Στα ταραχώδη 13 τελευταία χρόνια της λειτουργίας του καζίνο Ρίο ο ιδιοκτήτης του Κώστας Πηλαδάκης ουδέποτε μίλησε ο ίδιος δημοσίως για να παρουσιάσει τις θέσεις του. Από καιρού εις καιρό εκδίδονταν κάποιες ανακοινώσεις της εργοδοσίας ή ετοποθετείτο μέσω κύκλων της.
Το καζίνο είναι κλειστό από τον περασμένο Ιούνιο και το εργασιακό μέλλον 230 υπαλλήλων του κρέμεται από μια κλωστή. Από την πλευρά της η επιχείρηση επιδιώξει δικαστικά να υπαχθεί σε καθεστώς εξυγίανσης, αλλά συναντάει τη δυσπιστία του σωματείου των εργαζομένων και ιδίως 25 περίπου «σκληροπυρηνικών» υπαλλήλων, που έχουν δικαιωθεί δικαστικώς και υποχρεούνται η εταιρεία να τους καταβάλει το ποσό των 700.000 ευρώ. Στις 6 Δεκεμβρίου μια ακόμη δραματική περίσταση προστίθεται στο αγωνιώδες σίριαλ. Εκδικάζεται στο Πρωτοδικείο της Πάτρας η αίτηση πτώχευσης σε βάρος του καζίνο, που έχει κατατεθεί από 5 εργαζόμενούς του. Αν γίνει δεκτή, η… μπίλια θα καθίσει στο «λουκέτο»!
«ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΩΝ ΛΟΥΚΕΤΩΝ…»
Μέσα σε αυτό το ζοφερό σκηνικό για πρώτη φορά μιλάει «αυτοπροσώπως» στην «Πελοπόννησο της Δευτέρας» ο ιδιοκτήτης του καζίνο Κώστας Πηλαδάκης:
«Εδινα τόπο στην οργή. Κατάπινα τις πίκρες, με δόσεις αχαριστίας, και δεν μιλούσα. Βρισκόμαστε, όμως, στο παραένα και είναι ήδη απλωμένο πάνω από το καζίνο το μαύρο σύννεφο της ανεργίας. Καταβάλλω υπεράνθρωπες προσπάθειες να επαναλειτουργήσει, για να μην επιστρέψει στην πόλη σας ο εφιάλτης των λουκέτων, που γνώρισαν μεγάλες και ιστορικές βιομηχανίες της. Τουλάχιστον, δεν θα έχετε να πείτε ότι ένα δικό μου γινάτι ή ένα δικό μου ανεπανόρθωτο λάθος, ήταν ο λόγος που έμειναν 230 εργαζόμενοι στο δρόμο…».
Κύριε Πηλαδάκη το καζίνο έχει υπέρογκη τραπεζική οφειλή και οφειλές στο Δημόσιο, αλλά και στους εργαζόμενους. Οι τελευταίοι, ιδίως, σας αντιμετωπίζουν με έκδηλη δυσπιστία…
Δεν θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό αν όλοι μας είχαμε αναλύσει σωστά τα αντικειμενικά δεδομένα από την χρονιά που ξεκίνησε η μεγάλη οικονομική κρίση το 2009, μέχρι σήμερα. Πήρα τότε στα χέρια μου μελέτη της ανεξάρτητης εταιρίας ICAP. Μου πρότεινε, για να διασφαλιστεί η επιβίωση του καζίνο, ν’ απολύσω 100 εργαζόμενους. Δεν το έπραξα κι ίσως αυτό να ήταν ένα καταλυτικό λάθος μου. Θα είχε μειωθεί το κόστος μισθοδοσίας κατά 40%, σε μια μακρά περίοδο αλλεπάλληλων κρίσεων, όπου ο κλάδος μας παρουσίασε πτώση της τάξης του 70% και την περίοδο του κορονοϊού 98%!
Διαβάστε την συνέχεια στο pelop.gr
