Το βράδυ της Τρίτης, φουσκωτό 6 μέτρων που μεταφέρει τουλάχιστον 39 ανθρώπους εντοπίζεται ημιβυθισμένο στα ανοιχτά της Χίου.
Τρεις δύτες ανασύρουν 12 πτώματα, χτυπημένα, με παραμορφωμένα πρόσωπα. Μια γυναίκα χάνει τη ζωή της λίγο αργότερα στο νοσοκομείο, ενώ νεκρά είναι και τα δύο έμβρυα που κυοφορούσαν δύο ακόμη τραυματισμένες γυναίκες.
Από την πρώτη στιγμή, οι πληροφορίες που διακινούνται κάνουν λόγο για επικίνδυνους ελιγμούς του διακινητή και πρόσκρουση του φουσκωτού πάνω σε σκάφος του Λιμενικού, στην προσπάθεια των μεταναστών να διαφύγουν της σύλληψης.
Γίνεται αναφορά σε «επεισόδιο», ακόμη και «συμπλοκή».
Σύμφωνα με την επίσημη διατύπωση του Λιμενικού: «Ο χειριστής του Τ/Χ δεν συμμορφώθηκε στα φωτεινά και ηχητικά σήματα του ΠΛΣ, αντιθέτως ανέστρεψε πορεία και ακολούθησε πρόσκρουση του Τ/Χ στην πλάγια δεξιά πλευρά του ΠΛΣ. Από τη σφοδρότητα της πρόσκρουσης, το Τ/Χ ανετράπη και βυθίστηκε, με αποτέλεσμα την πτώση όλων των επιβαινόντων του στη θάλασσα».
Για την ώρα, καμία μαρτυρία επιζώντα δεν έχει γίνει γνωστή, ενώ δεν υπάρχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο από την επιχείρηση, καθώς –σύμφωνα με τη δήλωση του κυβερνήτη– η θερμική κάμερα δεν χρησιμοποιήθηκε, επειδή «δεν κρίθηκε αναγκαία». Τι κι αν τα σκάφη του Λιμενικού οφείλουν να φέρουν θερμικές κάμερες και αυτές πρέπει να λειτουργούν.
Την επομένη του δυστυχήματος –και στον απόηχο 15 νεκρών–, η Ολομέλεια στη Βουλή καλείται να συνεχίσει τη συζήτηση του νέου μεταναστευτικού νομοσχεδίου.
Εκεί, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου μοιράζει συγχαρητήρια, υιοθετώντας πλήρως το αφήγημα του Λιμενικού – λίγες ώρες πριν διαταχθεί ΕΔΕ με σκοπό, υποτίθεται, να εξακριβώσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες χάθηκαν 15 ζωές.
«Συγχαρητήρια στις γυναίκες και τους άνδρες του Λιμενικού. Οι 24 διασωθέντες από το Λιμενικό σώθηκαν, όχι από επαγγελματίες ανθρωπιστές. Το Λιμενικό φυλάει τα σύνορα της πατρίδας μας και σώζει κόσμο [...] Μην σοκάρεστε. Τα σύνορα φυλάσσονται. Και είναι ντροπή εδώ μέσα που ακούγονται φωνές σε βάρος των ανδρών και γυναικών του ελληνικού Λιμενικού».
Στις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, ο υπουργός απαντά: «Εσείς μπορεί να πιστεύετε τους διακινητές, εγώ πιστεύω το Λιμενικό».
Επιτακτική η ανάγκη λογοδοσίας
Όταν την επομένη μιας τραγωδίας ο υπουργός συγχαίρει το σώμα που εμπλέκεται σε πολύνεκρο ναυάγιο, δύσκολα μπορεί κανείς να πιστέψει πως η όποια ΕΔΕ θα διαλευκάνει πραγματικά τις συνθήκες του δυστυχήματος.
Τα τελευταία τρία χρόνια, η Ελλάδα έχει καταδικαστεί στο Δικαστήριο του Στρασβούργου για τον θάνατο δεκάδων προσφύγων σε τέσσερις χωριστές υποθέσεις παλαιότερων ετών (ναυάγιο στο Φαρμακονήσι το 2014, θάνατος πρόσφυγα από πυροβολισμούς στην Ψέριμο το 2014 και, σε χωριστή υπόθεση, στη Σύμη το 2015 και θάνατος 15 προσφύγων στο Αγαθονήσι το 2018).
Κοινό στοιχείο των υποθέσεων ήταν οι θανάσιμες παραλείψεις και ενέργειες των λιμενικών αρχών της χώρας μας, καθώς και η αποτυχία τους να διερευνήσουν αποτελεσματικά τις ευθύνες των εμπλεκόμενων λιμενικών.
