Ούτε ένας από τους αρεοπαγίτες που είχαν ψηφιστεί από τους ανώτατους δικαστές για τη θέση των αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου, δεν επελέγη από την κυβέρνηση! Αυτό καταγγέλλει η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων με ανακοίνωσή της που έχει το χαρακτηριστικό τίτλο «το τέλος των ψευδαισθήσεων ή μαθήματα για το πως ακυρώνεται ένας νόμος στην πράξη».
Η δημοσίευση των ονομάτων των νέων αντιπροέδρων του Ανωτάτου Δικαστήριο, στην Εφημερίδα της Κυβέρνηση, καταδεικνύει, σύμφωνα με την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, πως η κυβέρνηση «ακυρώνει στην πράξη» το νόμο που η ίδια εισηγήθηκε και ψήφισε, δίνοντας για πρώτη φορά τη δυνατότητα της προεπιλογής από τους δικαστές της ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων.
Για τα …μάτια της Ε.Ε ο νόμος που δίνει τη δυνατότητα στους δικαστές προεπιλογής της ηγεσίας τους
Χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, κατηγορεί ουσιαστικά την κυβέρνηση πως θέλει «να αποφασίζει ανεξέλεγκτα για την ηγεσία της Δικαιοσύνης» κι έφερε το νόμο αυτό μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων και δη προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία επιχείρησε, όπως αναφέρει, να «καθησυχάσει» πως η χώρα μας «δεν αποτελεί εξαίρεση στην ευρωπαϊκή πρακτική να έχουν λόγο οι δικαστές για την επιλογή της ηγεσίας τους».
Καταλήγοντας δε με σκωπτικό ύφος, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων καλεί την κυβέρνηση να καταργήσει το σχετικό νόμο, καθώς κάτι τέτοιο όπως σημειώνει, θα είναι πιο ειλικρινές.
Τι καταγγέλλει η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων
Συγκεκριμένα, στην ανακοίνωσή της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων αναφέρεται:
«Το χθεσινό ΦΕΚ 2693/22-7-2025 για τον ορισμό Αντιπροέδρων στον Άρειο Πάγο επιβεβαίωσε με τον πιο εμφατικό τρόπο το λαϊκό ρητό πως στην Ελλάδα έχουμε νόμους αλλά δεν εφαρμόζονται. Κι εδώ το παράδειγμα για το πώς ακυρώνεται ένας νόμος στην πράξη το δίνει η ίδια η Κυβέρνηση που εισηγήθηκε και ψήφισε τον νόμο.
Για να τα πάρουμε απ την αρχή: Πέρσι το καλοκαίρι το Υπουργείο Δικαιοσύνης φέρνει προς ψήφιση το ν. 5123/2024 ο οποίος εισάγει διαδικασία μυστικής ψηφοφορίας στα Ανώτατα Δικαστήρια για τα πρόσωπα που τελικά θα αναλάβουν την ηγεσία της Δικαιοσύνης ως ένα προστάδιο που προηγείται της τελικής απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου. Φυσικά ο νόμος αυτός ψηφίστηκε μετά από παρότρυνση και προτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε η χώρα μας να μην αποτελεί εξαίρεση στην ευρωπαϊκή πρακτική να έχουν λόγο οι δικαστές για την επιλογή της ηγεσίας τους. Η Ένωσή μας αναγνώρισε τότε πως πρόκειται για ένα μικρό θετικό βήμα παρά τις πολλές ελλείψεις και τα κενά που υπήρχαν. Ο νόμος αυτός δοκιμάστηκε για πρώτη φορά αυτόν τον μήνα με τις επιλογές από την Κυβέρνηση των Αντιπροέδρων και αφού είχε προηγηθεί η μυστική ψηφοφορία στα Ανώτατα Δικαστήρια. Οι όποιες ψευδαισθήσεις είχαν καλλιεργηθεί, κατέρρευσαν με πάταγο τέτοιο που δονεί την Ευελπίδων και την Λ. Αλεξάνδρας. Αρεοπαγίτες εγνωσμένου κύρους και ήθους που χαίρουν εκτίμησης από όλον τον νομικό κόσμο, με άρτια νομική κατάρτιση, πρωτεύσαντες στην εκλογική διαδικασία μεταξύ των μελών του Δικαστηρίου, δεν κρίθηκαν ικανοί να καταλάβουν καμία από τις 8 θέσεις των Αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου που κενώθηκαν!
Και αναρωτιέται ο πολίτης εύλογα: εάν η κυβέρνηση δεν ήθελε να απωλέσει το προνόμιό της να αποφασίζει ανεξέλεγκτα για την ηγεσία της Δικαιοσύνης για ποιόν λόγο προέβη στην πιο πάνω νομοθετική ρύθμιση, πέρα από τους δύο προφανείς: αφενός να κερδίσει επικοινωνιακά στο εσωτερικό δίνοντας την ψευδαίσθηση πως σέβεται την άποψη των αρμοδίων και αφετέρου να καθησυχάσει την Ευρώπη πως στην χώρα μας υπάρχει το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο που εγγυάται τη συμμετοχή στις κορυφαίες διαδικασίες. Εμείς απαντάμε: Δεν τον έχουμε ανάγκη αυτόν τον νόμο που αξιοποιείται a la cart μόνο εάν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας συμβαδίζει με τις κυβερνητικές επιλογές. Καταργήστε τον! Είναι πιο ειλικρινές! Είναι απαίτηση όχι μόνο του Δικαστικού Σώματος αλλά ώριμο κοινωνικό αίτημα ο αυτοπεριορισμός της εκτελεστικής εξουσίας ώστε να χειραφετηθεί ουσιαστικά η Δικαιοσύνη στον τόπο μας».
