«Ήταν το ορμητήριο των ταγμάτων εφόδου που δρούσαν από το 2013. Από εκεί ξεκινούσαν και εκεί επέστρεφαν», τόνισε στην αγόρευσή της, που συνεχίστηκε για τρίτη συνεχή ημέρα, η εισαγγελέας του Πενταμελούς Εφετείου της Αθήνας, Κυριακή Στεφανάτου.
Σύμφωνα με την εισαγγελέα, η δολοφονική επίθεση σε βάρος του αντιφασίστα μουσικού δυστυχώς δεν ήταν η πρώτη που οργανώθηκε στα γραφεία της Τοπικής Οργάνωσης της Νίκαιας. Ωστόσο, ο Παύλος Φύσσας επελέγη σε μια φάση που υπήρχε κλιμάκωση της βίας, καθώς επιχειρούσαν «να προκαλέσουν την αντίδραση της αριστεράς να αντεπιτεθεί και να παρέμβει το παρακράτος».
«Ο Παύλος Φύσσας επελέγη ως κατάλληλος στόχος γιατί τους χλεύαζε... Τα διόλου κολακευτικά λόγια του ήταν γνωστά στους κατηγορούμενους, όπως προκύπτει από τις τηλεφωνικές συνομιλίες. Όταν κάποιος ακούει τραγούδια που δεν είναι της αρεσκείας τους, τότε έχουν δικαίωμα –θεωρούν– να τον χτυπήσουν», υπογράμμισε η εισαγγελική λειτουργός, η οποία μίλησε για την προσωπικότητα του 34χρονου Παύλου Φύσσα και την αντιφασιστική του δράση.
Πριν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, είχαν προηγηθεί, όπως είπε η εισαγγελέας, «πέντε μείζονες υποθέσεις, όπως ο Λουκμάν και η Πάρος, μέσα σε 9 μήνες, αλλά πλέον δεν υποχωρούσαν... Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα δεν ήταν ακατανόητη, είχε νόημα. Πραγματικά ο Παύλος Φύσσας δεν τους είχε προκαλέσει και η ιδιότητά του δεν δικαιολογεί τέτοιο μίσος. Όμως η Χρυσή Αυγή, ως εγκληματική οργάνωση, πρώτον στόχευε στο ανώνυμο μέλος και όχι σε εμβληματικά πρόσωπα και αφετέρου η εξόντωση του αντιπάλου γινόταν από ολόκληρο το τάγμα και όχι από μεμονωμένους εκτελεστές. Ο Φύσσας δεν ήταν εμβληματικό πρόσωπο, ήταν ένας αντιφασίστας. Επελέγη ως κατάλληλος στόχος γιατί τους χλεύαζε με τα τραγούδια του και ήταν θέμα χρόνου η κινητοποίηση του τάγματος εφόδου».
Η εισαγγελική λειτουργός εξέφρασε τη βεβαιότητά της, με βάση τα στοιχεία από την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου, πως η Χρυσή Αυγή κινητοποιήθηκε ιεραρχικά και ο Γιώργος Ρουπακιάς δεν ήταν «περαστικός» από την οργάνωση. Όπως ανέφερε η κ. Στεφανάτου, ο Γιάννης Λαγός «έχει διαρκή ενημέρωση για την εξέλιξη της επίθεσης, όπως και για όσα ακολούθησαν, αφού είναι δεδομένο ότι τίποτα δεν έκανε ο Γ. Πατέλης χωρίς την έγκρισή του», ενώ «ο Λαγός ήταν υπόλογος στον Μιχαλολιάκο για την εντολή του στον Πατέλη».
Στη δολοφονική επίθεση σε βάρος της παρέας του Παύλου Φύσσα έξω από την καφετέρια «Το Κοράλι», όπως τόνισε η εισαγγελέας της έδρας, «το θύμα ήταν κατευναστικό μέχρι το τέλος», ενώ «οι Χρυσαυγίτες ήταν αδιάλλακτοι, εφοδιασμένοι με στειλιάρια και ρόπαλα και επαναλάμβαναν “θα τους γ@@@@@@@”».
Όλα ξεκίνησαν «χωρίς να έχει προηγηθεί οτιδήποτε, παρουσία αστυνομίας», όταν «15 Χρυσαυγίτες, κάποιοι με κοκάλινα γάντια μηχανής και κράνη, άρχισαν να κυνηγούν την παρέα Φύσσα. Συντεταγμένα, δεν μετέβαλαν τη συμπεριφορά τους από την παρουσία αστυνομικών και συνέχισαν προς την Π. Τσαλδάρη, που ήταν η παρέα Φύσσα, φωνάζοντας “νάτος, εκεί είναι”». Τότε ο Παύλος Φύσσας φώναξε «τρέξτε» στην παρέα του, προκειμένου να σωθούν, αλλά ο ίδιος δεν έτρεξε, πιθανόν για να προλάβουν οι δικοί του να γλιτώσουν», περιέγραψε η εισαγγελέας, συμπληρώνοντας πως η επίθεση «ήταν καταδρομική, με εναλλασσόμενες επιθέσεις και ενέδρα».
