα WhatsApp, ενώ τον Απρίλιο ο Κιούνερτ τον αποκαλούσε ακόμα «θεϊκό καγκελάριο». Οι νεαροί πολιτικοί του φίλοι λένε πάντως ότι «αν ο κ. Σουλτς έδειχνε την ίδια σταθερότητα με τον Κέβιν θα είχαμε να κερδίσουμε πολλά». Πρόκειται για φίλους του Κιούνερτ οι οποίοι τον έχουν ικανό να κάνει πολύ μεγάλη καριέρα στο κόμμα. Και ο νοών νοείτω.
Ο ίδιος ο Κιούνερτ, αν και δηλώνει ότι η επικράτηση του «Όχι» δεν αφορά στα πρόσωπα, η καρέκλα του Σουλτς σίγουρα θα τρίξει...και η κ. Μέρκελ θα μείνει χωρίς εταίρο αν σήμερα καταψηφιστεί η έναρξη διαπραγματεύσεων για νέο μεγάλο συνασπισμό. Κοντολογίς το πολιτικό σύστημα θα βρεθεί σε ένα πρωτοφανές για την Γερμανία αδιέξοδο και οι δύο αρχηγοί των κομμάτων θα αποτελούν μέρος του προβλήματος, οπότε...
Θα πρέπει όμως να αναφερθεί πως παρά την επιρροή του η επιρροή της νεολαίας καθεαυτή ίσως να έχει υπερεκτιμηθεί λόγω της υπερπροβολής του Κέβιν Κιούνερτ, αφού δεν είχε καταφέρει την περασμένη φορά να εμποδίσει τον μεγάλο συνασπισμό.
Τέλος, το γεγονός ότι ενώ οι αριστερές θέσεις του προέδρου των Jusos συμπίπτουν με εκείνες της γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) δεν προσχώρησε σε αυτήν, εξηγείται από το ότι το καλοκαίρι του 2014 είχε συνυπογράψει κείμενο της «American Jewish Committee», της «Αμερικανικής εβραϊκής Επιτροπής» και του «Γερμανοεβραϊκού Συλλόγου» του Βερολίνου, στο οποίο επικροτούνταν «η χρήση στρατιωτικών ενεργειών του Ισραήλ για να αμυνθεί και να προστατεύσει το λαό του». Κατά των Παλαιστινίων εννοείται. Αυτό όμως ίσως του βγει τελικά σε καλό για την περαιτέρω πολιτική του εξέλιξη, καριέρα στο κόμμα του.
