Χιλιάδες κόσμου κάθε ηλικίας τίμησαν το βράδυ της Κυριακής 2 Φεβρουαρίου τον Θάνο Μικρούτσικο, σε μια συγκλονιστική αλλά και συγκινητική συναυλία - αφιέρωμα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, που διοργάνωσε η ΚΕ του ΚΚΕ μαζί με την οικογένεια του σπουδαίου συνθέτη.
Στο κατάμεστο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, τραγούδησαν οι: Ρίτα Αντωνοπούλου, Χρήστος Θηβαίος, Γιώργος Μεράντζας, Κώστας Θωμαΐδης, Μίλτος Πασχαλίδης, Γιάννης Κότσιρας, Μαρία Παπαγεωργίου και Νατάσσα Μποφίλιου, με την καλλιτεχνική επιμέλεια του Θύμιου Παπαδόπουλου, για όλα όσα «θα ήθελε τώρα να μας πει», μέσα από το έργο του ο Θάνος Μικρούτσικος.
Ο γγ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, μεταξύ άλλων ανέφερε στην ομιλία του: «Θάνο, έχεις την υπόσχεσή μας: θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για τον καινούργιο κόσμο για τον οποίο μιλούσες, μέχρι να το κάνουμε πράξη, με τη μουσική σου να συντροφεύει το ταξίδι μας».
Στη συνέχεια, η Μαρία Παπαγιάννη, σύζυγος του εκλιπόντος συνθέτη, προχώρησε σε μια συγκινητική ομιλία:
«Σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλες και φίλοι,
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Εκπροσωπώντας όλη την οικογένεια του Θάνου, θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, γι’ αυτή τη μεγαλειώδη συναυλία για να τιμήσει έναν σπουδαίο μουσικό κι έναν σπουδαίο αγωνιστή της ζωής.
Αλλά κι ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς που είστε εδώ σήμερα, όλους εσάς που αγαπάτε τον Θάνο και τη μουσική του. Κι αυτά τα δυο είναι ταυτισμένα, γιατί ο Θάνος ανέπνεε μουσική, ήταν το οξυγόνο του, όπως έλεγε. Αλλά αν η μισή του καρδιά ήταν στη μουσική, η άλλη μισή ήταν κοντά στους ανθρώπους που αγωνίζονται, κοντά στους ανθρώπους που ονειρεύονται μια πιο δίκαιη κοινωνία.
“Φράξαν το δρόμο σ’ έναν άνθρωπο / αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο κει που εβάδιζε…”. Στην αρχή του νήματος της ζωής του ο Θάνος σφίγγει στη γροθιά του την πυξίδα του -και δεν θα την προδώσει ποτέ- πάντα αγωνιζόμενος τη χυδαιότητα, τη βαρβαρότητα και τη σκληρή πραγματικότητα. Και πώς τα κατάφερνε και σ’ ένα τραγούδι τα χωρούσε όλα. Τις πληγές των ανθρώπων, τα μακρινά ταξίδια στον χρόνο και στον κόσμο, τους έρωτες και τις αγκαλιές, τους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν.
Μόνο σ’ ένα έπεσε έξω ο Θάνος. Σ’ αυτή την ιστορία που έλεγε συχνά, πως κάποτε θα ηττηθεί στη μάχη του με τον χρόνο. Νομίζω πως το έργο του νίκησε γιατί είναι εδώ μαζί μας σήμερα κοντά σ’ αυτούς που τον αγάπησαν, στον κόσμο που τόσο πολύ αγάπησε εκείνος, δίπλα στους ανθρώπους που αγωνίζονται, στις χαρές και στις μοναχικές μας στιγμές.
Πίστευε πως η μεγάλη τέχνη είναι για να θυμάσαι και να ονειρεύεσαι. Κι είναι ωραίο έλεγε να θυμόμαστε παρέα και να ονειρευόμαστε παρέα. Ελάτε λοιπόν σήμερα να θυμηθούμε και να ονειρευτούμε παρέα. Να τραγουδήσουμε μαζί αυτή την άλλη κοινωνία που ονειρεύτηκε ο Θάνος, οι αγαπημένοι του ποιητές και η μουσική του.
Και αγαπημένοι φίλοι και φίλες, όλοι εσείς οι πολλοί που μοιραζόμαστε αυτή τη στιγμή σήμερα -είναι αλήθεια πως είμαι πολύ συγκινημένη και δεν είμαι η μόνη, είμαστε πολλοί, πάρα πολλοί- αλλά νιώθω τον Θάνο να μου χτυπάει την πλάτη και να μου λέει να μην ξεχαστώ "και θυμωμένη πρέπει να είσαι Μαρία".
