Στις δικαστικές αίθουσες θα επιλυθεί υπόθεση κατασκευής διαμερισμάτων Airbnb, η οποία αφορά ιδιοκτήτη υπογείου οικοδομής σε περιοχή της Ανατολικής Θεσσαλονίκης, ο οποίος φέρεται να προχώρησε στον διαμερισμό του χώρου σε οκτώ διαφορετικά διαμερίσματα, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν στην επινοικίαση βραχυχρόνιας μίσθωσης.
Το θέμα φέρνει στο φως της δημοσιότητας η δικηγόρος Χριστίνα Σωτηράκογλου, η οποία εκπροσωπεί ομάδα ιδιοκτητών που κατοικούν στην ίδια πολυκατοικία και προσέφυγαν στη δικαιοσύνη, προκειμένου να μπει ένα «στοπ» στην έναρξη διάθεσης ενοικίασης των διαμερισμάτων σε ενδιαφερόμενους και επισκέπτες της πόλης.
«Πρόκειται για έναν υπόγειο χώρο τον οποίο ο ιδιοκτήτης αποφάσισε να χωρίσει σε οκτώ μικρά διαμερίσματα, προκειμένου να τα διαθέσει στη βραχυχρόνια μίσθωση. Ξέρετε, πλέον διαμορφώνεται και στη Θεσσαλονίκη μια νέα μόδα με τα Airbnb, καθώς ακόμη και υπόγειες εγκαταστάσεις χωρίζονται για να φτιαχτούν μικρά διαμερίσματα. Αυτό σημαίνει ότι σε έναν τέτοιο χώρο δημιουργούνται εγκαταστάσεις π.χ. για ισάριθμους απορροφητήρες, ισάριθμους εξαερισμούς, ισάριθμες υδραυλικές εγκαταστάσεις, κάτι που αφενός δημιουργεί μεγάλη όχληση στους υπόλοιπους κατοίκους της πολυκατοικίας, αφετέρου οι κατασκευές αυτές δεν προβλέφθηκαν όταν εκδόθηκε η άδεια για την ανοικοδόμηση του κτιρίου», αναφέρει αρχικά στην parallaxi η κα. Σωτηράκογλου.
Η γνωστή δικηγόρος προσθέτει, επίσης, πως κι αν ακόμη από τις κατασκευές αυτές δεν επηρεάζεται «η δόμηση του κτιρίου, υπάρχουν άλλες περιπτώσεις που προχωρούν στην αφαίρεση ακόμη και της πλάκας, προκειμένου να δώσουν ύψος στο υπόγειο. Ακόμη όμως κι αυτό να μη γίνει, παίρνοντας την πιο επιεική πλευρά, πρέπει να πούμε πως, όταν δίνονταν οι άδειες για να χτιστούν οι οικοδομές, δίνονταν για συγκεκριμένο αριθμό κατοικιών, ακριβώς για να αποφεύγονται οχλήσεις. Για παράδειγμα, αν κάποιος αγοράζει σε μια οικοδομή ένα διαμέρισμα, δεν σημαίνει ότι πρέπει από μόνος του να προσθέσει κι άλλα». Η κ. Σωτηράκογλου συνεχίζει, εκφράζοντας τη θέση της: «Αυτά είναι σοβαρά ζητήματα που πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα. Δεν μπορούμε τις πολυκατοικίες και τις πόλεις μας, να τις μετατρέψουμε σε οτιδήποτε φαντάζεται ο καθένας. Δεν μπορεί ένας ιδιοκτήτης να κάνει οτιδήποτε φαντάζεται ο ίδιος στο διαμέρισμά του.
Τα ακίνητα της πόλης έχουν συγκεκριμένη χρήση, η οποία πρέπει να διατηρηθεί, γιατί διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να αλλοιωθεί πλήρως ο χαρακτήρας μιας περιοχής της πόλης. Για παράδειγμα, είναι άραγε ωραία η εικόνα να μετατρέπονται ισόγεια καταστήματα σε διαμερίσματα airbnb και, στη συνέχεια, οι ιδιοκτήτες να τοποθετούν κάτι άσχημες πόρτες στην είσοδο, άσχετες με την όλη αρχιτεκτονική της οικοδομής;
Ασφαλώς Airbnb υπάρχουν και στο εξωτερικό. Δεν αλλοιώνουν, όμως, πλήρως την εικόνα μιας περιοχής. Δεν τα συναντάς παντού σε μια βόλτα σου. Πρόκειται για κανονικά διαμερίσματα, χαρακτηρισμένα ως τέτοια από την αρχή έκδοσης της άδειας, που μετατράπηκαν σε κατοικίες βραχυχρόνιας μίσθωσης. Δεν είναι ούτε υπόγεια, ούτε ισόγεια καταστήματα, ούτε γραφεία», καταλήγει η κ. Σωτηράκογλου. Να σημειωθεί δε, ότι για τη συγκεκριμένη υπόθεση έχει κατατεθεί αγωγή εναντίον του ιδιοκτήτη του υπόγειου χώρου, ο οποίος ωστόσο έχει προχωρήσει στην κατασκευή των οκτώ διαμερισμάτων, όχι όμως και στη λειτουργία τους ως Airbnb. Θα εκδικαστεί στις δικαστικές αίθουσες και θα αποφασίσει το δικαστήριο.
