Σε μια πρόσφατη συνέντευξη, ο Κουέντιν Ταραντίνο μίλησε για τη φιλμογραφία του και τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να μην κάνει -τελικά- το The Movie Critic, την δέκατη (και τελευταία κατά τα λεγόμενά του) ταινία του. Επιπλέον, αφιέρωσε αρκετό χρόνο στα αξεπέραστα, Kill Bill: Vol. 1 και Kill Bill: Vol. 2, στις ταινίες -που όπως είπε- «γεννήθηκε για να κάνει».
Οι θαυμαστές μπορούν να διαφωνούν για το ποια ταινία του Ταραντίνο είναι το αριστούργημά του. Αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Kill Bill είναι η πιο χαρακτηριστική ταινία του εμβληματικού σκηνοθέτη, μια τετράωρη γιορτή των κινηματογραφικών του εμμονών και φετίχ! Δεν είναι τυχαίο ότι μετά από 20 και πλέον χρόνια, εξακολουθεί να είναι η ταινία που μοιάζει να έχει αντλήσει τα περισσότερα στοιχεία από το DNA του σκηνοθέτη!
Ο Κουέντιν Ταραντίνο μίλησε πρόσφατα στο podcast Church of Tarantino για να συζητήσει τη μακρά καριέρα του στο Χόλιγουντ. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, χαρακτήρισε το αντιπολεμικό δράμα, Inglourious Basterds ως την καλύτερη ταινία του και είπε ότι η υποψήφια για Όσκαρ Once Upon a Time ... in Hollywood ήταν η αγαπημένη του. Ωστόσο, ο Ταραντίνο χαρακτήρισε το Kill Bill ως την ταινία που μόνο αυτός μπορούσε να κάνει: «Νομίζω ότι το Kill Bill είναι η απόλυτη Κουέντιν ταινία, που κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να έχει κάνει. Κάθε πτυχή της είναι τόσο ξεχωριστή, όπως τα πλοκάμια και οι αρτηρίες, από τη φαντασία μου, το υποσυνείδητό μου, τις αγάπες μου, το πάθος μου και την εμμονή μου».
{https://youtu.be/-ZwsK36BzcY?si=--QT1HgNH1P0p0H_}
Το «Kill Bill» είναι η απόλυτη Ταραντίνο ταινία
Στην ταινία —που αρχικά προοριζόταν να είναι μία, αλλά χωρίστηκε σε δύο μέρη, τα οποία κυκλοφόρησαν το 2003 και το 2004— η (μούσα του Ταραντίνο) Ούμα Θέρμαν υποδύεται την Beatrix Kiddo, μια πρώην εκτελέστρια που ξυλοκοπήθηκε, πυροβολήθηκε και αφέθηκε να πεθάνει την ημέρα του γάμου της από τον Bill (Ντέιβιντ Καραντάιν), τον πρώην εραστή και πρώην αφεντικό της. Η «Νύφη» αναζητά τους πρώην συναδέλφους της έναν προς έναν για να εκδικηθεί και να σκοτώσει όσους της στέκονται εμπόδιο μέχρι να φτάσει σε εκείνον.
Η υπόθεση της ταινίας είναι σύμφωνη με την μακροχρόνια εμμονή του Ταραντίνο με τις ταινίες εκδίκησης και εκμετάλλευσης. Συγκεντρώνει διάφορα είδη — δράση, γουέστερν, anime, πολεμικές τέχνες, ακόμη και τρόμο — σαν να ήθελε να καλύψει κάθε άγνωστη ταινία που είχε καταβροχθίσει όταν ο ίδιος δούλευε σε ένα βιντεοκλάμπ. Στη Θέρμαν βρήκε μια «μούσα» για να δημιουργήσει έναν χαρακτήρα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν να σαν ήθελε να βάλει τα δυνατά του, να κάνει το καλύτερο που μπορούσε σε όλα όσα τον ενθουσίαζαν στις ταινίες.