Για την εισαγγελέα, οι Χρυσαυγίτες δεν προσπάθησαν να εξοντώσουν τον Παύλο Φύσσα αλλά να τον αποδυναμώσουν μέχρι να φτάσει στον τόπο του εγκλήματος ο Ρουπακιάς.
«Αν το επιθυμούσαν, 50 άνθρωποι μπορούσαν να εξοντώσουν τον Π. Φύσσα και την παρέα του, αλλά ήθελαν να τον καθυστερήσουν και εμπόδιζαν τους δικούς του να τον βοηθήσουν, παρέχοντας έτσι στον Ρουπακιά όλο τον χρόνο για να επιφέρει τα θανατηφόρα πλήγματα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο Γιώργος Ρουπακιάς αιφνιδίασε τον 34χρονο μουσικό με κυκλικές κινήσεις και τον «αγκάλιασε για να τον πλήξει με μαχαίρι στο πόδι, προκειμένου να σκύψει το θύμα, και μετά να τον κτυπήσει δύο φορές στην καρδιά ή τον θώρακα».
Φανερά φορτισμένη, η εισαγγελέας είπε ότι ο Π. Φύσσας «δεν πρόλαβε να αντιδράσει, καθώς ο Γ. Ρουπακιάς, ενεργώντας βάσει σχεδίου, κινήθηκε κυκλωτικά για να αιφνιδιάσει τον Φύσσα, όπως και έγινε. Κατευθύνθηκε κατευθείαν αιφνιδιάζοντας τον Φύσσα, ο οποίος ίσως να πίστευε ότι θα βοηθούσε στην εξομάλυνση. Όλοι περίμεναν κάποιον να σώσει τον Φύσσα. Στη θέα του Ρουπακιά, όμως, άνοιξε ο κύκλος των Χρυσαυγιτών και αγκάλιασε το θύμα και το μαχαίρωσε. Εντελώς επαγγελματικά και καθόλου τυχαία, είναι πασιφανές ότι είχε εκπαιδευτεί. Δεν είναι τα 20 χτυπήματα που έχουμε συνηθίσει στα διαπροσωπικά εγκλήματα· ήταν εκτέλεση, επιτέλεση ενός έργου».
Και το συγκλονιστικό, σύμφωνα με την εισαγγελική αγόρευση, ήταν η στάση του Π. Φύσσα λίγο πριν ξεψυχήσει, καθώς ήταν αυτός που «υπέδειξε τον Ρουπακιά» ως δολοφόνο του.
«Το ότι μπορεί να μαχαιρώσεις κάποιον στην καρδιά και αυτός να μιλήσει, να μείνει όρθιος και να έχει τις αισθήσεις του, δεν το περίμεναν οι κατηγορούμενοι. Είναι συγκλονιστικό: ενώ το θύμα είχε αγωνία για τη ζωή του, γνώριζε ότι ήταν θέμα χρόνου ο θάνατός του, εντούτοις, αντί να ασχολείται με τον εαυτό του, έχοντας την επιθανάτια ανησυχία ότι ο δολοφόνος θα μείνει ατιμώρητος, έπρεπε να δείξει ποιος ήταν και να καταθέσει τις αποδείξεις, να σηκώσει δηλαδή την μπλούζα του. Την εξιχνίαση της δολοφονίας του την έκανε ο Παύλος Φύσσας μόνος του», υπογράμμισε η εισαγγελέας, η οποία επικαλέστηκε για ακόμη μία φορά τα στοιχεία από την άρση απορρήτου για να καταδείξει πως ο Ρουπακιάς έδρασε ως μέλος της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή αλλά και σε γνώση του αρχηγού της, Νίκου Μιχαλολιάκου, αφού αμέσως μετά, όπως είπε, προκύπτει τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Ιω. Λαγό. Η συγκεκριμένη αναφορά προκάλεσε την αντίδραση του κατηγορούμενου Ιωάννη Λαγού, ο οποίος αρνείται ότι ενημέρωσε τον Νίκο Μιχαλολιάκο για τη δολοφονία.
Νωρίτερα, η εισαγγελική λειτουργός σημείωσε πως μπορεί να ακούγεται, αλλά δεν είναι υπερβολικό, το γεγονός ότι χτύπησαν κάποιον για ένα τραγούδι.
«Ο Νίκος Μιχαλολιάκος είναι μετρ της ψυχολογίας· στηρίζεται στην πεποίθηση ότι όταν η αλήθεια ακούγεται απίθανη, οι άλλοι θεωρούν πιο λογικό να λες ψέματα», υπογράμμισε η εισαγγελέας, η οποία συμπλήρωσε ότι «η Χρυσή Αυγή απαιτούσε από τους πάντες όχι μόνο σεβασμό αλλά υποταγή» και ανέφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την εντολή «εγέρθητι» του βουλευτή Γερμενή προς τους δημοσιογράφους μετά τα αποτελέσματα των εκλογών.
