Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά συμπληρώνει 130 χρόνια λειτουργίας, καλλιτεχνικής δημιουργίας, πολιτισμικής καινοτομίας, ανάπτυξης, επιτυχίας, εξωστρέφειας και ουσιαστικής συνομιλίας με το τοπικό και το παγκόσμιο.
Σαν σήμερα, στις 9 Απριλίου του 1895, εγκαινιάστηκε το στολίδι του Πειραιά. Ένα θέατρο ταυτισμένο με την ιστορία της πόλης του Πειραιά. Σπουδαίες προσωπικότητες, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς, μεγάλα έργα της παγκόσμιας και εγχώριας δραματουργίας, ισχυροί δεσμοί με τους σημαντικότερους καλλιτεχνικούς φορείς της χώρας, αλλά και πόλεμοι, προσφυγιά, βομβαρδισμοί, ο σκληρός αγώνας για την επιβίωση, χαρακτηρίζουν αυτή τη μεγάλη διαδρομή των 130 ετών.
1718. «ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ. Το Δημοτικός Θέατρον». Εκδόσεις ΔΕΛΤΑ, Εμμ. Διακάκης και Υιός. Το Δημοτικό στα πρώτα χρόνια της επταετίας. Τα δυο κτήρια αριστερά του δεν είχαν κατεδαφιστεί.
Σήμερα το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά αναπτύσσεται, οραματίζεται, περιλαμβάνει. Στέκει εκεί, όμορφο, ακλόνητο, λαμπερό, ακτινοβολώντας τη σπουδαία ιστορία του και κοιτώντας στο μέλλον.
Το 2025 είναι έτος γιορτής για την πόλη του Πειραιά. Όλος ο Σεπτέμβριος θα είναι αφιερωμένος στην επέτειο των 130 χρόνων του Δημοτικού Θεάτρου με ένα μεγάλο, πολυσυλλεκτικό καλλιτεχνικό φεστιβάλ καθημερινών δράσεων και παρεμβάσεων που θα συνομιλεί με το ζωντανό σώμα της πόλης και θα αναδεικνύει όλο το ιστορικό της μεγαλείο.
Δείτε εδώ για πρώτη φορά το λογότυπο του μεγάλου φεστιβάλ των 130 ετών, μαζί με ένα συγκινητικό βίντεο φτιαγμένο από σπάνιο αρχειακό υλικό, και μείνετε συντονισμένοι για την αναλυτική ανακοίνωση των πολυαναμενόμενων δράσεων!
{https://youtu.be/zk86a2hbHww?si=Fc424CGVYKaK4Rcu}
Γιάννης Μώραλης-Δήμαρχος Πειραιά
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά 130 χρόνια από την ημέρα που άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό για πρώτη φορά, παραμένει ένα ζωντανό σύμβολο πολιτισμού, τέχνης και δημιουργικής έκφρασης. Οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι της ελληνικής θεατρικής σκηνής και όχι μόνο, έχουν μοιραστεί στιγμές της πορείας τους στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ενώ τα εξαιρετικά υψηλού επιπέδου καλλιτεχνικά δρώμενα, οι παραστάσεις, οι συναυλίες, τα εκπαιδευτικά προγράμματα και οι ποικίλες πολιτιστικές δράσεις, κατακλύζονται από κόσμο, προσδίδοντας στο Δημοτικό Θέατρο πρωταγωνιστικό ρόλο όχι μόνο σε τοπικό, αλλά και σε εθνικό ή ακόμα και σε διεθνές επίπεδο.
Το Δημοτικό Θέατρο είναι ένα αρχιτεκτονικό μνημείο ένα κτήριο-κόσμημα, ένα σπουδαίο τοπόσημο της πόλης που μέρα με τη μέρα μας κάνει όλο και πιο υπερήφανους για την πορεία και την καθιέρωσή του, κατά γενική ομολογία, ως ένας «φάρος» πολιτισμού και ένα από τα σημαντικότερα θέατρα της χώρας μας.
Αυτό δημιουργεί σε όλους μας μια πρόσθετη υποχρέωση να συμβάλλουμε, ώστε το θέατρό μας να συνεχίσει να αναπτύσσεται και να πρωταγωνιστεί με ποιοτικές δράσεις και εκδηλώσεις, αντάξιες της ιστορίας του.
Στόχος μας ως Δημοτική Αρχή ήταν, και τον έχουμε επιτύχει, να δημιουργήσουμε ένα θέατρο εξωστρεφές. ανοιχτό στους Πειραιώτες και την κοινωνία. Εύχομαι να συνεχίσει αυτό το όμορφο ταξίδι, γιατί το θέατρο
μορφώνει, ψυχαγωγεί, καλλιεργεί και εξυψώνει τους ανθρώπους.
Θα συνεχίσουμε με το ίδιο πάθος και το ίδιο όραμα να στηρίζουμε τον Πολιτισμό στην πόλη μας».
