Συγγενείς, φίλοι και συνεργάτες θα πουν σήμερα το «ύστατο χαίρε» στον Γιάννη Μπουτάρη, που πέθανε σε ηλικία 82 χρόνων το βράδυ του Σαββάτου σε ιδιωτικό θεραπευτήριο της Θεσσαλονίκης που νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα με σοβαρά προβλήματα υγείας.
Ο Γιάννης Μπουτάρης, εμβληματική προσωπικότητα της πόλης, σφράγισε την σύγχρονη πορεία της Θεσσαλονίκης από τη θέση του δημάρχου που υπηρέτησε για δύο θητείες. Οι Θεσσαλονικείς θα μπορέσουν να τιμήσουν τη μνήμη του στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης, όπου η σορός του θα εκτεθεί από τις 11 το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι και στη συνέχεια θα ακολουθήσουν οι επικήδειοι λόγοι.
«Γουστάρεις, Μπουτάρης»
Εξελέγη ως ο 60ος δήμαρχος Θεσσαλονίκης το 2010 με το σύνθημα «γουστάρεις, Μπουτάρης» και «η πόλη γουστάρει δήμαρχο Μπουτάρη» και και παρέμεινε στο δημαρχιακό θώκο για δύο διαδοχικές θητείες, έως το 2019. Στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές, που διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 2023, εξελέγη εκ νέου με την παράταξη του Σπύρου Πέγκα ως πρώτος δημοτικός σύμβουλος, λαμβάνοντας ρεκόρ ψήφων.
«Ο Γιάννης Μπουτάρης δεν είναι πια μαζί μας. Έφυγε από τη ζωή σήμερα το βράδυ, σε ηλικία 82 ετών, έχοντας δίπλα του την οικογένειά του». Με αυτές τις φράσεις η οικογένεια Μπουτάρη ανακοίνωσε το θάνατο του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης, του επιχειρηματία και οινοποιού. «Οραματιστής, χαρισματικός, πρωτοπόρος, αντισυμβατικός, ο Γιάννης Μπουτάρης είναι η ιστορία, αλλά και η πηγή έμπνευσης της αναγέννησης του ελληνικού κρασιού. Και όχι μόνο. Μια ανεξάντλητη δύναμη της φύσης που απαντούσε στο μικρό της όνομα. Ο κυρ-Γιάννης θα βρίσκεται για πάντα στην καρδιά μας», συμπληρώνεται στην ανάρτηση της οικογένειας Μπουτάρη, στη σελίδα του κτήματος Κυρ-Γιάννη.
Ο Γιάννης Μπουτάρης γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1942 στη Θεσσαλονίκη και ήταν πτυχιούχος Χημικός του ΑΠΘ, διπλωματούχος Οινολόγος και φυσικά συνεχιστής της πλούσιας οικογενειακής παράδοσης στα κρασιά, μέσω της εταιρείας «Ι. Μπουτάρης & Υιός», την οποία ίδρυσε ο παππούς του το 1879.
Τελικά, αποχώρησε από την εταιρεία το 1996 και ίδρυσε την εταιρεία «Κυρ-Γιάννη», με τα οινοποιεία σε ιδιόκτητους αμπελώνες, στο Γιαννακοχώρι Νάουσας και στο Αμύνταιο. Πριν φτάσει εκεί, όμως, μια θλιβερή εικόνα «γέννησε» μια ιδέα που στην πορεία πραγματοποιήθηκε και εξακολουθεί να προστατεύσει την άγρια ζωή.
Ο Αρκτούρος είναι δικό του δημιούργημα, το οποίο έχει τις ρίζες του στο 1992. Τότε, μαζί με τον γιο του Μιχάλη, είδε μια αρκούδα να χορεύει και να γίνεται το «θέαμα» των ανθρώπων. Πήρε λοιπόν την απόφαση να βγει μπροστά για την προστασία της άγριας ζωής και της βιοποικιλότητας.