Ο Ταραντίνο κάνει αμέσως σαφές στους θεατές ότι πρόκειται για μια γιορτή του κινηματογράφου. Είναι μια ερωτική επιστολή προς τις ταινίες που τον συναρπάζουν, φιλτραρισμένη μέσα από τη μοναδική φωνή του.
{https://youtu.be/uGsWYV2bWAc?si=IA46WrnXJYE5gtUk}
Το Kill Bill είναι γεμάτο αναφορές σε γουέστερν, ταινίες τρόμου και ταινίες πολεμικών τεχνών στους διαλόγους, τη σύνθεση των πλάνων, τη μουσική και τα κοστούμια. Ένας από τους πρώτους χαρακτήρες που εμφανίζονται είναι η Elle της Ντάριλ Χάνα, που περπατά στον διάδρομο ενός νοσοκομείου μεταμφιεσμένη σε νοσοκόμα, θυμίζοντας το Dead and Buried, ενώ παίζει το θέμα Twisted Nerve του Μπέρναρντ Χέρμαν. Στην αρχή του Kill Bill Vol. 2, η Beatrix εμφανίζεται στην είσοδο ενός ναού σε ένα πλάνο που προέρχεται από το The Searchers. Ο Ταραντίνο γεμίζει την ταινία με αναφορές στον Μπρους Λι, τον ιαπωνικό κινηματογράφο και τις αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές.
Ενώ το Kill Bill είναι γεμάτο με αναφορές, είναι επίσης αναμφισβήτητα μια ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο. Και ενώ το Kill Bill: Vol. 1 μπορεί να στερείται των μακρών μονολόγων του Ταραντίνο και των διαλόγων γεμάτων αναφορές στην ποπ κουλτούρα, το Kill Bill: Vol. 2 μειώνει κάπως την ένταση και αφήνει τους διαλόγους να ξετυλιχθούν, με έναν μονόλογο για τον Σούπερμαν που είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα που έχει γράψει ποτέ ο Ταραντίνο. Η αλλαγή στον τόνο των ταινιών θα μπορούσε να λειτουργήσει ακόμα καλύτερα αν και οι δύο είχαν κυκλοφορήσει ως ένα ενιαίο έργο, και ελπίζουμε ότι κάποια μέρα περισσότεροι φαν θα έχουν την ευκαιρία να δουν το Kill Bill: The Whole Bloody Affair.
{https://youtu.be/ZxJrdCIejus?si=L5pplhySt0ntDtF4}
Η πιο σημαντική ταινία στην καριέρα του Ταραντίνο
Το Kill Bill ήταν ένα κρίσιμο σημείο καμπής στην καριέρα του Ταραντίνο. Ήταν η τέταρτη (και πέμπτη) ταινία του, μετά το Jackie Brown, το οποίο ήταν μια σχετική... απογοήτευση στο box office σε σύγκριση με την πολιτιστική αίσθηση που προκάλεσε το Pulp Fiction. Αυτό δεν σημαίνει ότι το Jackie Brown είναι κακό – είναι ένα από τα καλύτερα έργα του Ταραντίνο, αλλά ήταν πιο προσγειωμένο και ώριμο από ό,τι περίμενε το κοινό.
Η οικονομική επιτυχία του Kill Bill και η αποδοχή από τους κριτικούς καθιέρωσε την προσέγγιση του Ταραντίνο για το μέλλον. Η ενέργεια του Kill Bill, που μοιάζει να βγαίνει από την οθόνη, τροφοδοτεί τις καλύτερες προσπάθειες του Ταραντίνο, ακόμα και τις πιο mainstream. Τόσο στο Inglourious Basterds όσο και στο Once Upon a Time… In Hollywood, ο Ταραντίνο χρησιμοποιεί τη δύναμη του κινηματογράφου για να ξαναγράψει την ιστορία. Το Kill Bill απέδειξε ότι ο πραγματικός κόσμος για τον Ταραντίνο εξακολουθεί να είναι απλώς ένας κινηματογραφικός κόσμος, όπου όλα επιτρέπονται.
{https://youtu.be/WTt8cCIvGYI?si=hUsMVPGPTfd503iP}
