Το πολυαναμενόμενο επί ένα (1) και πλέον χρόνο πόρισμα του πραγματογνώμονα καθηγητή του ΕΜΠ κ. Δημήτρη Καρώνη μοιάζει να μην απασχολεί ιδιαιτέρως την ανάκριση για το δυστύχημα των Τεμπών.
Αντιθέτως, παρότι στην δικογραφία υπάρχουν, πέραν του εγνωσμένου κύρους καθηγητή του ΕΜΠ και άλλοι καθηγητές με βαριά βιογραφικά, φαίνεται ότι δίνεται βαρύτητα σε μία (από τις πολλές) τεχνική έκθεση ενός «αυτόκλητου» μηχανολόγου – ηλεκτρολόγου μηχανικού, ο οποίος παρουσιάζεται ως ο πλέον ειδικός στην χώρα για θέματα πυρόσφαιρας, ελαίων σιλικόνης, σταγονιδίων, κ.λπ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στη διάταξη που εξέδωσε ο εφέτης ανακριτής απορρίπτοντας το αίτημα για πραγματογνωμοσύνη στους μετασχηματιστές, κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην τεχνική έκθεση του κ. Κωνσταντίνου Πασπαλά, επιστημονικού συνεργάτη του ΑΠΘ, ο οποίος εμφανίστηκε αυτοβούλως πριν λίγους μήνες στο γραφείο του και παρέδωσε τεχνική έκθεση δική του, χωρίς να του ανατεθεί από κάποιον εμπλεκόμενο στην υπόθεση.
Το αίτημα και η απόρριψη
Συγγενείς θυμάτων κατέθεσαν στον εφέτη ανακριτή που χειρίζεται την υπόθεση των Τεμπών, αίτημα να ορίσει πραγματογνώμονα που θα ανοίξει τους τρεις (3) μετασχηματιστές, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν υπήρξαν εσωτερικές εκρήξεις και να διερευνηθούν ίχνη τήξης μετάλλου, λόγω ηλεκτρικού τόξου εντός ή εκτός των μετασχηματιστών.
Το αίτημα απορρίφθηκε ως αβάσιμο από τον Εφέτη Ανακριτή στις 30 Ιουνίου, με τη σύμφωνη γνώμη του Εισαγγελέα Εφετών που το εξέτασε. Στην απορριπτική διάταξη γίνεται επίκληση των καταθέσεων των μαρτύρων, των εγγράφων της δικογραφίας και των εκθέσεων δικαστικής πραγματογνωμοσύνης. Ωστόσο, καθοριστική για τον ανακριτή, δεν είναι η επιστημονική εξήγηση που έχει δώσει ο καθηγητής Καρώνης, κάτι που θα έμοιαζε αναμενόμενο, αλλά η άποψη που εισέφερε ο επιστημονικός συνεργάτης του ΑΠΘ Κωνσταντίνος Πασπαλάς, περί του εκνεφώματος – αερολύματος των σταγονιδίων ελαίων σιλικόνης και την ανάφλεξη αυτών «ως τη μόνη ικανή αιτία προκλήσεως της πυρόσφαιρας». Έτσι, το αίτημα απορρίπτεται διότι ο κ. Πασπαλάς αποσυνδέει τη δημιουργία εκνεφώματος – αερολύματος ελαίου σιλικόνης από το εσωτερικό των μετασχηματιστών.
Είναι απορίας άξιο πάντως το γεγονός πώς παρότι υπάρχουν πολλές τεχνικές εκθέσεις στην δικογραφία, επίκληση γίνεται μόνο στον κ. Πασπαλά, ο οποίος είναι ένας απλός τεχνικός σύμβουλος στην υπόθεση ο οποίος εκπόνησε με δική του πρωτοβουλία μία τεχνική έκθεση και την κατέθεσε στον Εφέτη Ανακριτή.
Στην ίδια απορριπτική διάταξη γίνεται λόγος και στον κ. Καρώνη, μόνο αποσπασματικά και δη στο σημείο όπου αναφέρεται στις διαπιστώσεις του Γενικού Χημείου του Κράτους ως προς την παραγωγή εύφλεκτων αερίων από το έλαιο σιλικόνης υπό συνθήκες ηλεκτρικού τόξου. μόνο ως προς τις διαπιστώσεις ο οποίος όμως του Γενικού Χημείου του Κράτους ως προς την παραγωγή εύφλεκτων αερίων από το έλαιο σιλικόνης υπό συνθήκες ηλεκτρικού τόξου. Βέβαια, ο κ. Καρώνης μιλά και για την ανάφλεξη των τοιχωμάτων του μετασχηματιστή της επιβατικής αμαξοστοιχίας από την οποία δεν εξήλθε μόνο έλαιο αλλά και αέρια που προέκυψαν από την διάσπαση του ελαίου σιλικόνης. Φαίνεται δηλαδή η πραγματογνωμοσύνη του καθηγητή να καταλήγει σε ελαφρώς διαφορετικά συμπεράσματα από την τεχνική έκθεση ενός επιστημονικού συνεργάτη.
Είναι απορίας άξιο πως δίνεται μεγαλύτερη έμφαση από τον εφέτη ανακριτή σε μία συγκεκριμένη τεχνική έκθεση για να καταλήξει στην απόρριψη και αυτού του αιτήματος των συγγενών των θυμάτων. Κυρίως όμως προκαλούνται ερωτήματα τόσο για το πώς προέκυψε η εμπλοκή του μηχανολόγου – ηλεκτρολόγου μηχανικού στην υπόθεση όσο και για το πώς φτάσαμε στο σημείο να είναι σημαντικότερη μία τεχνική έκθεση ενός επιστημονικού συνεργάτη πανεπιστημίου από μία τεχνική έκθεση ενός καθηγητή του ΑΠΘ, που διενεργείται για λογαριασμό κρατικού φορέα (Αθανάσιου Κωνσταντόπουλου για λογαριασμό του ΕΟΔΑΣΑΑΜ) ή ενός πραγματογνώμονα καθηγητή του ΕΜΠ (Δημήτριος Καρώνης, που διενεργείται για λογαριασμό της ανάκρισης).
