Σύμφωνα με την τελευταία επίσημη ενημέρωση του Ιταλικού υπουργείου προστασίας του πολίτη, σε Σικελία και Καλαβρία καταφθάνουν ημερησίως περί τους 1.200 μετανάστες από τα «στρατόπεδα συγκέντρωσης» της Τουρκίας και άλλοι τόσοι περίπου από τους καταυλισμούς της Λιβύης και της Τυνησίας.
Τα ποσά που ζητούν πλέον οι δουλέμποροι χαρακτηρίζονται εξωφρενικά, ιδίως όσοι μετακινούν κόσμο από τις Μικρασιατικές ακτές. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ του Dnews έως και 15.000 ευρώ το «κεφάλι» κοστολογείται η μεταφορά λαθρομεταναστών από την Τουρκία σε κράτη - μέλη της Ε.Ε. μέσω της Ελλάδας ενώ φθηνότερα, στις 8.000 - 10.000 ευρώ, αλλά πιο επικίνδυνο είναι το διάρκειας 4-5 ημερών απευθείας ταξίδι τους προς την Ιταλία. Μπορεί η ελληνική πλευρά να έχει ελαχιστοποιήσει τις μεταναστευτικές ροές προς την ενδοχώρα θωρακίζοντας τόσο τον Έβρο όσο και την ανατολική ακτογραμμή, ωστόσο το ακανθώδες ζήτημα παραμένει καθώς τα κυκλώματα βρίσκουν νέες διόδους δημιουργώντας παράλληλα κι άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης δυστυχισμένων εκτός Τουρκίας.
Τα «πακέτα» και οι τζίροι
Τα πολλά κυκλώματα -άνω των 80– των διακινητών, δημιουργούν «πακέτα» όπως μετακίνηση στην ενδοχώρα με όχημα, παραμονή σε κάποιο «safe house» και εξασφάλιση πλαστών ταξιδιωτικών εγγράφων ή ακόμη και μετακίνησης σε άλλο κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν κάθε κύκλωμα που εξαρθρώνεται από την ΕΛ.ΑΣ. έχει τζίρο εκατομμυρίων ευρώ, ενώ πλέον η συγκρότηση των εγκληματικών ομάδων χαρακτηρίζεται «επαγγελματική». Οι εγκληματίες έχουν φτάσει στο σημείο να δημιουργούν βίντεο που στη συνέχεια αναρτώνται σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, όπου διαφημίζουν τις υπηρεσίες τους. Η πιο διαδεδομένη μέθοδος για να έρθει κάποιος αλλοδαπός είναι μέσω της ένταξης του σε τσατ - ομάδες, διαδικτυακής εφαρμογής ανταλλαγής μηνυμάτων. Εκεί, μάλιστα, συναντά κανείς και χάρτες με περάσματα εντός της ελληνικής μεθορίου, φαινόμενο που επιχειρείται να εξαλειφθεί μέσω και της επέκτασης του φράχτη στον Έβρο.
Επιλογές
Η πιο προσιτή επιλογή είναι η πληρωμή διακινητή ως οδηγού προς τα χερσαία σύνορα, κυρίως σε κάποιο από τα περάσματα στον Έβρο. Από εκεί κι έπειτα αφήνεται στην τύχη του, με αποτέλεσμα η συντριπτική πλειονότητα να συλλαμβάνεται από τους συνοριοφύλακες πριν καλά - καλά κινηθούν εντός της επικράτειας μας. Κι αυτός είναι ο πρώτος κρίκος μίας αλυσίδας, που συνολικά περιλαμβάνει τέσσερα κομμάτια. Οι περισσότεροι επιδιώκουν ο διακινητής τους να έχει επαφή και με κάποιο κύκλωμα στην Ελλάδα, με σκοπό να τον παραλάβει και να τον οδηγήσει με όχημα είτε στη Θεσσαλονίκη, είτε ακόμη και στην Αθήνα. Αυτομάτως, η «ταρίφα» ανεβαίνει στις 2.500 ευρώ ανά άτομο ενώ οι οδηγοί των οχημάτων έχουν σχεδιάσει δρομολόγια μακριά από την Εγνατία Οδό.
Διαβατήρια, παρατράπεζες
Εδώ δίδονται και τα περισσότερα χρήματα, αφού παίζει ρόλο το διαβατήριο ποιας χώρας θέλει να αποκτήσει ο ενδιαφερόμενος κι αν αυτό θα είναι τελείως πλαστό ή θα παραποιημένο με τη μέθοδο «look-alike», που είναι και η πιο ακριβή λύση φτάνοντας ακόμη και τις 10.000 ευρώ. Τελευταίος κρίκος της αλυσίδας είναι το μέσο για να φύγει ο ενδιαφερόμενος. Ο φθηνότερος τρόπος είναι με τα ιδιωτικά υπεραστικά λεωφορεία προς Αλβανία, Ρουμανία, Πολωνία και η πλέον πολυδάπανη με το αεροπλάνο, σε πτήση τσάρτερ. Τέλος, οι οργανώσεις έχουν αναπτύξει παρατραπεζικό σύστημα, συγκεκριμένα τη μέθοδο πληρωμής HAWALA. Πρόκειται για δίκτυο ανθρώπων σε διαφορά μέρη του κόσμου (σ.σ. Ευρώπη, Ασία, Αφρική) οι οποίοι διακινούν χρήματα δια των ανταλλακτηρίων συναλλάγματος και των ταχυδρομείων.