Διετέλεσε επίσης πρόεδρος και μέλος διοικήσεων πλήθους φορέων όπως στη Διεθνής Ακαδημία Οίνου, τον Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου, τον Οργανισμό Τουρισμού Θεσσαλονίκης, του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και WWF Ελλάς.
«Σταρ ήμουν, δεν έγινα τώρα»
Τον Ιανουάριο του 2018 ο Γιάννης Μπουτάρης ως δήμαρχος Θεσσαλονίκης είχε βρεθεί μέσα σε οίκο ανοχή στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε στην διαδικτυακή εκπομπή «Ό,τι Thess». Τότε, εκτός για τα θέματα της πόλης, τις επιθέσεις που δεχόταν, ο εκλιπών, είχε μιλήσει και για την σεξουαλική του ζωή, τον έρωτα και τις γυναίκες.
Συγκεκριμένα, ο κ. Μπουτάρης μέσα από οίκο ανοχής, είχε μιλήσει για τη «δική του πρώτη φορά», για τις γυναίκες αλλά και για φαρμακευτικά βοηθήματα. Σχετικά με όσους του είχαν επιτεθεί για τα Gay Prides, ή τον αποκαλούσαν ανθέλληνα και Τούρκο, είχε πει ότι τον λυπούν αλλά δεν τον ενοχλούν, καθώς τους χαρακτηρίζει «δήθεν ηθικούς». Επίσης είχε μιλήσει για τα Σκόπια και την αναφορά του ως Μακεδονία, αλλά και για το Κεμάλ Ατατούρκ. Ενώ, τότε αναρωτιόταν και ο ίδιος γιατί πήγαιναν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί στο γραφείο του.
Η συνέντευξη τότε είχε γίνει viral, ενώ αποτέλεσε και θέμα συζήτησης στο δημοτικό συμβούλιο. Ωστόσο, ο ίδιος είχε αποφασίσει να πάει στην περιοχή των Σφαγείων όπου είναι σήμερα οι οίκοι ανοχής, επειδή επί δημαρχίας του πραγματοποιήθηκε η μεταφορά τους από την Αισώπου και την China Town στην οδό Νικηφόρου Ουρανού.
Έντονη αντιπαράθεση είχε σημειωθεί εξάλλου πριν χρόνια στη διάρκεια της συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης μεταξύ του Γιάννη Μπουτάρη και του τότε επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, Σταύρου Καλαφάτη, με αφορμή την συνέντευξη σε οίκο ανοχής.
«Σταρ ήμουν, δεν έγινα τώρα. Στα κρασιά είμαι σταρ. Στα περιβαλλοντικά είμαι σταρ. Εάν ζηλεύεις που με γράφουν οι New York Times και εσένα δεν σε γράφει ούτε η ‘Φωνή του Λαγκαδά’ δεν μ’ αφορά. Δεν έγινα από τον δήμο σταρ, αλλά όντας σταρ ανέβασα τον δήμο». Κι ακόμη: «Το έζησα, το χόρτασα… Αντίο».
«Το έζησα, το χόρτασα… Αντίο!»
Ο Γιάννης Μπουτάρης, καθισμένος στο γραφείο του, τακτοποιεί εκκρεμότητες και υπογράφει έγγραφα του Δήμου Θεσσαλονίκης. Οι μέρες έχουν αρχίσει να μετρούν αντίστροφα έως τις 31 Αυγούστου 2019, οπότε και ολοκληρώνει τα καθήκοντα του, μετά την οριστική απόφαση να αποσυρθεί από τα αυτοδιοικητικά δρώμενα και μη διεκδικήσει μία τρίτη θητεία στον κεντρικό δήμο. «Το έζησα, το χόρτασα… Αντίο!» λέει σε συνέντευξη του στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, κάνοντας μια αναδρομή της οκταετίας στον δημαρχιακό θώκο, από το 2014 που εξελέγη ως ο 60ος δήμαρχος στην ιστορία της πόλης, μέχρι και σήμερα. «Η απόφαση που πήρα ήταν εύκολη, η ανακοίνωση της απόφασης ήταν δύσκολη» προσθέτει ο κ.Μπουτάρης.