1950-Άποψη του Δημοτικού Θεάτρου, από την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου, σε μέρα παρέλασης. Γύρω στα 1950. Από το βιβλίο του Νίκου Αξαρλή «Δημοτικό Θέατρο Πειραιά»
Γιάννης Χατζηαλέξης- Εντεταλμένος Δημοτικός Σύμβουλος Πολιτισμού Δήμου Πειραιά
«Στις 9 Απριλίου 1895 το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά άνοιξε τις πύλες του με μεγαλοπρέπεια, σηματοδοτώντας την απαρχή μιας σπουδαίας διαδρομής στον χώρο του πολιτισμού. Ένα αρχιτεκτονικό στολίδι σχεδιασμένο από τον Πειραιώτη αρχιτέκτονα Ιωάννη Λαζαρίμο, που έμελλε να γίνει ορόσημο για την τέχνη και τον πολιτισμό, όχι μόνο της πόλης μας, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας.
1980-Άποψη της Σκηνής του Δημοτικού Θεάτρου το 1980. (Ιστορικό Αρχείο Δήμου Πειραιά). Από το βιβλίο του Νίκου Αξαρλή «Δημοτικό Θέατρο Πειραιά».
Στα 130 χρόνια της ζωής του, το Θέατρο αυτό φιλοξένησε σπουδαίες παραστάσεις, ανέδειξε κορυφαίους δημιουργούς και λειτούργησε ως ζωντανός οργανισμός πολιτισμού και πνευματικής δημιουργίας. Ένας θεσμός που διατηρεί τον ιστορικό του χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα εξελίσσεται και ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες και προκλήσεις.
Με σεβασμό στην ιστορική του διαδρομή και το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε να το στηρίζουμε και να το αναδεικνύουμε. Στόχος μας είναι να παραμείνει ένας δυναμικός χώρος έκφρασης, δημιουργίας και έμπνευσης, ανοιχτός σε όλες και όλους».
1966-Αλέκος Αλεξανδράκης, Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Κατράκης, Βασίλης Διαμαντόπουλος και Αλίκη Γεωργούλη το 1966 στο μπαρ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά. Από το βιβλίο του Νίκου Αξαρλή «Δημοτικό Θέατρο Πειραιά»
Ευαγγελία Μπαφούνη-Διευθύντρια Πολιτισμού Δήμου Πειραιά
«Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, έργο του σπουδαίου Δημοτικού Μηχανικού και μετέπειτα καθηγητή του Πολυτεχνείου, Ιωάννη Λαζαρίμου, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τοπόσημα της πόλης και αρχιτεκτονικά μνημεία της χώρας.
Η ανέγερσή του κρίθηκε αναγκαία, όχι μόνο για τη φιλοξενία των διαφόρων εκφάνσεων της τέχνης, αλλά και ως σύμβολο της οικονομικής ακμής του Πειραιά, που τότε ανθούσε χάρη στη βιομηχανία, το εμπόριο και τη ναυτιλία.
Το μεγαλοπρεπές αυτό οικοδόμημα, με το ναόσχημο πρόπυλό του, υπήρξε σιωπηλός μάρτυρας κομβικών γεγονότων της ιστορίας της χώρας: τον αποκλεισμό του Πειραιά το 1916, την έλευση των Μικρασιατών προσφύγων το 1922, τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον βομβαρδισμό της πόλης από τους συμμάχους στις 11 Ιανουαρίου 1944, την απελευθέρωση, τη δικτατορία και τόσων άλλων.
Η τελευταία εκ βάθρων ανακαίνισή του, το 2013, του προσέδωσε τη χαμένη του λάμψη και αίγλη. Παράλληλα, αποτέλεσε μια πρόκληση για τον Δήμο Πειραιά να επαναπροσδιορίσει το όραμά του για τον πολιτισμό, αναδεικνύοντας το Δημοτικό Θέατρο ως ένα από τα σημαντικά θέατρα της χώρας».
1960-Το Φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου 1960. (Ιστορικό Αρχείο Δήμου Πειραιά). Από το βιβλίο του Νίκου Αξαρλή «Δημοτικό Θέατρο Πειραιά»
Νίκος Διαμαντής - Καλλιτεχνικός Διευθυντής Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά
«Ένα θέατρο, μια πόλη. Με όραμα ζωντανό, με καθαρό βηματισμό. Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά γιορτάζει προσκαλώντας, προκαλώντας, συζητώντας, αφουγκραζόμενο το χθες, το σήμερα και ο αύριο. Πάντα δυνατά, πάντα καθαρά, προσπαθεί να θέσει ερωτήματα, να συνδέσει το δέρμα της πόλης που αναπνέει, με το μέλλον που γρήγορα έρχεται, και ακόμα γρηγορότερα φεύγει.
Μια σύγχρονη πόλη αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς. Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά προσπαθεί να δώσει τον τόνο αυτής της ανάπτυξης. Γιορτάζουμε 130 χρόνια ζωντανής ιστορίας και σας καλούμε μαζί μας».
