Η Τζένη Καρέζη γεννήθηκε σαν σήμερα στις 12 Ιανουαρίου του 1932 και η Φίνος Φιλμ μοιράζεται στα social media επτά εντυπωσιακά, ασπρόμαυρα πορτρέτα της αξέχαστης ηθοποιού.
«Θα μπορούσε να είναι σταρ του Χόλιγουντ, μούσα του Κιούμπρικ και του Κόπολα, να περπατά στο κόκκινο χαλί και να κερδίζει Όσκαρ. Όμως η Τζένη αποφάσισε να μείνει σε αυτόν τον τόπο τον μικρό, που γινόταν μεγάλος μαζί της. Έγινε μούσα των Ελλήνων. Έγινε επαναστάτρια, μητέρα, κόρη, αδελφή και σύμβολο γυναικείας δύναμης και ακέραιου ήθους.
Έγινε η Τζένη μας. Και την ευχαριστούμε εκεί ψηλά για όλα», αναφέρεται στη λεζάντα που συνοδεύει την ανάρτηση-αφιέρωμα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Με ζωηρό πνεύμα, επαναστατική ψυχή, υποκριτικό εύρος και έμφυτη φινέτσα, η Τζένη Καρέζη γεύτηκε όσο λίγες τον θαυμασμό και την αγάπη του κοινού, που εξακολουθεί να την λατρεύει ως γνήσια πρωταγωνίστρια, θεατρίνα και σταρ της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Με ένα υγιές και αλάθητο καλλιτεχνικό ένστικτο, έβρισκε με κάθε της ρόλο τον τρόπο να μεταδίδει στο θεατή μια ακατάβλητη αισιοδοξία για τη ζωή, ένα μήνυμα διαρκούς αγώνα για το καλύτερο και το υψηλότερο», αναφέρετται στην ιστοσελίδα της Φίνος Φιλμ.
Η Καρέζη γεννήθηκε στην Αθήνα ως Ευγενία Καρπούζη, κόρη καθηγητή μαθηματικών και δασκάλας. Το θεατρικό της ντεμπούτο γίνεται αμέσως μετά την αποφοίτηση της από τη σχολή με πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση «Ωραία Ελένη» (1954-55) με τον θίασο του Θεάτρου Κοτοπούλη, δίπλα στη Μελίνα Μερκούρη ενώ αργότερα την ίδια σεζόν ερμηνεύει την Αντέλα στο «Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» δίπλα στην Κατίνα Παξινού, με σκηνοθέτη τον Αλέξη Μινωτή.
Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο γίνεται το 1955 όταν ο Αλέκος Σακελλάριος την ανακαλύπτει και καταφέρνει να πείσει τον Φίνο να της δώσει το ρόλο της Καίτης στο «Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο», συμπληρώνοντας την τριάδα με τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Βασίλη Αυλωνίτη. Η επιτυχία της ταινίας θα προσφέρει στην Τζένη Καρέζη αναγνωρισιμότητα και στον Αλέκο Σακελλάριο μια πρωταγωνίστρια για τους ρόλους ενζενί στις ταινίες του. Συνεργάζονται ξανά στο «Δελησταύρου και Υιός» (1957, Όλυμπος Φιλμ), και επιστρέφουν στη Φίνος Φιλμ για το «Λατέρνα, Φτώχεια και Γαρύφαλλο» (1957) και τη «Θεία από το Σικάγο» (1957).
Μέσα σε λιγότερα από 20 χρόνια, η Τζένη Καρέζη έπαιξε σε 32 ταινίες (13 εκ των οποίων με τη Φίνος Φιλμ) πριν αποφασίσει να αποσυρθεί από τον κινηματογράφο και να αφοσιωθεί στο θέατρο. Οι τελευταίοι της ρόλοι στο πανί ήταν το 1972 στις ταινίες «Λυσιστράτη» σε σκηνοθεσία του Γιώργου Ζερβουλάκου και «Ερωτική Συμφωνία» σε σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου (όπου η ίδια είχε γράψει το σενάριο).
Τον Φεβρουάριο του 1973 συμμετέχει στην πρώτη της τηλεοπτική δουλειά, το κατοχικό δράμα «Μαρίνα Αυγέρη» σε σενάριο που έγραψε η ίδια (με το ψευδώνυμο Παυλίνα Μπόταση) και συνεχίζει το 1976 με τη «Μεγάλη Περιπέτεια». Επιστρέφει στην ΕΡΤ το 1990 με τη «Μαύρη Χρυσαλλίδα», μια σειρά που διαδραματίζεται στη διάρκεια της Κατοχής σε σενάριο που συνυπογράφει η ίδια με την Ηρώ Μάνεση.
Στο θέατρο, το «Διαμάντια και Μπλουζ» γράφτηκε ειδικά για εκείνη από τη Λούλα Αναγνωστάκη και ανέβηκε με τεράστια επιτυχία την περίοδο 1990-91 σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου. Αυτή έμελλε να είναι και η τελευταία της θεατρική παρουσία, στον κορυφαίο για πολλούς ρόλο της καριέρας της. Όπως γράφτηκε από τον τύπο: «Η Τζένη έκανε το υποκριτικό άλμα, ξεπερνώντας και το έργο και το ρόλο».
Η Τζένη Καρέζη έκανε δύο γάμους: Ο πρώτος το 1962 με τον συγγραφέα, δημοσιογράφο και κοσμικό της Αθήνας, Ζάχο Χατζηφωτίου, με τον οποίο έμειναν μαζί για λιγότερο από δύο χρόνια. Το 1966, στα γυρίσματα του «Κονσέρτο για Πολυβόλα», αναπτύχθηκε ένας φλογερός έρωτας με τον Κώστα Καζάκο με τον οποίο παντρεύτηκε το 1968, μένοντας αχώριστοι ως το θάνατο της από καρκίνο το 1992. Μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον επίσης ηθοποιό Κωνσταντίνο Καζάκο.
*Με πληροφορίες από τη Φίνος Φιλμ
