Εκείνος έκανε απλά τη δουλειά του αλλά στην ουσία έγραφε ιστορία. Ο φωτορεπόρτερ Αριστοτέλης Σαρρηκώστας ήταν εκεί στο Πολυτεχνείο το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου του 1973. Ήταν εκεί στο Πολυτεχνείο και 51 χρόνια μετά για την επέτειο της εξέγερσης.
«Σήμερα, 2η ημέρα του τριήμερου εορτασμού της επετείου μνήμης, 51 χρόνια μετά από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου, τραβούσα στιγμιότυπα. Μέσα στο πλήθος που άφηνε ένα λουλούδι, ξεχώρισα ένα πρόσωπο» γράφει η φωτορεπόρτερ Τατιάνα Μπόλαρη.
«Ένα πρόσωπο που με μια καταγραφή του εκείνης της νύχτας, κρατά την μνήμη όλων μας ζωντανή από το 1973 έως σήμερα. Εκείνος βέβαια, αν τον ρωτήσεις θα σου πει "εγώ έκανα απλώς την δουλειά μου" έτσι ήταν πάντα, ποτέ δεν του άρεσε να περηφανεύεται κι ας έχει φωτογραφήσει όλα αυτά τα χρόνια εργαζόμενος για το Associated Press απίστευτα γεγονότα σε κάθε γωνιά του πλανήτη».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{https://twitter.com/Tartaki2/status/1858150906061001140}
Ο κ. Αριστοτέλης Σαρρηκώστας είναι ο μόνος Έλληνας φωτορεπόρτερ που κατέγραψε με τον φωτογραφικό του φακό, την είσοδο του τανκ στο Πολυτεχνείο, την νύχτα που τερμάτισε θεωρητικά μια μεγάλη εξέγερση, αλλά επί της ουσίας έγινε η απαρχή για να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό της χώρας, σημειώνει η Τατιάνα Μπόλαρη.
Η ίδια τον πλησίασε και αφού τον αγκάλιασε και τον φίλησε- γιατί όπως η ίδια λέει τον θαυμάζει και τον αγαπά πολύ και δεν το κρύβει- τον ρώτησε πως ένιωθε. «Δεν μπορώ να σου το περιγράψω Τατιάνα καταλαβαίνεις, νιώθω σαν να είναι χθες, σαν να έγινε τώρα».
Και εκείνη συμφωνεί γιατί η δουλειά τους, όπως λέει, αφαιρεί την αίσθηση του χρόνου. Ειδικά όταν το γεγονός «που καταγράφεις είναι ιστορικό μεν, αλλά ταυτόχρονα ξέρεις ότι η ζωή σου είναι σε κίνδυνο. Όμως ξέρεις ότι πρέπει να είσαι εκεί».
«Βρέθηκα την κατάλληλη στιγμή, στο κατάλληλο μέρος, φοβόμουν; Απίστευτα, με μια λάθος κίνηση, μπορούσα να βρεθώ κατευθείαν στην Μπουμπουλίνας» είπε ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας και όταν ρωτήθηκε αν τα νέα παιδιά έχουν την φλόγα ακόμα μέσα τους η απάντηση ήταν κατηγορηματική. «Μα φυσικά. Ο Έλληνας έχει στο dna του την αντίσταση και την κατάλληλη στιγμή, θα ενωθεί όπως τότε και θα τα καταφέρει, ειδικά τα νέα παιδιά. Κοίτα πόσα βρίσκονται εδώ τόσα χρόνια μετά».
«Κάποιοι κατέθεταν στεφάνι εκείνη την ώρα, του ζήτησα συγνώμη για λίγο και απομακρύνθηκα για να φωτογραφίσω. Όταν ξαναγύρισα στο σημείο που καθόταν, είχε φύγει αθόρυβα. Μπορεί να βρισκόταν ακόμα ανάμεσα στο πλήθος, αλλά σαν σωστός φωτορεπόρτερ είχε γίνει "αόρατος". Στην πύλη του Πολυτεχνείου, οι αφίσες πίσω από τα κεφάλια των φοιτητών και τα κόκκινα γαρύφαλλα, είχαν την φωτογραφία του.
»Αυτήν την ιστορική εικόνα, που έδειξε σε όλον τον κόσμο τι συνέβη , αλλά "εκείνος έκανε απλά την δουλειά του εκείνη την νύχτα"».