Ναι, Θάνο, είμαι και θυμωμένη και είμαστε πολλοί εδώ σήμερα.
Ναι, Θάνο, θυμάμαι αυτά που μας έλεγες να μην ξεχάσουμε ποτέ γιατί ήρθαμε σε αυτό τον πλανήτη.
Για να κατακτήσουμε το αδύνατο.
Για να χορέψουμε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Για να υπερβούμε τα όριά μας.
Να σπάσουμε τις συμβάσεις.
Να τολμήσουμε να πιστέψουμε για να κυνηγήσουμε την Ουτοπία.
Και -ναι, Θάνο, θυμάμαι- πως για να φτάσουμε εκεί στο δίκιο, μπορεί να χρειαστεί να βγάλουμε τη γλώσσα μας ακόμα και στα άστρα.
Η Σεσίλ, η Κωνσταντίνα, η Αλεξάνδρα, ο Στέργιος κι εγώ, σας ευχαριστούμε όλους από καρδιάς».
{https://www.youtube.com/live/RP_moQF_XvQ?si=VoVmyVI9giA9B09J}
Όσον αφορά το πρόγραμμα της συναυλίας, ξεκίνησε με ένα «παραμύθι», με αφηγητή τον Θάνο Μικρούτσικο και εικόνες από τα παιδικά του χρόνια στην Πάτρα, στιγμές και συνεργασίες από τη διαδρομή του, εικόνες με τους δικούς του ανθρώπους όπως και από τις συναυλίες του στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ, στην Αίθουσα Συνεδρίων στον Περισσό.
Στη συνέχεια ακούστηκαν τα πολιτικά τραγούδια σε μελοποιημένη ποίηση, των Γιάννη Ρίτσου, Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι, Μπέρτολντ Μπρεχτ, Ναζίμ Χικμέτ, Κώστα Τριπολίτη, Φώντα Λάδη, ‘Αλκη Αλκαίου, Μανώλη Αναγνωστάκη, Μάνου Ελευθερίου, Βολφ Μπίρμαν, Οδυσσέα Ιωάννου.
Η δεύτερη μεγάλη ενότητα, περιείχε τον αγαπημένο του, Νίκο Καββαδία και ποιήματα που μελοποίησε ο Μικρούτσικος. Η ενότητα αυτή ξεκίνησε με τον συνθέτη να ακούγεται να μιλά για το βαθύτερο νόημα της ποίησης του Καββαδία, που δεν είναι τίποτα άλλο από το «να χορέψουμε πάνω στο φτερό του καρχαρία», δηλαδή «να ξεπεράσουμε τις καταγεγραμμένες μας δυνατότητες, να κατακτήσουμε το αδύνατο».
Φυσικά, η ενότητα αυτή έκλεισε με την πάντοτε μοναδική και ξεχωριστή ερμηνεία του Θάνου Μικρούτσικου στους «7 Νάνους», από τη συναυλία που είχε δώσει στο Θέατρο Βράχων το 2018, τότε που το θέατρο σείστηκε από χειρόκροτημα που κράτησε πάνω από επτά ολόκληρα λεπτά!
Στην τρίτη ενότητα της συναυλίας ακούστηκαν τραγούδια από τους επιτυχημένους και διαχρονικούς δίσκους, «Αιώνα την παράγκα», τον «Άμλετ της Σελήνης», το «Η αγάπη είναι ζάλη», με τον κόσμο να συμμετέχει και τους καλλιτέχνες να εναλλάσσονται στη σκηνή.
Ιδιαίτερα συγκινητικό ήταν το τέλος της συναυλίας, με όλους τους καλλιτέχνες στη σκηνή για να ερμηνεύσουν όλοι μαζί τη «Ρόζα», ενώ την ίδια στιγμή, στις οθόνες προβαλλόταν ο Θάνος Μικρούτσικος να χορεύει ζεϊμπέκικο.
{https://youtu.be/pISjMDTFUeg?si=B10u6KRKee8cTEmn}
Η συναυλία ολοκληρώθηκε με τον τρόπο που όλοι όσοι είχαν βρεθεί σε συναυλίες του Μικρούτσικου, γνωρίζουν. Δηλαδή, με τη φωνή του Θάνου Μικρούτσικου να ακούγεται να λέει: «Γιώργο βάλε το "δικό μας" να το ακούω δυνατά» και αμέσως οι συναυλιακοί χώροι πλημμύριζαν από το τραγούδι «Sultans of swing» των Dire Straits.
*Φωτογραφίες: ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSΙ
