Η κα. Λιατσοπούλου, μητέρα ενός παιδιού εξιστορεί στα Dnews τη διαδρομή της, το πώς έφτασε από το «ζενίθ» στο «ναδίρ» και πάλι στο «ζενίθ», την σχέση της με τον γιο της αλλά και τις δύσκολες συνθήκες στη ζωή της. Μία πολύ δυναμική γυναίκα η οποία ποτέ δεν έχασε την πίστη της στο όνειρο και στον εαυτό της, ξεπέρασε κάθε εμπόδιο μεγαλώνοντας παράλληλα και τον μονάκριβο γιο της μόνη της, αφού ο σύντροφος και πατέρας του παιδιού της έχει φύγει απο τη ζωή.
Πώς είναι να χάνεις την δουλειά σου στην ηλικία των 49 ετών εν μέσω οικονομικής κρίσης και συνέχεια να εργάζεσαι σε έναν κατεξοχήν ανδροκρατούμενο χώρο και κυρίως βραδινές βάρδιες; Ποια η σχέση της με τον γιο της και ποιο είναι το κλειδί στην μεταξύ τους σχέση που τους κράτησε ενωμένους όλα αυτά τα χρόνια; Ποια η συμβουλή της για τους ανθρώπους που βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις;
Η κα. Λιατσοπούλου η οποία έχει τελειώσει διοίκηση επιχειρήσεων εργαζόταν ως υπεύθυνη σε εταιρίες στο τμήμα του marketing αναλαμβάνοντας μεγάλα project. Όταν «χτύπησε» η οικονομική κρίση μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο βγήκε εκτός αγοράς, μαζί με περίπου 2,5 εκατομμύρια ανθρώπους.
«Φύγαμε με χρέη και λόγω ηλικίας δεν με προσλάμβανε κανένας ή όταν έβρισκα δουλειά πληρωνόμουν έναντι ή σχεδόν καθόλου, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να βάλω σε σειρά τη ζωή μου. Εκεί πάρθηκε η απόφαση να δώσω εξετάσεις για να πάρω την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος οδηγός ταξί. Τότε ήμουν 49 ετών. Ήταν σαν να ξεκινούσα τη ζωή μου από την αρχή. Πίστευα ότι τόσα χρόνια που ήμουν στην αγορά γνώριζα κάποια πράγματα, τελικά δεν ήξερα τίποτα. Μπήκα στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο και εκεί είδα την κοινωνία να ξετυλίγεται μπροστά μου. Κάθε ημέρα μέσα σε αυτές τις 24 ώρες ζούσες τα πάντα. Εκεί πίστεψα ότι τίποτα από όλα αυτά που ο καθένας έχει ζήσει στο στενό του οικογενειακό περιβάλλον και τα έχει αναπαράγει στο επάγγελμα του δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
»Οι συνάδελφοι, μου συμπεριφέρονταν όπως συμπεριφέρονται όλοι οι άνδρες όταν πιστεύουν ότι μπορούν να κατακτήσουν μία γυναίκα. Η πλειοψηφία αντιδρά με τον ίδιο τρόπο. Εκεί είναι και ένας χώρος που έχει μεν αλλοιωθεί με την έννοια ότι έχει μπει νέα νοοτροπία από ανθρώπους που ήρθαν από άλλους κλάδους και άλλαξαν κάποιες συμπεριφορές όχι όμως στο 100%. Οι άνδρες πιστεύουν ότι όταν έχουν μία γυναίκα απέναντι τους μπορούν να την κάνουν ότι θέλουν και να την χειραγωγήσουν. Οι γυναίκες που ήταν στο χώρο συνήθως ήταν σύζυγοι των ιδιοκτητών ταξί και οι περισσότερες δούλευαν πρωινή ζώνη. Συνολικά την απογευματινή και βραδινή την δουλεύαμε πέντε γυναίκες», σημειώνει στα Dnews.