«Ενδεχομένως να περιμένει μέχρι να εκδοθεί η απόφαση, η οποία αναμένεται τον ερχόμενο Μάιο», συμπληρώνει χαρακτηριστικά η δικηγόρος των ενοίκων της πολυκατοικίας που προσέφυγαν στη δικαιοσύνη.
Στ. Καρόπουλος: Η Θεσσαλονίκη έχει περίπου 5.500 Airbnb
Τις προδιαγραφές που απαιτούνται έτσι ώστε κάθε διαμέρισμα να μπορεί να διατεθεί προς χρήση ως Airbnb, ανέλυσε μιλώντας στην parallaxi ο διευθυντής του Συνδέσμου Εταιρειών Βραχυχρόνιας Μίσθωσης Ακινήτων (STAMA), Στάθης Καρόπουλος. Συγκεκριμένα, ο κ. Καρόπουλος τόνισε πως ο γενικός κανόνας και η νομοθεσία αναφέρουν πως η άδεια που έχει εκδοθεί θα πρέπει να είναι κύριας χρήσης. Από εκεί και πέρα, οι προϋποθέσεις προβλέπουν την κατασκευή παραθύρου σε κάθε δωμάτιο διαστάσεων τουλάχιστον 1,10 όπως ορίζει ο νόμος, να έχουν τοποθετηθεί ανιχνευτές καπνού και πυροσβεστήρες και, φυσικά, να υπάρχει ασφάλεια αστικής ευθύνης. Προσθέτει δε, ότι σε αυτές τις περιπτώσεις σημαντικό ρόλο παίζει και το καταστατικό της πολυκατοικίας.
«Συνήθως τα παλιά καταστατικά δεν μπορούν να απαγορεύσουν τη βραχυχρόνια μίσθωση. Και για να αλλάξει ένα καταστατικό, χρειάζεται να συμφωνήσει το 100% των ανθρώπων που κατοικούν στην πολυκατοικία. Εάν ο ιδιοκτήτης ενός χώρου πει όχι στην αλλαγή, τότε το πιθανότερο είναι ότι το θέμα θα λυθεί στα δικαστήρια. Και εκεί κάθε ιστορία έχει τη δική της εξέλιξη. Σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις που έχουν βγει υπέρ της βραχυχρόνιας μίσθωσης, ενώ κάποιες άλλες έχουν βγει κατά». Σε ερώτηση για το αν στη Θεσσαλονίκη το Airbnb γνωρίζει γενικότερα άνθιση, ο κ. Καρόπουλος υπογράμμισε πως «υπάρχει ανάπτυξη της βραχυχρόνιας μίσθωσης στην πόλη, αλλά το θέμα είναι πόσο ανάπτυξη σηκώνει η πόλη.
Είναι διαφορετικό να μπαίνουν στην πλατφόρμα ακίνητα και διαφορετικό αυτά τα ακίνητα να δουλεύουν και να αποδίδουν. Νομίζω ότι η Θεσσαλονίκη έχει ένα σοβαρό πρόβλημα στο θέμα της τιμής διανυκτέρευσης. Δηλαδή δεν μπορεί να σηκώσει πολλά χρήματα. Όχι ότι δεν υπάρχουν καλά καταλύμματα. Στα 5 με 5,5 χιλιάδες διαμερίσματα που υπάρχουν στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, υπάρχουν αξιόλογες προσπάθειες. Δεν είναι πολλά τα καταλύμματα, είναι μάλλον ένας φυσιολογικός αριθμός αναλογικά με τον πληθυσμό της πόλης».
Αναφερόμενος γενικότερα στην καχυποψία που υπάρχει στην πόλη αναφορικά με την πληθώρα Airbnb που κατασκευάζονται πλέον σε ισόγεια καταστήματα ή σε χώρους που προορίζονται για γραφεία, ο κ. Καρόπουλος συμπλήρωσε πως «αυτό που γίνεται με τα καταστήματα τουλάχιστον μπορώ να το καταλάβω. Σ’ αυτό είμαι με τον κόσμο. Δεν πιστεύω ότι αυτή η λύση είναι ποιοτική και πολύ περισσότερο ασφαλής. Και αυτό το βλέπουμε πλέον και στην Αθήνα, όμως δεν θα προχωρήσει για πολύ, διότι τα περισσότερα έχουν θέματα, και δεν ξέρω αν μπορούν να περάσουν τους νέους ελέγχους και τις νέες προϋποθέσεις που έχουν μπει, γι’ αυτό και αποθαρρύνουμε αυτόν τον τρόπο.
Όμως και από την άλλη, αν μιλάμε για κλειστά και αφημένα μαγαζιά, είναι ωραίο και αυτό; Μακάρι να μπορούσε ο κόσμος να ανοίξει επιχειρήσεις, αλλά για πολλούς η οικονομική κατάσταση δεν αυτή που πρέπει για να προχωρήσουν σε μια τέτοια επένδυση».
