Ο Πέτρος και ο Αλέξανδρος μιλούν στο Dnews για τις δικές τους εμπειρίες. Ένα τροχαίο δυστύχημα και μία επίθεση με μαχαίρι μέσα στο μέτρο, τους σημάδεψαν για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά παράλληλα τους άλλαξαν το τρόπο σκέψης για τη ζωή.
Πριν από τρία χρόνια ο Πέτρος όπως και κάθε ημέρα ξύπνησε, ετοιμάστηκε και ξεκίνησε για τη δουλειά του.
Ήταν αρκετά πρωί περίπου στις 7. Βγήκα από το σπίτι και κατέβηκα σε έναν κεντρικό δρόμο της Αθήνας. Ξαφνικά, ένα αυτοκίνητο βγήκε από ένα στενό, προφανώς δεν είδε το σηματοδότη και ούτε πρόσεξε την μηχανή που περνούσε εκείνη την ώρα. Πετάχτηκε και χτύπησε τον οδηγό της μηχανής, όπου μπλέχτηκε το τιμόνι στο προφυλακτήρα του αυτοκινήτου. Με την πτώση το κράνος που φορούσε ο οδηγός της μηχανής βγήκε με αποτέλεσμα να τον σύρει με το κεφάλι στην άσφαλτο για αρκετά μέτρα.
Έπαθα πανικό και άρχισα να φωνάζω στους απέναντι πεζούς να σταματήσουν το αυτοκίνητο. Μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο ήμουν έτοιμος να λιποθυμήσω απο την εικόνα που αντίκριζα. Δεν μπορώ να ξεχάσω την έκφραση πόνου και το χάσιμο στο βλέμμα του όταν «σταμάτησε» να σέρνεται. Είναι ένα τραγικό περιστατικό που μου στοίχισε αφού το έλεγα συνέχεια για τα επόμενα δυο χρόνια. Από ότι κατάλαβα ο οδηγός του αυτοκινήτου είχε πιει. Είναι ένα σκληρό μάθημα για να μην οδηγούμε όταν πίνουμε. Όπως και ότι πάντα πρέπει να προσέχουμε ανεξάρτητα από τι λένε τα σήματα στους δρόμους και φυσικά τίποτα δεν είναι δεδομένο διότι δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει», αναφέρει στο Dnews.
Ο Αλέξανδρος τα τελευταία δυο χρόνια ζει στον Καναδά. Πριν κάποιους μήνες καθώς πήγαινε στη δουλειά με το μετρό συνέβη το εξής.
«Μπήκα στο μέτρο το μεσημέρι, ήμασταν στο βαγόνι. Μπήκε μέσα μια γυναίκα, η οποία κάτω από την μασχάλη της είχε ένα μαχαίρι. Πήγαινε πάνω στον κόσμο με μανία. Ο κόσμος όπως και εγώ ήμασταν φοβισμένοι. Είχαμε σαστίσει και δεν αντιδρούσαμε. Παρακολουθούσαμε τις κινήσεις της. Δυστυχώς πέτυχε «ξώφαλτσα» έναν άνδρα. Τρέξαμε αμέσως να τον βοηθήσουμε και να πιέσουμε το τραύμα του. Εκείνη συνέχισε να βρίσκεται σε κρίση. Σταμάτησε ο συρμός και ήρθε η ασφάλεια. Την έπιασαν και ήρθε η βοήθεια για τον τραυματία. Ήταν σοκαριστικό. Πήγαινα για δουλειά και συνέβη κάτι τέτοιο. Φυσικά πανικοβλήθηκα, από το πουθενά μπορεί να συμβεί το μοιραίο. Από τότε έχω ακόμα την αίσθηση του φόβου όταν μπαίνω στα μέσα μαζικής μεταφοράς μην ξανά συμβεί κάτι αντίστοιχο. Σήμερα είμαστε, αύριο δεν είμαστε», καταλήγει στο Dnews.
