Ο γνωστός τραγουδοποιός Σπύρος Γραμμένος μοιράστηκε το νέο του τραγούδι με τίτλο «Το καραβάνι για τη Γάζα», ένα τραγούδι όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο ίδιος «για καλή δύναμη στα αδέρφια που θα βαδίσουν "Ως τη Λευτεριά"»!
Ο Σπύρος εμπνέεται τους στίχους του κομματιού από τη διεθνή πρωτοβουλία March to Gaza (Πορεία στη Γάζα, www.marchtogaza.net). Χίλιοι πεντακόσιοι ακτιβιστές/τριες από 36 χώρες έδωσαν ραντεβού στο Κάιρο στις 12 Ιουνίου για να πορευτούν προς το συνοριακό πέρασμα της Ράφα, προκειμένου να διεκδικήσουν τα σπάσει ο αποκλεισμός της Γάζας και να σταματήσει η γενοκτονία. Η πρωτοβουλία έχει μεγάλη ανταπόκριση τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα.
Πρόκειται για μια συμβολική και πολύ ουσιαστική, ειρηνική πορεία αλληλεγγύης που οργανώνεται από ακτιβιστές και ακτιβίστριες από όλο τον κόσμο, με στόχο να φτάσει όσο πιο κοντά γίνεται στη Λωρίδα της Γάζας και να απαιτήσει την άρση του αποκλεισμού. Πρόκειται για μια αποστολή ανθρωπιστικού χαρακτήρα, η οποία ανταποκρίνεται στο κάλεσμα των εργατικών συνδικάτων της Γάζας, και επιχειρεί να σπάσει το πολιορκητικό καθεστώς που έχει επιβάλει το Ισραήλ από ξηρά και θάλασσα. Οι συμμετέχοντες θα βαδίσουν περίπου 50 χιλιόμετρα μέσα στην έρημο του Σινά, από την πόλη Ελ Αρίς μέχρι τα σύνορα της Ράφα, κατασκηνώνοντας για τρεις νύχτες.
Ακούστε το τραγούδι του Σπύρου Γραμμένου
{https://youtu.be/XDn_l9RlKuM?si=lvPVIKmyFW0uGQoK}
Στίχοι
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ξεκινάει το καραβάνι από του κόσμου όλα τα μέρη
Ξέρουμε τι κουβαλάει, ξέρουμε τι θα φέρει
Χιλιάδες άνθρωποι φωνάζουν «Λευτεριά στην Παλαιστίνη»
με υψωμένη τη γροθιά, με υψωμένο το χέρι
Γιατί ο κόσμος ξεχνάει τι του ‘χει γράψει η ιστορία
ξεχάσανε οι εβραίοι τι πάει να πει γενοκτονία
και από το ‘47 μέχρι που γράφω αυτούς τους στίχους
φτιάχνουν φούρνους πίσω από μεγάλους τοίχους
Και δεν αντέχεται ο πόνος, ξεχειλίζει η οργή
Δύο καράβια για την Γάζα κάνανε την αρχή
Και ξεκινάει το καραβάνι στης ερήμου τα μέρη
με υψωμένη τη γροθιά, με υψωμένο το χέρι
Μέχρι την Παλαιστίνη με τα πόδια
Μέχρι την Παλαιστίνη με σφιγμένα τα δόντια
Μέχρι την Παλαιστίνη με σφιγμένη τη γροθιά
Με την Παλαιστίνη ως τη Λευτεριά
Κι όσοι δεν θα ‘μαστε εκεί με υψωμένα τα χέρια
θα κοιτάμε μαζί σας κάθε βράδυ τ’ αστέρια
Σε κάθε βήμα που θα κάνετε στης άμμου την σκόνη
η περηφάνια μέσα μας θα φουσκώνει
Αυτό δεν είναι ταξίδι, δεν είναι πεζοπορία
είναι κραυγή ενάντια στην αγωνία
Ερχόμαστε από αέρα, θάλασσα, στεριά
Με την Παλαιστίνη, ως την Λευτεριά