Από το ταξί στη δημιουργία της δίκης της εταιρίας
Έπειτα από την θητεία της στα ταξί συνειδητοποίησε τι την ενοχλούσε στα ταξί και τι ήθελε για εκείνη και το μέλλον της.
«Το γεγονός ότι έβγαινα κάθε ημέρα έξω και κυνηγούσα τον πελάτη, διότι ξεκινήσουν με 100 ευρώ έξοδα, έχοντας το άγχος να μαζευτούν αυτά τα χρήματα, ήταν κάτι που έπρεπε να το αλλάξω για να γίνουν οι συνθήκες καλύτερες. Τότε σκέφτηκα τις transfer εταιρίες. Έπειτα από έρευνα που έκανα συμπέρανα ότι απευθύνονται σε άλλο κοινό, ωστόσο και εκεί όλοι δουλεύουν την καλοκαιρινή σεζόν ενώ οι περισσότεροι δεν είχαν δικό τους πελατολόγιο αλλά από τουριστικά γραφεία. Κάπως έτσι μπήκαν πελατολόγιο μου οι Κύπριοι, ένα συγκεκριμένο καταναλωτικό κοινό, που μπορείς να συνεργαστείς όλο το χρόνο, με συγκεκριμένα συνήθειες και τακτική που αν την ακολουθούσες σου έδειχναν με αυτό τον τρόπο ότι σε ανταμείβουν. Όταν μείνουν ευχαριστημένοι τον συστήνουν, δηλαδή ένας από τους βασικότερους παράγοντες κατά την άποψη μου. Εκμεταλλεύτηκα αυτό το γεγονός και ξεκίνησα να δουλεύω μαζί τους. Σε πολύ γρήγορο χρονικό διάστημα ξεχρέωσα και έφτιαξα την εταιρία, το Happy Rabbit transfer services. Δανειστικά πάλι χρήματα και αγόρασα τα πρώτα μου αυτοκίνητα, το ταξί το άφησα στους 18 μήνες και σιγά σιγά δουλεύοντας μόνο με Κύπριους, έφτασα να έχω 12 αυτοκίνητα, 17 οδηγούς συν τρία άτομα στο γραφείο.
Ο ρόλος της ως εργαζόμενη μητέρα
Είναι πολύ δύσκολο, όπως αναφέρει η ίδια. «Αυτό που μας έσωσε όλα αυτά τα χρόνια και εμένα και τον γιο μου, από την στιγμή που έφυγε και ο πατέρας του από τη ζωή είναι ότι πάντα μιλάμε με ειλικρίνεια, χωρίς ψέματα. Πιστεύω ότι αυτό ισορρόπησε όλες τις καταστάσεις κι ιδιαίτερα τις δύσκολες. Βέβαια με βοήθησαν και οι γονείς μου και τους ευχαριστώ για αυτό. Τώρα εργάζεται και ο γιος μου μαζί μου. Σίγουρα υπάρχουν διαφωνίες όπως παντού, αλλά ότι και να γίνεται είτε με καβγά είτε με ηρεμία το σώζουμε», λέει στα Dnews.
Η συμβουλή της…
Έχοντας περάσει από «40 κύματα» ποτέ δεν τα παράτησε, ανεξάρτητα από το αν είσαι γυναίκα ή άνδρας, η κα. Λιατσοπούλου υποστηρίζει ότι, «το βασικότερο για εμένα είναι να έχεις όραμα, όνειρο και πίστη στον εαυτό σου και στις δυνάμεις σου. Όσο αρνητικό να είναι το κλίμα, όσα εμπόδια και να μπαίνουν, ότι και να γίνει, όταν ξέρεις τον εαυτό σου και πιστεύεις σε σένα μπορείς να κινήσεις γη και ουρανό, αλλά να μην χάσεις ποτέ το όραμα και την πίστη σου. Σε όποια ηλικία και να είσαι».
