«Είχα μια ορισμένη δύναμη μέχρι την ηλικία των 12 ετών», είπε η Τζόντι Φόστερ σε συνέντευξή της και δήλωσε πως θεωρεί ότι η ο ρόλος της στην ταινία «Ταξιτζής» του 1977, για την οποία ήταν υποψήφια για Όσκαρ, τη βοήθησε να μην την κακοποιήσουν σεξουαλικά στο Χόλιγουντ.
«Πώς σώθηκα;» αναρωτήθηκε η Τζόντι Φόστερ κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στην εκπομπή Fresh Air του NPR και πρόσθεσε :«υπήρχαν μικροεπιθέσεις, φυσικά. Όποιος βρίσκεται στον χώρο εργασίας έχει βιώσει μισογυνιστικές μικροεπιθέσεις. Αυτό είναι απλώς μέρος του να είσαι γυναίκα, σωστά; Αλλά τι με εμπόδισε να έχω αυτές τις κακές εμπειρίες, αυτές τις τρομερές εμπειρίες; Αυτό που άρχισα να πιστεύω... είναι ότι είχα μια ορισμένη δύναμη μέχρι την ηλικία των 12 ετών. Έτσι, μέχρι την πρώτη μου υποψηφιότητα για Όσκαρ, ήμουν μέρος μιας διαφορετικής κατηγορίας ανθρώπων που είχαν δύναμη και ήμουν πολύ επικίνδυνη για να με αγγίξουν. Θα μπορούσα να είχα καταστρέψει τις καριέρες των ανθρώπων ή θα μπορούσα να με φωνάξω «θείε», και να μην με πειράξουν».
Η Φόστερ ήταν μόλις τριών ετών όταν ξεκίνησε την καριέρα της το 1965 υπό την καθοδήγηση της εκλιπούσας μητέρας της, Έβελιν «Μπράντι» Φόστερ, η οποία ήταν και η μάνατζέρ της. Αφού πρωταγωνίστησε σε μια σειρά από τηλεοπτικές εκπομπές, η Φόστερ προτάθηκε για Όσκαρ για τον ρόλο της ως έφηβη πόρνη Ίρις Στίνσμα στην ταινία «Ταξιτζής» του Μάρτιν Σκορσέζε. Συνέχισε να εμφανίζεται σε αρκετές επιτυχημένες ταινίες ως έφηβη, συμπεριλαμβανομένων των «Freaky Friday» του 1976 και «Bugsy Malone».
Η Φόστερ είπε στον παρουσιαστή του NPR ότι πιστεύει ότι η προσωπικότητά της μπορεί επίσης να έπαιξε ρόλο στην προστασία της από μία ενδεχόμενη κακοποίηση. Εξήγησε ότι είναι «ένα άτομο που σκέφτεται και προσεγγίζει τον κόσμο με ανάλογο τρόπο».
«Είναι πολύ δύσκολο να με χειραγωγήσουν συναισθηματικά επειδή δεν λειτουργώ με τα συναισθήματά μου», είπε η Φόστερ. «Οι θηρευτές χρησιμοποιούν ό,τι μπορούν για να χειραγωγήσουν και να αναγκάσουν τους ανθρώπους να κάνουν αυτό που θέλουν. Και αυτό είναι πολύ πιο εύκολο όταν το άτομο είναι νεότερο, όταν είναι πιο αδύναμο, όταν ένα άτομο δεν έχει δύναμη».
»Νομίζω ότι υπάρχει ένα κομμάτι μου, που έχει γίνει ανθεκτικό από αυτό που δημιουργήσει και έχω καταφέρει να ελέγξω τα συναισθήματά μου», πρόσθεσε.
Η Φόστερ έχει κερδίσει δύο φορές Όσκαρ. Το 1989, κέρδισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία «Οι Κατηγορούμενοι» και τρία χρόνια αργότερα, κέρδισε ξανά για τον ρόλο της ως Κλαρίς Στάρλινγκ στην ταινία «Η Σιωπή των Αμνών».
Με πληροφορίες του Hollywood Reporter/NPR
