Οι ομοσπονδιακές εκλογές της 24ης Σεπτεμβρίου θεωρούνται κρίσιμες όχι επειδή κρίνεται η καγκελαρία -όλες οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων 5 μηνών προεξοφλούν άνετη νίκη των συντηρητικών της Α. Μέρκελ- αλλά κυρίως επειδή θα κρίνουν τη σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης, η οποία και θα διαμορφώσει την πολιτική του Βερολίνου για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Μια ενδεχόμενη κυβερνητική συνεργασία των χριστιανικών κομμάτων με τους Φιλελεύθερους θα έχει φυσικά έναν αρκετά διαφορετικό πολιτικό προσανατολισμό και προτεραιότητες από το νυν κυβερνητικό σχήμα με τους Σοσιαλδημοκράτες.
Από τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης θα εξαρτηθεί εντέλει και εάν η γερμανική πολιτική θα έχει ένα περισσότερο ή λιγότερο φιλικό προς την Ελλάδα πρόσημο. Και αυτό ενώ ξεκινά μια κρίσιμη περίοδος για το ελληνικό ζήτημα, αρχής γενομένης από την τρίτη αξιολόγηση του τρέχοντος προγράμματος και η οποία θα κορυφωθεί -καλώς εχόντων των πραγμάτων- με την ολοκλήρωσή του το ερχόμενο καλοκαίρι και την έναρξη της συζήτησης για την ελάφρυνση του χρέους.
Διψήφιο το AfD
Οι επικείμενες εκλογές όμως θεωρούνται κρίσιμες και για έναν ακόμη λόγο. Όλες ανεξαιρέτως οι δημοσκοπήσεις προεξοφλούν ότι για πρώτη φορά στην μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας θα εκπροσωπηθεί στη Βουλή ένα ακραιφνώς ακροδεξιό και ξενοφοβικό κόμμα, η Εναλλακτική για τη Γερμανία. Οι σφυγμομετρήσεις των τελευταίων μηνών θέλουν τους εθνολαϊκιστές να δίνουν μάχη με αξιώσεις για την τρίτη θέση, με τα ποσοστά τους να κυμαίνονται μεταξύ 8 και 12%. Μιλώντας στη DW, συνεργάτης ινστιτούτου δημοσκοπήσεων εκτίμησε ότι το ποσοστό του AfD ενδέχεται να διαμορφωθεί σε ακόμη μεγαλύτερη επίπεδα, αφού πολλοί πολίτες που έχουν αποφασίσει να το ψηφίσουν φοβούνται να εκφράσουν ανοιχτά τη στήριξή τους σε ένα ακροδεξιό κόμμα.
Αντίπαλοι της Α. Μέρκελ
Πάντως, όπως σημειώνουν αναλυτές στη γερμανική πρωτεύουσα, μολονότι οι Φιλελεύθεροι είναι ο παραδοσιακός κυβερνητικός εταίρος των χριστιανικών κομμάτων (συνεργάστηκαν τελευταία μεταξύ 2009-2013), η καγκελάριος Α. Μέρκελ προκρίνει σαφέστατα τη συνέχιση της συνεργασίας με τους Σοσιαλδημοκράτες. Αφενός, επισημαίνουν οι ίδιοι, οι δυο πλευρές είχαν μια άψογη συνεργασία τα τελευταία τέσσερα χρόνια και αφετέρου η Α. Μέρκελ προτιμά να κυβερνά με μια ευρεία πλειοψηφία από το να πειραματιστεί με μια μικρότερη πολιτική δύναμη, όπως είναι οι Φιλελεύθεροι και αυτό παρότι βρίσκονται ιδεολογικά πιο κοντά.
Η απόφαση της νυν και όπως όλα δείχνουν και μελλοντικής καγκελαρίου θα κριθεί εντέλει από τα τελικά ποσοστά των κομμάτων. Σε περίπτωση που συγκεντρώσει μια σχετικά άνετη πλειοψηφία μαζί με το FDP, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να πείσει το κόμμα της για την αναγκαιότητα συνέχισης του μεγάλου συνασπισμού.
DW