Το 2023 πάλι, στο πλέον πολύνεκρο ναυάγιο της Μεσογείου, στην Πύλο, τα σκάφη του λιμενικού «απέτυχαν» και πάλι να καταγράψουν όσα συνέβησαν. Για την πολύνεκρη τραγωδία συνελήφθησαν τότε εννέα επιζώντες – οι οποίοι, μετά τις απολογίες τους, κρίθηκαν προφυλακιστέοι με τις κατηγορίες της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης.
Η ξενοφοβία και ο μισανθρωπισμός δεν είναι μονόδρομος
Στις χθεσινές του δηλώσεις, ο Θάνος Πλεύρης φρόντισε να μας υπενθυμίσει πως «προφανώς το μεταναστευτικό είναι ιδεολογικό θέμα», απειλώντας πως όποιος δεν ψηφίσει τις διατάξεις του «είναι με τους διακινητές».
«Εμείς λοιπόν, με την ψήφο του ελληνικού λαού, ακολουθούμε την εξής μεταναστευτική πολιτική: Όποιος έρχεται παράνομα στη χώρα, δεν θεωρούμε ότι έχει δικαίωμα να παραμείνει και η μόνη υποχρέωση της πολιτείας είναι, εάν απορριφθεί το άσυλο του, να τον επιστρέψει πίσω. Αυτή είναι συνειδητή μας επιλογή και κανένας δεν μπορεί να υποχρεώσει κυρίαρχο κράτος να νομιμοποιήσει άτομα που μπήκαν παράνομα».
«Το δόγμα είναι φυλακή ή επιστροφή», υποστήριξε. Ξέχασε να προσθέσει πως «η φύλαξη των συνόρων θέλει νεκρούς» (δήλωση που είχε κάνει το 2011 και σίγουρα δεν εμπόδισε την υπουργοποίησή του).
Το δόγμα Πλεύρη είναι ιδεολογική επιλογή της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά σε καμία περίπτωση η μόνη πραγματιστική «λύση» του μεταναστευτικού στην Ευρώπη.
Την ώρα που στην ελληνική Βουλή δίνονταν συγχαρητήρια, με άρθρο γνώμης στους New York Times ο Πέδρο Σάντσεθ υπερασπιζόταν την απόφαση της ισπανικής κυβέρνησης να ανοίξει τον δρόμο στη νομιμοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών χωρίς χαρτιά.
«Τι πρέπει να κάνουμε με αυτούς τους ανθρώπους; Ορισμένοι ηγέτες έχουν επιλέξει να τους κυνηγήσουν και να τους απελάσουν μέσω επιχειρήσεων που είναι τόσο παράνομες όσο και απάνθρωπες. Η κυβέρνησή μου έχει επιλέξει έναν διαφορετικό δρόμο: μια γρήγορη και απλή οδό για τη νομιμοποίηση του μεταναστευτικού τους καθεστώτος».
Όπως εξηγεί, «το κάναμε αυτό για δύο λόγους: Ο πρώτος και σημαντικότερος είναι ηθικός. Η Ισπανία υπήρξε κάποτε χώρα μεταναστών [...] Ο δεύτερος λόγος που μας έκανε να δεσμευτούμε στη νομιμοποίηση είναι καθαρά πραγματιστικός. Η Δύση χρειάζεται ανθρώπους. Σήμερα, λίγες μόνο χώρες στη Δύση σημειώνουν πληθυσμιακή αύξηση. Αν δεν αγκαλιάσουμε τη μετανάστευση, θα βιώσουμε μια απότομη δημογραφική συρρίκνωση που θα μας εμποδίσει να διατηρήσουμε ακμάζουσες τις οικονομίες και τις δημόσιες υπηρεσίες μας. Το ΑΕΠ θα "κολλήσει", τα δημόσια συστήματα υγείας και οι συντάξεις θα πληγούν [...] Η μόνη επιλογή για να αποφευχθεί η παρακμή είναι η ένταξη των μεταναστών με τον πιο τακτικό και αποτελεσματικό τρόπο.
[...] Αυτό που λειτουργεί για εμάς μπορεί να λειτουργήσει και για άλλους. Έχει έρθει η ώρα οι ηγέτες να μιλήσουν καθαρά στους πολίτες τους για το δίλημμα που όλοι αντιμετωπίζουμε. Εμείς, ως δυτικά έθνη, πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα στο να γίνουμε κλειστές και φτωχές κοινωνίες ή ανοιχτές και ευημερούσες. Ανάπτυξη ή υποχώρηση: αυτές είναι οι δύο επιλογές που έχουμε μπροστά μας. Και με την ανάπτυξη δεν εννοώ μόνο τα υλικά οφέλη, αλλά και την πνευματική μας εξέλιξη».