Δηλώνει συγκινημένος από τα σχόλια προς το πρόσωπο του μετά τη γνωστοποίηση της πρόθεσής του και παράλληλα ανακουφισμένος, υπερήφανος για την υλοποίηση τής ιδέας του Μουσείου Ολοκαυτώματος, “σκασμένος” που δεν κατάφερε να προχωρήσει την επέκταση της παλιάς παραλίας και την ανάπλαση της πλατείας Αριστοτέλους. Βαθμολογώντας τον εαυτό του όσον αφορά τη δουλειά που έγινε πάνω σε θέματα βελτίωσης της καθημερινότητας των δημοτών λέει πως δεν θα έβαζε πάνω από 7 στα 10, ενώ ερωτηθείς πώς βλέπει την επόμενη μέρα της Θεσσαλονίκης μετά τις εκλογές του 2019 τονίζει πως η πόλη δεν θα γυρίσει πίσω καθώς «ανοίξαμε ένα ποτάμι που τρέχει».
«Γεννήθηκα στο αλκοόλ. Η καθημερινότητα στη δουλειά μου ήταν το αλκοόλ, όμως στο σπίτι μας δεν έμπαινε. Κρασιά βάζαμε μόνο στα γιορτινά μας τραπέζια και προσωπικά δεν τρελαινόμουν ιδιαίτερα. Μέθυσα πρώτη φορά πίνοντας κονιάκ με τους συμμαθητές μου σε σχολική εκδρομή στη Ρόδο – θα το έχετε ξανακούσει, συμβαίνει σε πολλούς. Στο πανεπιστήμιο η ζωή μου χτύπησε κόκκινο. Δουλειά, οικογένεια, αμφιθέατρα, εργαστήρια και τα βράδια έξοδοι φοιτητικές, χρόνια γεμάτα ενέργεια και όνειρα. Δεν θυμάμαι πώς ξεκίνησε η φάση… Πρώτα, μας αρκούσε το βερμούτ, μετά περάσαμε στο ουίσκι… Επιασε η μόδα με τα μπουζουξίδικα, ξενυχτάγαμε μαζί με την Αθηνά στη Μαρινέλλα, στον Ζαμπέτα, στον Βοσκόπουλο, στον Διονυσίου, στον Μητροπάνο, στη Μοσχολιού, στη Δούκισσα.
«Δεν ξέρω πως θα είμαι την ώρα που θα φύγω. Αν μου πει ο γιατρός είσαι άρρωστος θα πεθάνεις. Ευχαριστώ πολύ, ξέρω ότι θα πεθάνω».
«Εγώ ερωτεύτηκα το 1954. Ερωτεύτηκα την Αθηνά. Η σχέση αγοράκια – κοριτσάκια ήταν απαγορευμένη. Έπρεπε να ήσουν αρραβωνιασμένος για να βγεις έξω. Ραβασάκια, ραβασάκια, ραβασάκια, κιβώτια τα χαρτιά. Την έστελναν στο εξωτερικό μπας και με ξεχάσει. Εγώ είπα στον μπαμπά μου αν δεν την παντρευτώ αυτήν θα πεθάνω» έλεγε σε συνέντευξη στο OPEN τον Οκτώβριο του 2021.
«Όταν αρρώστησε η Αθηνά είπαμε μεταξύ μας ότι το μόνο σίγουρο που έχουμε όλοι είναι το ραντεβού με το θάνατο. Δε θα το αφήσουμε να μας τρελάνει αυτό. Θα το διασκεδάσουμε. […] Ήταν μια περίοδος που εξοικειωθήκαμε με το θάνατο. Πηγαίναμε στο ΙΚΕΑ να κάνουμε ψώνια λες και είχε όλο το μέλλον μπροστά της. Αγόραζε χρωματιστές περούκες. Κάναμε πλάκα. Κοροϊδεύαμε το θάνατο. Δεν ξέρω πως θα είμαι την ώρα που θα φύγω. Αν μου πει ο γιατρός είσαι άρρωστος θα πεθάνεις. Ευχαριστώ πολύ, ξέρω ότι θα πεθάνω».
