Η είδηση της δολοφονίας του 21χρονου Ν. στο Ηράκλειο της Κρήτης βρίσκεται σήμερα σε όλα τα πρωτοσέλιδα: Το τροχαίο του 2023, η «ενέδρα θανάτου», οι απειλές, η απολογία του 54χρονου, η σύλληψη της συζύγου ως συνεργού.
Ο δράστης θεωρούσε το θύμα υπαίτιο για τον θάνατο του γιου του. «Η ζωή μου σταμάτησε στις 20/10/2023», φέρεται να είπε στους αστυνομικούς, τονίζοντας την ψυχική του επιβάρυνση και το αίσθημα αδιεξόδου που βίωνε εξαιτίας της απουσίας ουσιαστικής δικαστικής διερεύνησης του τροχαίου.
Οι λεπτομέρειες μιας τραγικής προσωπικής ιστορίας έχουν στην πραγματικότητα λίγη σημασία για όσους δεν ανήκουν στον στενό κύκλο των συγγενών και των οικείων θύματος και δράστη. Στη χειρότερη περίπτωση «ταΐζουν» τον εθισμό του κοινού στην «κλειδαρότρυπα», αποπροσανατολίζοντας από τα ουσιώδη που αναδεικνύει η έξαρση βίας.
Σε ένδειξη σεβασμού προς τον άνθρωπο που δολοφονήθηκε, αυτό που αξίζει σήμερα να συζητηθεί δεν είναι αν ο δράστης είχε «εμμονή», αλλά γιατί η πολιτεία δεν κατόρθωσε να τον προστατεύσει ενώ είχε επανειλημμένα ζητήσει τη συνδρομή της αστυνομίας και της δικαιοσύνης.
Οι πληροφορίες που διακινούνται από τοπικά μέσα θέλουν το θύμα και την οικογένειά του να έχουν επανειλημμένα εκφράσει την απόγνωσή τους στις αρχές.
«Δεν είναι πολύς καιρός που μαζί με την αδερφή του πήγαν νύχτα για μια ακόμα φορά στο Αστυνομικό Μέγαρο», περιγράφει μετά τη δολοφονία η δικηγόρος της οικογένειας, Αλεξάνδρα Σπανάκη. «Τα παιδιά είχαν έρθει πολλές φορές στο γραφείο μου, κλαίγοντας».
Τον Δεκέμβριο του 2024, και αφού είχε αποπειραθεί και πάλι να τον δολοφονήσει, ο Κώστας Παρασύρης είχε αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Μεταξύ άλλων, του είχε επιβληθεί ο όρος να μην προσεγγίζει με οποιονδήποτε τρόπο τον 19χρονο τότε νεαρό. «Αφήστε με στο πένθος μου και στον πόνο μου», είχε υποστηρίξει τότε, αρνούμενος την κατηγορία.
Στο διάστημα που μεσολάβησε υπήρξαν πολλές οχλήσεις και απειλές. Είχαν γίνει καταγγελίες, μηνύσεις, συστάσεις, ασφαλιστικά μέτρα, τα οποία, όμως, ο 54χρονος παραβίαζε.
Η συγκεκριμένη ιστορία δεν αποτελεί δυστυχώς εξαίρεση στον κανόνα.
Πολλά από τα εγκλήματα που έχουν «σοκάρει» κατά καιρούς την ελληνική κοινωνία –κυρίως περιστατικά έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας– είχαν στην ουσία προαναγγελθεί από τους ίδιους τους δράστες. Παρά τα προειδοποιητικά σημάδια, παρά τις καταγγελίες, η απουσία συντονισμένης και αποτελεσματικής παρέμβασης από τις αρχές συνεχίζει να επιτρέπει την εξέλιξη της βίας έως το τελικό και μη αναστρέψιμο στάδιο.
